
Moederdag


Kinderen krijgen later, dat klinkt zo simpel en normaal als je jong bent. Je wordt volwassen, komt een partner tegen, gaat samenwonen en krijgt dan kindjes. Of daar gaat heel de wereld toch van uit. Het is een tijdslijn die ik hier al vaker aan de kaak stelde. Niet omdat ik ze niet wil, maar omdat het niet zo simpel is als mijn jongeren ik ooit had gehoopt. Doorgaan met lezen “Oh baby”
Het is maar een klein doosje in de kast, de spulletjes die emotionele waarde hebben en die ik wil bewaren. Ik heb ook helemaal niet zoveel foto’s in huis staan (al wil ik daar in het nieuwe huis wel wat meer aandacht aan besteden) en ik hou niet krampachtig vast aan spullen. Maar sommige dingen zijn het wel echt waard om te koesteren. En zeker als je iemand verliest, dan is het fijn om ook nog iets tastbaars te hebben. Doorgaan met lezen “Dingen die ik koester”

Drukke week want veel op de agenda, emotionele week want sterfdag en verjaardag van mama. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #110”

Als het over het tellen van tijd gaat, dan nemen mensen wel eens een referentiekader. Het bekendste dat we massaal hebben overgenomen is die van het Christendom, waarin ze spreken over een tijd voor en na Christus. Maar ik hoor het mensen in mijn omgeving ook doen met hun eigen referentiekader. Vaak is het dan de tijd voor of na ze op een bepaalde job zijn begonnen of voor of na ze hun partner hebben leren kennen. Bij mij is dat voor en na mama is gestorven.
Doorgaan met lezen “Tijdsrekening volgens Lieze”

Ik ging het allemaal zoveel ‘beter’ doen dan jij mama. Beter in mijn puberogen dan. Ogen die vooral zagen wat jullie als volwassenen en ouders volgens mij niet goed aanpakten en die ik later wel eens helemaal anders zou aanpakken. Doorgaan met lezen “Groter, beter, sneller”

Wat op mijn kast staat in de living durft al wel eens te veranderen. Tijdens de feestdagen zit daar mijn Kerstman tussen de lampionnetjes, er stond al eens een vaas met kurken en lampjes, wat souvenirs van op vakantie. En foto’s. Doorgaan met lezen “Altijd een oude foto”

Nog een weekje en er is een lang weekend. Dat zal heel welkom zijn, want de afgelopen week was super druk. Zowel op het werk als naast het werk. En het waren dan wel veelal leuke dingen, een agenda hoeft nu ook weer niet te vol te zitten. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #82”
Deze week een dagje later dan anders, maar wel opnieuw een boekenquote en wat die met mij deed. Deze keer niet over eenzaamheid of ongelukkig zijn, maar over iemand verliezen (misschien moet ik binnenkort toch ook eens op zoek gaan naar iets luchtigers).
