Lieze overpeinst

Voor wat hoort wat

pinky-swear-329329_1920

Onderstaande tekst schreef Talitha in een van haar blogposts een tijdje geleden. En het verwoorde ineens perfect hoe ik me ook heel vaak voel.

Bovendien blijven de meeste van mijn vriendschappen doorgaans oppervlakkig. Ik heb geen hartsvriendin die mijn kleren leent en al mijn geheimen weet. Films en series en Instagram doen mij geloven dat vriendschap zo in elkaar steekt, maar niemand belt mij als eerste op als ze een gebroken hart heeft. Of zelfs als vijfde.

Soms voelt dat als een mislukking, als ik er een beetje te lang over nadenk en een fles rosé te dichtbij heb staan. ­Alsof niemand me leuk genoeg vindt om een innige band mee te hebben. Of dat ik mensen onbewust afstoot. Maar even snel besef ik dat ik nu eenmaal zo in elkaar zit. In verdrietige tijden zoek ik geen schouders om op uit te huilen. En shoppen doe ik met niemand liever dan met mezelf. Ineens een BFF krijgen die alle vriendinnendingen uit de films van me verwacht, zou ik waarschijnlijk nog geen week verdragen.

Uiteraard heb ik vrienden, veel zelfs. De meesten gaan ook al heel lang mee. En ik zie een heel aantal van hen echt wel geregeld. Maar soms voelen ze toch nog ver weg. En dan zou ik het wel eens leuk vinden dat ik vaker nodig ben. Om te kunnen helpen bij iets of om de praatpaal te zijn. Want soms merk ik dat het me tegenhoud om zelf dingen te vragen. ‘Voor wat hoort wat’, toch? Dus wat als van de andere kan niet de vraag komt? Ook al zou mijn antwoord altijd ja zijn.

 

11 gedachten over “Voor wat hoort wat”

  1. Ik vind dit ook best herkenbaar. Ik had vroeger wel altijd zo’n hartsvriendin, eentje in het lager onderwijs, eentje in het middelbaar, maar nu heb ik gewoon een aantal goede vriendinnen. Iedereen is bezig met zijn leven en gezin, voor dat hele bff gegeven is gewoon amper nogn ruimte.

    Liked by 1 persoon

  2. Bij mij is het gelijkaardig. Ik heb af en toe wel nood aan een goed gesprek, maar merk dat ik het al snel verstikkend vind als iemand mij te vaak belt/ wil afspreken,.. En dan zijn er momenten waarop ik me afvraag of dat niet zielig is, of ik niet wat meer moeite moet doen om vriendschappen te onderhouden. Maar het is hoe ik in mekaar zit. Ik hoef vriendinnen niet vaak te zien of te horen om ze toch als goede vriendinnen te beschouwen, maar dat werkt alleen als zij dat ook ok vinden.

    Liked by 2 people

  3. Dat wat Talitha daar schrijft, had ook van mijn hand kunnen komen. Dus we zijn met meer. En inderdaad, soms mis ik het ook. Vroeger wel BFF’s gehad maar door verhuizingen en mijn persoonlijke situatie nu niet echt meer, óf ze hebben kinderen óf ze hebben snel hun oordeel klaar.

    Like

  4. Ik heb dat ook niet, zo iemand die haar hart bij mij uitstort of bij wie ik de behoefte heb mijn hart uit te storten. Ik zie dat in films en dan denk ik: zou dat echt zo zijn en ben ik gewoon een buitenbeentje? Ik gebruik daar mijn dagboek voor, voor de echte uitstortingen :-) Andere mensen lijken ook zo druk met hun eigen leven, die hebben geen zin in mijn beslommeringen… denk ik dan…

    Liked by 1 persoon

  5. Herkenbaar! Ik heb het algemeen heel moeilijk met vriendschappen, laat staan die geïdealiseerde vriendschappen waar je alles met elkaar deelt. Soms verlang ik daar wel naar, maar tegelijk weet ik niet of het wel heel realistisch is, dat maar een paar mensen gegeven is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s