Lieze overpeinst

Onder controle

De mensen die mij kennen, weten dat ik nogal graag de zaakjes onder controle heb. Ik weet graag waar ik aan toe ben. Ik word een beetje zenuwachtig van afspraken die niet doorgaan, niet weten hoe de planning voor de komende uren of dagen er uit ziet, niet weten wat de verwachtingen zijn of niet kunnen inschatten wat ik aan iemand heb. Geef mij voor een groot stuk maar voorspelbaarheid en zekerheid.

Doorgaan met lezen “Onder controle”
Lieze overpeinst

Toekomstbeelden

Hetgene me soms nog tegenhoudt om tevreden te zijn met mezelf? Het beeld dat ik vroeger gecreëerd had van hoe ik wou/dacht dat het zou zijn. Dat was een beeld waarop ik omringd ben met veel vrienden, een leuke job, de man van mijn leven die ik ontmoet had rond mijn studententijd en tegen mijn dertig een paar kinderen die in ons huis rondliepen. Dat beeld klopt nu dus deels, maar zeker niet helemaal.

Doorgaan met lezen “Toekomstbeelden”
Lieze overpeinst

Als het stil wordt

Overlevingsmodus, dat is hoe de slaapdokter noemde waar ik in zat. Altijd maar doorgaan, blijven vechten, sterk zijn, grenzen negeren want het was allemaal niet zoals ik het wou dus dan moest ik maar hard blijven werken. Dat die overlevingsmodus bestaat is goed en ongetwijfeld een oerinstinct, maar een mens kan natuurlijk niet constant in die modus blijven. Op een gegeven moment moet je terug leven in plaats van te overleven. Maar misschien was/ben ik dat een beetje verleerd.

Doorgaan met lezen “Als het stil wordt”
Lieze overpeinst

Wat gaan de mensen zeggen

Wat gaan de mensen zeggen, met die mantra ben ik een beetje opgegroeid. Niet dat het er bewust bij ons werd ingedramd, maar ik hoorde het wel voldoende thuis om het in mijn hoofd te steken. En ook al bedoelden mijn ouders dat helemaal niet fout, het heeft heel wat impact gehad op mijn leven. En nog. Want ik moet nog altijd afleren om te veel mijn gedrag af te stemmen op wat andere mensen zouden kunnen denken.

Doorgaan met lezen “Wat gaan de mensen zeggen”
Lieze overpeinst

Moet just niks

Herstellen van een slaapstoornis, dat is verdorie niet simpel. Want de remedie voor mijn probleem: meer rusten, mijn hoofd wat meer afzetten, minder piekeren, grenzen stellen en de energievreters vooral laten liggen. Makkelijk getypt, maar weet je hoe moeilijk dat vaak is? Er zijn ongetwijfeld mensen die daar wel goed in zijn, maar voor mij is dat behoorlijk hard werken. Ik heb er momenteel een dagtaak aan.

Doorgaan met lezen “Moet just niks”
Lieze overpeinst

Tegenstrijd

Eigenlijk is zelfontplooiing of zelfontwikkeling of hoe je het ook wil noemen een heel contradictorisch proces. Want je wil de beste versie van jezelf zijn, dus je gaat op zoek naar hoe je de dingen kan aanpakken, hoe je gelukkiger kan zijn, hoe je goed als goed genoeg kan zien. En daar bestaan tips met hopen over. Boeken en websites vol zijn er over geschreven. Het vult de agenda’s van massa’s coaches, therapeuten en psychologen. Materiaal genoeg dus om in te duiken.

Doorgaan met lezen “Tegenstrijd”
Lieze leeft

Dagen om te klagen

Gisteren begon Dagen zonder klagen. Mooi initiatief, om zo te zoeken naar het positieve. Maar ik heb net eventjes behoefte om eens goed te klagen. Want ik ben het beu mannekes. Mijn motivatie is ver te zoeken en ik word lastig van mezelf. De situatie lijkt eigenlijk alleen maar akeliger in plaats van beter te worden en ik mis het perspectief waar zoveel over gesproken wordt. Laat me dus eventjes zagen.

Doorgaan met lezen “Dagen om te klagen”
Lieze overpeinst

1 januari stress

Een nieuw jaar brengt een nieuw begin. Of zo voelt dat toch in heel veel mensen hun hoofd. En zo heeft die dag onbewust druk op mijn schouders gelegd. Want zelfs zonder specifieke voornemens voelt het alsof vanaf 1 januari de dingen anders moeten. Ik moet meer grenzen stellen op het werk, ik moet wat beter voor mezelf zorgen, ik moet nu echt iets doen aan mijn slaapprobleem. En al dat moeten, dat gaat nu niet bepaald de rust brengen die ik dus eigenlijk zo hard nastreef.

Doorgaan met lezen “1 januari stress”