Je ziet het wel eens ergens opduiken als motivational quote: Dance like nobody’s watching. Maar zou jij bepaalde dingen anders aanpakken je zeker zou zijn dat er niemand een mening over je heeft?
Doorgaan met lezen “Er kijkt altijd iemand”Mijn dominante kleur in het Insights-profiel dat ik ooit liet maken is geel. Dat wil zeggen dat ik heel graag betrokken word bij dingen. Vertel me de nieuwtjes, trek mij mee in een plan, laat me mee beslissen. Dat maakt dat ik een meetrekker ben en heel enthousiast kan zijn over dingen. Maar zoals alle goeie eigenschappen kunnen die ook wel eens doorschieten in minder goeie eigenschappen.
Voor het zevende jaar op rij tel ik af naar het nieuwe jaar met een overzicht van het voorbije jaar.
Doorgaan met lezen “Afgeteld naar 2026”
Herinner je je iets van 5 jaar geleden dat je erg van streek maakte? En doet het er nu nog toe? Die vraag kwam ik ergens tegen. Ik vond het wel een schoontje en ging er dus mee aan de slag.
Doorgaan met lezen “5 jaar later”In aanloop naar I love the 90’s in Hasselt, werd Natalia in de krant geïnterviewd over de jaren 90. Ik vond er wel leuke vragen tussen zitten, dus ik haal ook even mijn inner-Natalia boven en ging met de vragen aan de slag.
Doorgaan met lezen “De 90’s”Sofie gaf een blogstokje, gestart door Samaja, door aan mij en wie ben ik om daar dan niet mee aan de slag te gaan. Maar seg, dat waren nog niet de makkelijkste vragen.
Omdat het blogwereldje wat kleiner is geworden, kan ik me voorstellen dat er al heel wat usual suspects getagd zijn. Ik geef het stokje dus gewoon door aan wie er zin in heeft.
Doorgaan met lezen “Een lekker ouderwets blogstokje”Toen ik in mijn laatste lijst van gelukskes vermeldde dat ik mijn ondernemingsnummer had aangevraagd, was dat niet bedoeld als teaser. Toch kwam het een beetje zo over en ik kreeg direct een paar reacties van mensen die er meer over willen weten. Dus bij deze.
Ik ben behoorlijk geprivilegieerd. Ik ben blank, ben opgegroeid met alle kansen, ben hetero, heb een universitair diploma en ben gezond. Heel wat going for me dus. En ik zal absoluut niet pretenderen dat ik me daar altijd heel bewust van ben. Waar ik me de laatste maanden wel extra bewust van geworden ben, is dat er toch nog 1 privilege is dat ik mis. Ik ben namelijk geen man…
Doorgaan met lezen “Privilege”Ik geraakte niet meer tot aan een middagpauze met worstenbrood eten met de collega’s. Want die ochtend kreeg ik mijn ontslag. Van het ene op het andere moment. Dan hoor je er nog bij, het moment erna ben je bij het huisvuil gezet.
Doorgaan met lezen “Verloren maandag”2024 was geen vlekkeloos jaar. Het was met momenten best pittig: wat financiële tegenvallers, de uitdagingen van een samengesteld gezin waar je ook nog eens een puppy bij gooit, een toxische situatie op het werk die het hele jaar impacteerde en het verlies van een lieve vriendin. Het overheersende gevoel op het einde van het jaar is dan ook vooral vermoeidheid.
Zoals jullie merkten stond ook het bloggen op een heel laat pitje, maar ik wou toch heel graag mijn typische jaaroverzicht maken. Dus ook dit jaar weer tel ik af van 9 tot 2025
