Lieze overpeinst

Leeg om me heen

Jarenlang gaf ik aan dat ik geen zelfstandige wilde worden omdat ik iemand ben die graag wil sparren met collega’s en wil deel uitmaken van een groep. Maar na alles wat er op mijn vorige werkplek gebeurde, zag ik me net totaal niet terug gaan naar een job en dus ook nieuwe collega’s. Want collega’s kunnen heel fijn zijn, maar kunnen ook heel veel energie vragen. Ik was dus blij van even geen collega’s te hebben.

Had je mij dat maanden geleden verteld, ik zou het amper geloofd hebben. Maar zo zie je maar dat heel veel verschillende dingen impact kunnen hebben en dat dingen dus kunnen veranderen.

Al merk ik dat het stilaan weer begint te keren. Ik mis ook wel ergens het gevoel van deel uit te maken van een groter geheel. En om te kunnen brainstormen met gelijkgestemden. Dus misschien wordt het tijd om toch weer de stap te zetten naar een job in loondienst, eventueel deeltijds, naast mijn eigen zaak.

En zo zie je maar dat er in verschillende fases van je leven, verschillende behoeftes zijn van waar je werk aan moet voldoen.

7 gedachten over “Leeg om me heen”

  1. Ik kan me hier wel iets bij voorstellen. Ik heb -door ziekte- zes jaar geen collega’s gehad en nu weer wel en vind het zo fijn om weer onderdeel te zijn van zo’n groep. En inderdaad: misschien deeltijd naast je eigen onderneming? Heb je het beste van twee werelden misschien wel;).

    Geliked door 1 persoon

  2. Collega’s kunnen zo heerlijk zijn om ideeën van te krijgen ook alleen voor mijn blog. Ik had hiervoor werk met heel weinig mensen en gister zat ik te glimlachen toen één van de 15-jarige snotneuzen tegen me zei; Zo jij ziet er moe uit. Werkgevers doen altijd of een proefperiode voor hun is, maar die is ook voor jou toch?

    Like

Geef een reactie op levelieze Reactie annuleren