In de krant De Tijd is er een rubriek ‘De Tijdscapsule’, waarin iemand vertelt over de verleden, de tegenwoordige, de toekomstige en de oneindige tijd. En in die capsule wou ik ook wel eens plaats nemen.
In de Verleden Tijd
Wat wilde je worden als kind?
Ik heb geen levendige herinnering aan 1 specifiek beroep dat ik wilde doen als kind. Wat ik wel nog weet is dat ik graag bureautje speelde met mijn zus. Met een dikke map papieren om in te bladeren en dingen regelen. Dus dat het iets administratiefs zou zijn, stond misschien wel in de sterren geschreven.
Wat was uw jongste euforische moment?
Ook hier weer moeilijk om iets heel specifiek vast te pinnen. Er zullen ongetwijfeld dingen zijn van toen ik kleiner was, maar voor de eerste keer naar een fuif mogen gaan met mijn vriendinnen (en daar ineens mijn eerste liefje vinden) is wel een moment dat ik me herinner waarop ik me heel groot voelde.
Wat was uw moeilijkste moment ooit?
Er zijn er jammer genoeg al wel een paar geweest. Ik verloor 2 keer een job die heel veel voor mij betekende en mijn verloving werd verbroken, maar dat valt allemaal in het niets bij het verliezen van mijn mama.
Wanneer was u voor het laatst teleurgesteld in iemand?
Dat was de laatste jaren vooral werkgerelateerd. Ik ben daar de laatste jaren jammer genoeg een aantal keer geconfronteerd met mensen in een leiderschapspositie die in mijn ogen vooral misbruik hebben gemaakt van die macht zonder oog voor de mensen waar ze mee werken. Ik probeer daarin dicht bij mezelf te blijven, maar dat is dan vaak ten koste geweest van mezelf. Ik ben dan vooral teleurgesteld dat onze maatschappij zo in elkaar zit.
Wie heeft uw leven veranderd maar weet dat niet?
Ik geloof er in dat er heel veel mensen zijn, die met iets heel klein een impact hebben gehad op mijn leven. Vaak zal ik dat op dat moment zelf amper beseft hebben. Maar er zijn zeker ook grotere dingen. Ik schreef er jaren geleden zelfs al eens een blog over.
In de Tegenwoordige Tijd
Hoeveel uur heb je vannacht geslapen?
Ik denk een uur of 9. In het weekend probeer ik ietsje langer te slapen, maar ik probeer toch altijd aan zeker 8 uur te geraken. Ik heb een moeilijke relatie met slaap (gehad) dus weet hoe belangrijk dat is.
Hoe ziet je ochtendroutine er uit?
Heel simpel: mezelf klaarmaken, ontbijten, met de hond gaan wandelen. Mijn lief is absoluut geen ochtendmens, dus meestal ben ik alleen voor die dingen. Als de plusdochter hier is, hoort haar klaarmaken ook nog bij de ochtendtaakjes, want staartjes maken blijft hier een vrouwenaangelenheid.
Wat maakt je bang?
Clichéantwoord, maar toch wel een beetje de wereld waarin we momenteel leven. Er is zoveel polarisatie, er wordt zoveel van mensen verwacht waardoor de druk behoorlijk groot is. Je moet stevig in je schoenen staan om je daar zonder kleurscheuren door te manoeuvreren.
Welk boek licht op je nachtkastje?
Om de paar dagen een ander, want ik zit in een stevige leesflow. Ik ga nu beginnen in Welzijn van Nathan Hill. Een klepper van bijna 700 bladzijden.
levelieze.com 