Kwartaal 1 van 2024, echt heel lief ben je nog niet geweest. Wat was dat allemaal seg. Ik moet er nog even van bekomen.
Winter
Categorie: Lieze leeft
Te laat
Ik heb het niet meer kunnen zeggen, hoeveel bewondering ik voor je had. Voor je nuchterheid, je optimisme, voor hoe je altijd klaar stond voor iedereen, voor de manier waarop jij de zaak runde.
Ik heb het je niet meer kunnen zeggen, hoe fijn jij als vriendin was. Dat het zo tof was als jij er ondanks de drukke agenda toch eens bij kon zijn en dat er dan zoveel gelachen werd. Dat je met jou over alles kon praten.
Ik heb het je niet meer kunnen zeggen, hoe blij ik ben dat je van een kennis, naar een vriendin-van-een-vriendin ook gewoon een vriendin bent geworden. Eentje die ik hard gaan missen.
Want je was dan wel Sofie’ke, maar je was verdorie een grote madam!
Vandaag werd een dierbare vriendin begraven. Ze moest veel te jong en veel te snel gaan.
En naast alle mooie herinneringen, wil ik vooral ook meenemen dat je niet moet wachten met dingen te zeggen. Het kan ineens te laat zijn.
Afgeteld naar 2024
Ik ging even het bericht van vorig jaar terugzoeken en had de intro eigenlijk kunnen laten staan. Het ging over een jaar van niet veel bloggen en toch een jaaroverzicht willen schrijven. Dat geldt voor dit jaar dus ook :-)
Doorgaan met lezen “Afgeteld naar 2024”Zelfzorg op de to do list
Ik schrijf dit op één van mijn laatste vakantiedagen van de zomer. En net omdat het één van de laatste is, dacht ik vanmorgen: ik maak er echt nog een dagje voor mezelf van want ik ben alleen thuis. Dus ik begon te denken: waar heb ik dan echt zin in vandaag? Om me toen te realiseren dat ik dat een super moeilijke vraag vind.
Lees verder: Zelfzorg op de to do listNiet dat ik geen dingen kan bedenken die ik graag nog eens zou doen. Maar ik vind het moeilijk om te voelen waar ik momenteel echt nood aan heb. Wat ik echter wel voel, is de druk van dat stemmetje in mijn hoofd dat een to do list kan bedenken van wel 100 dingen die nog in en rond het huis moeten gebeuren. Dat lijstje heeft de voorbije weken al vaak gewonnen, maar ik zou liegen als ik al die to do’s een vorm van zelfzorg zou noemen.
Waarom is het toch zo lastig om alle moetjes eventjes aan de kant te schuiven en te kiezen voor dingen die me gelukkig maken, waar ik plezier in kan vinden? En om soms zelf niet meer goed te weten waar dat plezier in zit omdat alles is ondergesneeuwd onder zoveel dingen die nog moeten gebeuren. Hoog tijd dus om die cursus zelfzorg er nog eens bij te nemen. Die zou dus beter eens op die to do list terecht komen. In tussentijd ga ik mezelf maar eens trakteren op een lekkere lunch.
Afgeteld naar 2023
Ik heb niet zo veel geblogd dit jaar. En ik ga hier ook niet plechtig beloven dat ik er weer super veel ga zijn het komende jaar, want dat zijn goeie voornemens die dan toch alleen maar mislukken. Maar ik blijf wel de traditie volgen van terug te kijken op het jaar.
Doorgaan met lezen “Afgeteld naar 2023”Uit z’n rol
Het is wat, om bij te kunnen houden wat er allemaal in onze maatschappij gebeurt op gebied van jezelf mogen zijn (nee, ik ga niet het woord woke gebruiken). Ik voel me nog niet oud genoeg om mijn leeftijd als excuus te gebruiken dat ik niet meer altijd mee ben, maar soms wordt het toch moeilijk om het allemaal te blijven volgen.
Doorgaan met lezen “Uit z’n rol”Achtervolgd door ongeluk
Er zijn heel wat geluksmomentjes in het leven. En ik probeer er tijd voor te maken om die ook echt te zien. Maar soms zijn er ook gewoon ongeluksmomentjes. Van die momenten waarop je enkel kan denken: k*t! Dit zijn er zo een paar van mij:
Doorgaan met lezen “Achtervolgd door ongeluk”Zelfzorg in de kleerkast
Ik ben het afgelopen jaar behoorlijk wat bijgekomen. Ik ben er niet blij mee, maar op dit moment is het wat het is. Het is nu eenmaal een feit dat als je slecht slaapt, je gewicht daardoor kan beïnvloed worden. Ik ben dan ook nog eens zo iemand die naar suiker grijpt op momenten dat ik weinig energie heb, om eventjes een opkikker te krijgen. En ik geloof ergens ook wel in een soort van traumakilo’s, dat je lijf soms letterlijk een schild creëert om je af te schermen van andere dingen.
Doorgaan met lezen “Zelfzorg in de kleerkast”Oog op de finish
Some people love finishing, and some people love opening – both literally and figuratively. Zo staat het zwart op wit in het boek Better than before van Gretchen Rubin. Hier in huis is er duidelijk 1 van elk en de finisher van de 2, dat ben ik!
Doorgaan met lezen “Oog op de finish”Ook tradities groeien mee
Mijn vriend merkte tijdens de jaarlijkse kermis hier op dat wij heel wat tradities hebben: er worden door papa bloemetjes gekocht op de jaarmarkt voor mama, ik moet met het kleinste vriendinnetje in de Inktvis, we eten zaterdagmiddag biefstuk met friet met heel de familie, ’s avonds op de kermis wordt er liefst nog een pita gegeten en er worden minstens 1 keer tijdens de kermis smoutebollen gesnoept.
Doorgaan met lezen “Ook tradities groeien mee”
