Het ging hier in het verleden wel eens over mijn kinderwens en mijn angst dat die niet zou worden ingevuld. Ondertussen is het duidelijk dat die inderdaad niet zal worden ingevuld, of toch niet op de manier die ik altijd heb gehoopt/gedacht.
Of dat uiteindelijk een bewuste keuze was? Ja en nee. De kinderwens is gebleven maar het leven is gewoon anders gelopen. Ik was 37 toen ik mijn huidige vriend leerde kennen en er was al een kind in het spel. En die 2 factoren op zich zijn feitelijk gezien geen belemmering om nog aan een baby te beginnen. Maar er zijn zoveel andere factoren die een rol spelen: de vorm van co-ouderschap, gezondheid, carrières, vangnet… Bij veel mensen zal dat allemaal ondergeschikt zijn aan de kinderwens zelf en op een bepaald moment in mijn leven zou ik daar ook zo over gedacht hebben, maar toen ik rond mijn 40e toch echt wel een keuze moest maken, bleek die kinderwens toch niet zo goed te passen.
En toen werd het dus wel een (soort van) bewuste keuze. Want je kan heel erg verlangen naar een kind, maar op dat moment voor een baby kiezen zou ten koste gegaan zijn van andere dingen en dus op termijn ook van het kind zelf. En dan is kiezen voor geen kind de minst egoïstische beslissing die je kan nemen. Want de enige reden om het dan nog wel te doen is wat hierboven in het citaat staat uit het boek ‘4321’ van Paul Auster, het zou zijn omdat het nu eenmaal zo gaat in het leven.
Ondertussen heb ik wel een gezin, ook al is het niet met een biologisch kind. De band met mijn plusdochter is goed en ze laat mij op onze eigen manier een plusmama-rol opnemen. En tegelijk kan ik genieten van de momenten dat ik helemaal geen mama-rol heb. Soms knaagt het nog, of maak ik me zorgen over wat de toekomst brengt. Maar over het algemeen blijf ik staan achter de keuze die wij voor ons gezin gemaakt hebben.
levelieze.com 
Ik denk dat als je er oprecht van overtuigd bent dat het niet goed voor het kind zou zijn dat het niet geboren wordt, het een prijzenswaardige keuze is als je dat ook niet laat gebeuren. Complimenten dus voor jou.
LikeGeliked door 1 persoon
Wat mooi dat je hier open over schrijft. Ik heb heel veel respect voor jouw keuze. Het feit alleen al dat er zo grondig over nagedacht werd, is lovenswaardig vind ik. Ik snap het dubbele gevoel erbij, maar ook de opluchting die je soms overvalt. Dikke knuffel!
LikeGeliked door 1 persoon
Dankjewel!
LikeLike
Heel eerlijke en open post. Het leven is niet altijd te voorspellen en het klinkt alsof je deze keuze wel doordacht hebt gemaakt nu, al zal er altijd een wat als pad zijn – dat is denk ik ook niet zo erg en de eventuele rouw daarover mag er ook zijn. Ik denk dat jullie een mooi gezinnetje vormen en dat is zeker iets om te koesteren!
LikeGeliked door 1 persoon