Het ging hier in het verleden wel eens over mijn kinderwens en mijn angst dat die niet zou worden ingevuld. Ondertussen is het duidelijk dat die inderdaad niet zal worden ingevuld, of toch niet op de manier die ik altijd heb gehoopt/gedacht.
Doorgaan met lezen “Dit wordt nooit een mamablog”
In de krant De Tijd is er een rubriek ‘De Tijdscapsule’, waarin iemand vertelt over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd. En in die capsule wou ik ook wel eens plaats nemen.
Na de verleden en tegenwoordige tijd, kijk ik deze keer naar de toekomst.
In de krant De Tijd is er een rubriek ‘De Tijdscapsule’, waarin iemand vertelt over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd. En in die capsule wou ik ook wel eens plaats nemen.
De schoenwinkel hier in de stad stopt er mee. Geen volgende generatie die het nog aandurft om de zaak verder te zetten. De klanten die nog naar de schoenwinkel gaan en daar advies willen krijgen sterven letterlijk uit. En ik maak me er ook schuldig aan. Want toen ik klein was, gingen we 2 keer per jaar naar de gespecialiseerde schoenenzaak om kwalitatieve schoenen te kopen voor het komende seizoen, maar nu worden schoenen voor de plusdochter ook al snel online besteld. Niet omdat ik de schoenwinkel niet naar waarde schat, maar omdat gemak wint.
Doorgaan met lezen “Geen tijd voor”
Inspiratie nodig voor je boekenclub? Alvast een lijstje aan het maken voor je vakantieliteratuur? Tips nodig voor de Verbeelding Book Challenge? U vraagt, wij draaien.
Doorgaan met lezen “Wat Lieze leest (2026 – 1)”
Ken je dat verhaal van die persoon die zich had voorgenomen om weer 1 keer per week te bloggen en dat 2 maanden volhield, maar dan ineens een leven had dat in de weg liep?
Nu dan maar even een kleine inhaalbeweging maken, met als eerste de gelukskes van maart.
Alweer een maand voorbij, alweer wat geluk verzameld.
Doorgaan met lezen “De maand in gelukskes #25”
Als er één overtuiging uit mijn kindertijd is blijven hangen die me nu niet meer altijd dient, dan is het wel ‘wat gaan de mensen denken’. Ik weet niet of het altijd expliciet zo werd uitgesproken, maar het is wel zo blijven hangen. Dat ging van het huis dat proper moest zijn als er volk kwam, over bepaalde kledingkeuzes en ongetwijfeld nog heel veel andere dingen.
Doorgaan met lezen “Wat gaan de mensen denken”
De moeder van mijn plusdochter meldde deze week dat ik geen betrokken partij ben. Ik had blijkbaar iets gezegd of gedaan dat haar niet zinde, dus ze wou even duidelijk maken dat ik geen betrokken partij ben. En dat heeft me heel boos gemaakt, om 2 redenen.
Doorgaan met lezen “Betrokken partij”Zullen we de gelukskes hier ook nog eens bovenhalen. Want ik bleef ze voor mezelf nog wel redelijk trouw opschrijven, maar ze geraakten niet meer hier. En gedeeld geluk is dubbel geluk of zoiets zeggen ze toch.
Doorgaan met lezen “De maand in gelukskes #24”
levelieze.com 