Een kwestie van perceptie

Vakantie! Dan heb je tijd om allerlei leuke dingen te doen. Uitstapjes te maken, op reis gaan naar een zonnig land, barbecueën met vrienden, terrasjes doen. En allerlei dingen doen waar je de rest van het jaar te weinig tijd voor hebt. En dan kom je terug op het werk en heb je een koffer vol verhalen van alle mooie, spannende en nieuwe dingen die je gedaan hebt. Maar is dat eigenlijk nodig? Lees verder

Hoe staat het met de doelen (6)?

De afgelopen weken was ik in vakantiemodus. Dat was ook op mijn blog te merken. Niet dat het een bewuste keuze was, maar de tijd voor mezelf heeft wel deugd gedaan, al heeft het me ook wel heel erg aan het denken gezet. Door die vakantiemodus besefte ik ook pas gisteren dat het de 24e was en dus tijd voor een update. Niet dat er echt veel te updaten is, maar voor de vorm ga ik toch nog even door mijn 22 doelen die ik wil verwezenlijkt hebben tegen mijn verjaardag in oktober.
Lees verder

De wereld draait niet rond mij

Ik ging net even een boodschap doen. Toen ik terugreed via de winkelstraat, stopte een camionette net voor mij langs de kant van de straat, met zijn 4 pinkers op. Meneer ging daarna even een babbeltje doen op de stoep. Ik kon er nog langs hoor, als de fietsers allemaal even wachtten en ik mijn spiegel inklapte. Heel handig dus. Ik deed dan ook teken naar meneer dat dit niet ok was. En ik kreeg de wind van voren. Dat zijn 4 pinkers toch opstonden (alsof fout parkeren dan ineens niet meer fout parkeren is). En dat ik er gemakkelijk langs kon als ik maar zou leren rijden. Ah, de vriendelijkheid van mensen kan toch zo hartverwarmend zijn. Lees verder

Als energie iets is dat je niet meer lijkt te kunnen bijtanken

Als sombere gedachten enkel begraven zijn, maar niet dood

Als alleen zijn de enige toestand is die normaal lijkt te zijn

Als het volgende emmertje stront al klaarstaat, voor het vorige is afgewassen

Als vechtlust elke keer de kop wordt ingeslagen

Als er geen plaats is die juist voelt

 

Kan je dan ooit nog weten hoe dat moet, gelukkig zijn?

Hoe de digitale detox mij verging

Twee weken zonder mobiel internet werden ook 2 weken met heel weinig bloggen. De 2 staan nochtans volledig los van elkaar. Want hoe goed de digitale detox ook ging, hoe hard ik wel gemerkt heb dat ik heel moeilijk volledig zonder internet zou kunnen. Thuis op de Ipad werd er dan ook nog zeer duchtig gesurft en bleef ik wel in het blogwereldje. Maar onderweg werd mijn gsm enkel telefoon (en camera). En dat lukte wonderwel. Al waren er wel een paar dingen die me opvielen. Lees verder

De schande van ‘Ik weet het niet’

Een paar dagen geleden stapte er iemand binnen op kantoor met een vraag. Dat mag uiteraard, we zijn adviseurs dus we proberen mensen zo goed mogelijk te helpen. Mevrouw had een eerder juridische vraag over een specifiek onderwerp. Ze legde mij de vraag voor… en ik moest het antwoord schuldig blijven. Het ging immers over iets dat totaal niet mijn expertise is. Ik vertelde dit ook zo aan de klant. Die reageerde met totale verontwaardiging. Lees verder

Let’s detox

Detoxen, om even een mode-woord te gebruiken. Voor mij niet met sapjes, maar detoxen van alle apps die op mijn telefoon staan. Ik stelde het als doel en deze blogpost van Nathalie staat al wekenlang in mijn favorieten om als inspiratie te gebruiken. Al pak ik het wel iets bescheidener aan. Ik deed het al 40 dagen zonder chocola dit jaar, deze challenge hoeft zo lang niet te duren. Ik hou het dus bij 2 weken (en dan zien we wel). Lees verder

De jeugd van tegenwoordig

Een tijdje geleden startte bij ons een nieuwe collega. Nog voor ze goed en wel was gestart, werd er al over haar gepraat. Ze was jong, ambitieus en met heel veel dingen tegelijk bezig. En toen werd het woord FOMO in de mond genomen. Want misschien was ze wel iemand die alles wilt, zo snel mogelijk. Ik wil daar helemaal geen oordeel over vellen, iedereen doet met zijn of haar leven wat hij wil. Waar ik wel lastig van word, is de commentaar van iets oudere collega’s die dat automatisch allemaal toeschrijven aan de jeugd van tegenwoordig. Lees verder

Na de winterslaap

Soms heeft een mens het gevoel alsof het gewicht van de hele wereld op zich weegt. En dan heb je geen zin meer in verantwoordelijkheid, maar wil je gewoon even wegkruipen en tijd nemen om alles een plaats te geven en niets anders. Ik had dat ook vorig jaar. Mama net gestorven, relatie op de klippen gelopen, veel drukte op het werk. Dus ging ik in overlevingsmodus en alles wat daarnaast energie vroeg was er te veel aan dus moest er aan geloven. En ik had het gevoel dat het goed was. Lees verder