Lieze overpeinst

Erfelijk belast

Mijn mama stierf aan een hersenbloeding. Een bommetje dat in haar hoofd zat en ineens besliste om te barsten. We hadden dat totaal niet zien aankomen. Maar toen we achteraf wat verder nadachten, hadden we het misschien toch kunnen voorzien. Mama is namelijk niet de enige in de familie die dit heeft meegemaakt. Het is niets om trots op te zijn, maar het zit dus wel in de familie. Doorgaan met lezen “Erfelijk belast”

Lieze laat los

Het voelt niet als kerst

“It’s beginning to look a lot like Christmas” zie ik overal verschijnen op Instagram en Facebook. En als je bij mij thuis komt, dan zou je dat misschien ook denken. Want de kerstboom staat er en er hangen overal lichtjes. Maar het kerstgevoel, dat is nog ver weg. En ik vraag me zelfs af of het nog gaat komen. Nu hoor ik dit jaar wel meer mensen zeggen dat het zo gek is dat het zondag al Kerstmis is. Het is nog niet vaak echt koud geweest en het valt wat raar zo aan het begin van de vakantie. Maar het gebrek aan kerstsfeer bij mij gaat toch dieper dan dat. Doorgaan met lezen “Het voelt niet als kerst”

Lieze overpeinst

Je bent oud, mama.

Via mijn werk praat ik met heel wat mensen. Ik hoor hun verhaal, wat ze doen en hoe hun situatie er uit ziet. De laatste tijd zijn mijn klanten overwegend vrouwen, zo tussen 25 en 40. Als ik hen in een gesprek hoor vertellen over hun kinderen of hun zwangerschap, dan heb ik tegenwoordig de slechte gewoonte om in hun CV te spieken naar hun geboortejaar. En dan is het toch confronterend om te zien hoeveel vrouwen van mijn leeftijd of zelfs een stuk jonger wel al een gezin hebben. En dat geeft me angstzweet. Doorgaan met lezen “Je bent oud, mama.”

Lieze laat los

Normaal is niet normaal

Soms voelt het al normaal, geen mama meer hebben. En als ik mezelf op dat gevoel betrap, dan vind ik dat vreselijk. Want het mag niet normaal zijn. Ze is nog maar zo’n 18 maanden dood en een mama verliezen is zoiets ingrijpend. Hoe kan dat dan in godsnaam al normaal aanvoelen? Het mag niet, het kan niet.

Waar het voor mij anders vaak zo moeilijk is om dingen los te laten, lijkt het dan ineens of dit wel gewoon gelost is. Ineens is het er in gekropen en sta ik er niet meer bij stil dat ik iemand ben zonder moeder. Omdat dat normaal is geworden…

 

Lieze leeft, Lieze overpeinst

Hoe alleen zijn kan voelen

Alleen wonen en geen partner hebben heeft zo z’n voordelen. Ik kan mijn huisje helemaal naar mijn eigen goesting inrichten. Ik kan klaarmaken wat ik lekker vind om te eten. Als er dingen rondslingeren zijn dan is dat alleen maar mijn eigen rommel. En ik heb niemand waar ik rekening mee moet houden in de planning. Klinkt als een leven vol me-time, zalig.

Maar er is een keerzijde, want alleen zijn kan ook zo voelen: Doorgaan met lezen “Hoe alleen zijn kan voelen”