Lieze leeft

Dingen die ik koester

Het is maar een klein doosje in de kast, de spulletjes die emotionele waarde hebben en die ik wil bewaren. Ik heb ook helemaal niet zoveel foto’s in huis staan (al wil ik daar in het nieuwe huis wel wat meer aandacht aan besteden) en ik hou niet krampachtig vast aan spullen. Maar sommige dingen zijn het wel echt waard om te koesteren. En zeker als je iemand verliest, dan is het fijn om ook nog iets tastbaars te hebben.

Zo brachten mijn ouders van hun verre reizen de laatste jaren steeds oorbellen mee. Zo heb ik bijvoorbeeld exemplaren uit Australia en Zuid-Afrika. Ik draag ze niet meer allemaal, maar weg doen, dat vind ik toch ook moeilijk. En op de laatste vakantie die ze deden, kocht mijn moeder voor mij en mijn zus een notablokje met  quotes over zusterschap. Ik heb het nog nooit gebruikt, want het lijkt er om te smeken in z’n originele staat te blijven, maar het gaat niet weg. En ik erfde haar handtas die ik altijd zo mooi vond, al durf ik ze niet vaak gebruiken.

Sinds haar overlijden hangt er in mijn woonkamer ook een foto van haar en staat de gezinsfoto op de kast, ook al kijk ik daar maar humeurig op. Het viel me bij het zoeken vooral op hoe weinig foto’s er van ons samen zijn. Vroeger nooit bij stil gestaan, nu behoorlijk jammer. Natuurlijk zijn er nog heel veel herinneringen en kan ik me toto nu toe nog altijd herinneren hoe haar stem klonk (al wordt dat moeilijker).

En toch had ik precies nog nood aan om nog vaker iets tastbaarder bij mij te hebben. Heel even overwoog ik een tattoo die dan een verwijzing naar haar zou bevatten. Maar dat zou eigenlijk tegenstrijdig zijn, want ze was niet bepaald fan van tattoos. Dus kwam ik op iets anders uit. En sinds gisteren draag ik een armband met een inscriptie in haar handschrift. Die had ik nog van op een kaartje en een fijne dame op Etsy heeft dat gegraveerd. Ik vind het zelf heel mooi en ook al is het maar een stukje metaal, het voelt toch of ze weer ietsje dichter bij mij is, waar ze hoort.

ASZL9835

 

blogpost 14/40 van #40dagenbloggen

14 gedachten over “Dingen die ik koester”

  1. Oh, dat is echt wel mooi gedaan, die armband! Ik bedacht mij net dat ik zelf niet veel dingen bijhoud met sentimentele waarde. Ik vraag mij af of ik daar spijt van zou hebben als ik iemand uit mijn omgeving plots zou verliezen.

    Liked by 1 persoon

      1. Ja, dat kan ik me voorstellen. Ik heb al vaak gedacht dat ik mooie momenten met de mensen die mij dierbaar zijn eens wat vaker op foto moet vastleggen, maar in de praktijk doe ik dat maar heel zelden.

        Liked by 1 persoon

  2. Waw, wat een mooie armband! Fantastisch idee om zoiets te laten maken!
    Ik moet eerlijk toegeven dat ik al wel eens met mijn ogen rol als iemand “weer” een gezinsfoto wilt nemen, omdat ik niet graag op foto sta en al helemaal niet als het niet spontaan is :-) Tegelijk kijk ik er dan toch wel graag naar terug.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s