Oh baby

Kinderen krijgen later, dat klinkt zo simpel en normaal als je jong bent. Je wordt volwassen, komt een partner tegen, gaat samenwonen en krijgt dan kindjes. Of daar gaat heel de wereld toch van uit. Het is een tijdslijn die ik hier al vaker aan de kaak stelde. Niet omdat ik ze niet wil, maar omdat het niet zo simpel is als mijn jongeren ik ooit had gehoopt. Lees verder

Dingen die ik koester

Het is maar een klein doosje in de kast, de spulletjes die emotionele waarde hebben en die ik wil bewaren. Ik heb ook helemaal niet zoveel foto’s in huis staan (al wil ik daar in het nieuwe huis wel wat meer aandacht aan besteden) en ik hou niet krampachtig vast aan spullen. Maar sommige dingen zijn het wel echt waard om te koesteren. En zeker als je iemand verliest, dan is het fijn om ook nog iets tastbaars te hebben. Lees verder

Tijdsrekening volgens Lieze

worried-girl-413690_1920

Als het over het tellen van tijd gaat, dan nemen mensen wel eens een referentiekader. Het bekendste dat we massaal hebben overgenomen is die van het Christendom, waarin ze spreken over een tijd voor en na Christus. Maar ik hoor het mensen in mijn omgeving ook doen met hun eigen referentiekader. Vaak is het dan de tijd voor of na ze op een bepaalde job zijn begonnen of voor of na ze hun partner hebben leren kennen. Bij mij is dat voor en na mama is gestorven.
Lees verder

Vergeten is het ergste

Sommige dingen uit mijn leven vergeet ik liefst zo snel mogelijk: gênante momenten waarop ik iets stom doe of zeg, pijnlijke dingen die mensen tegen me zegden, foute keuzes die ik maakte (al vroeg ik me eerder al wel eens af of vergeten wel een goeie optie zou zijn). Andere dingen wil ik dan weer net zo goed mogelijk onthouden. Jammer genoeg heb je niet te kiezen en lijkt het vaak dat ik die lastige dingen net niet kan vergeten en dat andere dingen wel verdwijnen uit mijn geheugen. Lees verder