De moeder van mijn plusdochter meldde deze week dat ik geen betrokken partij ben. Ik had blijkbaar iets gezegd of gedaan dat haar niet zinde, dus ze wou even duidelijk maken dat ik geen betrokken partij ben. En dat heeft me heel boos gemaakt, om 2 redenen.
Enerzijds omdat ik dat een belachelijke uitspraak vind. Natuurlijk ben ik betrokken partij. En dat komt haar op heel veel momenten goed uit. Want ik heb nog nooit klachten gehoord als ik er mee voor zorg dat de brooddoos gevuld is, taxi ben voor school of hobby’s, telefooncentrale ben tussen mama en dochter, afspraken met dokters opvolg, knutselwerkjes maakt voor mama’s verjaardag en nog zoveel meer. Maar mijn rol moet dus beperkt blijven tot ten dienste staan van de plusdochter en niet om er ook effectief gesprekken mee te voeren.
Anderzijds word ik daar kwaad van, omdat ze wettelijk gezien gelijk heeft. Ik ben geen betrokken partij bij mijn plusdochter. Ik kan officieel niet met de school communiceren, info over haar krijgen als ze in het ziekenhuis ligt, een rekening voor haar openen. En als er met mijn lief iets gebeurd de komende 10 jaar, de moet ik naar de rechtbank om te vragen of ik haar misschien af en toe nog eens mag zien.
En dat is eigenlijk best wel een kromme regelgeving. Niet dat ik vind dat plusouders op gelijke hoogte moeten geplaatst worden, maar voor de wet zijn plusouders nu vooral minouders. Iets meer evenwicht moet toch wel mogelijk zijn?
levelieze.com 