De automatische piloot

Overlaatst had ik afgesproken om bij mijn papa te gaan eten. Die woont nog steeds in mijn ouderlijk huis dus ik weet hem goed wonen. Ik heb ook de rit van mijn woonplaats naar die van hem al heel vaak gedaan (het is ook maar een paar kilometer). En toch reed ik verkeerd. Ik nam namelijk de weg die ik elke dag naar het werk neem, in plaats van de weg naar huis, compleet uit gewoonte. Lees verder

Een traditioneel meisje

Ik hou wel van tradities. In mijn ogen geven ze een bepaalde houvast. En kunnen we dat niet allemaal gebruiken in deze hectische tijden. Eén van mijn doelen vorig jaar was zelfs om een nieuwe traditie in het leven te roepen. Alleen merkte ik al snel dat ik het niet zo makkelijk vond om dat alleen te doen, ik vind het toch fijner om zo’n dingen te doen met anderen rond me. Lees verder

Leven zonder bullet journal

Iedereen maakt het wel eens mee, een hoofd dat veel te vol zit. Ik durf dan zoals iedereen wel eens beginnen stressen. Maar een ander neveneffect van een te vol hoofd is de grote drang om dingen te organiseren. Alles wat nog op het to do-lijstje staat, moet wijken om eerst een duidelijk overzicht te maken en dat to do lijstje helemaal duidelijk te krijgen. Klinkt misschien raar en ik weet ook niet echt of het efficiënt is, maar we hebben allemaal onze eigen rare gewoontes. Lees verder

Voor alles een coach

Ik mailde dit weekend een logopediste om een afspraak te maken. Iemand die me kan helpen met stemtechnieken omdat ik na lang babbelen bij de infosessies die ik geef al eens last heb van mijn stem. Omdat ik zelf niet zo goed weet hoe ik dat kan oplossen, zoek ik iemand om me daarin te coachen. In het verleden deed ik dat al voor andere dingen ook. Maar door daar even bij stil te staan, begon ik me af te vragen of dat nu eigenlijk iets goed of slecht is? Lees verder