Het onmogelijke verlanglijstje

Het is weer die tijd van het jaar, dat mensen cadeautjes voor elkaar kopen en er verlanglijstjes uitgewisseld worden. Allemaal om zoveel mogelijk pakjes onder de kerstboom te kunnen leggen. Vinden jullie het ook zo moeilijk om zo’n lijstje te maken?  Ik in ieder geval wel, en dit jaar al helemaal. Want eigenlijk heb ik alles al dat ik wil. In spullen dan toch. Want hetgene ik echt wil, dat kan ik niet op een lijstje zetten.

Lees verder

Het allegaartje (2)

Een drietal weken geleden schreef ik een blogpost met wat verschillende hersenspinsels. Omdat ik wel wou bloggen, maar geen inspiratie had voor een volledige post maar toch wat dingen kon vertellen. Vandaag zit ik weer met dat gevoel. En toen dacht ik: waarom maak ik van dat allegaartje geen maandelijkse feature. Dus bij deze (de naam kan misschien nog wat bijschaving gebruiken, daar denk ik nog even over na). Lees verder

Lieze checkt in #13


Ik ben weer wat later. Ik moest namelijk nog wat dingetjes doen deze voormiddag en als je tot laat naar Gilmore Girls kijkt omdat je niet kan weerstaan, dan kan je ook niet op tijd op bed om als eerste werk een weekoverzicht te schrijven. Maar een mens moet prioriteiten stellen in het leven en dat waren in dit geval Lorelai en Rory Gilmore.
Lees verder

Toen feestjes organiseren mijn job was

Met het werk staan we deze week op een beurs met een stand. Ondernemers kunnen ons dan ook eens buiten het kantoor ontmoeten. Meestal vind ik dit wel leuk, andere omgeving, andere mensen en een gevoel van voldoening omdat je veel mensen op korte tijd kan helpen. Voor mij is het nu aankomen op de beurs en mijn ding doen. Dat was vroeger wel anders. Toen stond ik aan de andere kant en moest ik zorgen dat de standhouders konden toekomen en hun ding doen. En nu op een beurs staan, katapulteert me dan toch altijd even terug in de tijd. Lees verder

Nee is ok

Het wordt allemaal zo positief gezien, ja zeggen. ‘Zeg ja tegen het leven’ of het ja-woord geven. Ze hebben een positieve bijklank. Er is zelfs een boek (en verfilming) van iemand die beslist om een tijdlang alleen maar ja te zeggen op dingen en iedereen lijkt dat een kei tof idee te vinden (inclusief mezelf toen ik het boek las). Maar waarom vinden we ja zeggen zo zaligmakend? Want ik begin te merken dat altijd ja zeggen toch niet zo positief is als je wel zou denken. Of misschien is het gewoon dat ik niet genoeg nee zeg en dat het evenwicht dus weg is. Lees verder

Mijn favoriete Facebook-pagina’s

Ook al wordt wel eens gezegd dat Facebook op z’n retour is, vind ik het toch nog altijd leuk om daar te vertoeven. Het hoort vaak nog bij het ochtendritueel om toch even te kijken wat er op Facebook gebeurd is met mensen die dichtbij en een beetje verder weg van me staan. Ik volg ook een aantal pagina’s, niet zo heel veel, want wie heeft daar de tijd voor, maar een aantal mensen of organisaties zijn nu eenmaal echt interessant of amusant om te volgen. Ik zet mijn favorieten op een rijtje. Lees verder

De ‘Mag ik even zeiken’ Tag

Aaaaah, wat is het druk. Ik ben constant bezig en heb toch het gevoel dat ik niets gedaan krijg op een dag. Dus overwerken en dan moe thuiskomen en nog voor eten moeten zorgen en allerlei andere kleine taakjes om dan uitgeput te gaan slapen. En de volgende dag van hetzelfde. En toen dacht ik daarnet op de trein dat ik ook nog een blogstukje online wou zetten vandaag. Veel inspiratie kwam er niet, tot ik me op weg naar huis herinnerde dat ik deze tag had bijgehouden om eens in te vullen. En omdat ik van de drukte meer zin had om te huilen dan te lachen, dacht ik, laat ik dan maar even zeiken. De tag werd bedacht door DoorMariska en ik zag hem bij Lottes Anekdotes. En nu is het dus mijn beurt. Lees verder