Geen tijd voor

De schoenwinkel hier in de stad stopt er mee. Geen volgende generatie die het nog aandurft om de zaak verder te zetten. De klanten die nog naar de schoenwinkel gaan en daar advies willen krijgen sterven letterlijk uit. En ik maak me er ook schuldig aan. Want toen ik klein was, gingen we 2 keer per jaar naar de gespecialiseerde schoenenzaak om kwalitatieve schoenen te kopen voor het komende seizoen, maar nu worden schoenen voor de plusdochter ook al snel online besteld. Niet omdat ik de schoenwinkel niet naar waarde schat, maar omdat gemak wint.

Ik wil niet zeggen dat mijn ouders vroeger het niet druk hadden, maar het lijkt toch anders te zijn dan vroeger. Kinderen hebben meerdere hobby’s. Veel hobby’s zijn ook niet meer gewoon hobby en gedaan, maar optredens, matchen en andere activiteiten daarrond. Een verjaardagsfeestje is niet meer kindjes die thuis komen spelen en taart eten, maar zijn een event in een bepaald thema. We moeten daarnaast zelf ook nog leuke dingen doen, sociale contacten onderhouden, het huishouden doen en heel het huis georganiseerd hebben, aan zelfzorg doen en carrière maken.

Dus tijd maken om schoenen te kopen? Die maak je ’s avonds in de zetel achter het scherm. Want de momenten dat het hele gezin tijd heeft om naar de winkel te trekken, die zijn vaak niet tijdens de gewone openingstijden. Ergens is het jammer dat winkelen op die manier verdwijnt. Maar ik denk dat het vooral een maatschappelijk verschijnsel is en niet gewoon een bewuste keuze van de mensen. En dat maakt het eens zo moeilijk om het om te keren.