Lieze overpeinst

Standaardinstelling

luck-2722470_1920

Gelukkig zijn, ik vind dat dikwijls moeilijk. Niet dat ik nooit gelukkig ben en heel vaak ongelukkig ben, maar het voelt vooral nogal neutraal. Noch vis noch vlees. Dat heeft ongetwijfeld met mijn verwachtingen te maken. In mijn hoofd zit immers dat het meer en beter zou moeten zijn. Meer en beter dan wat weet ik zelfs niet volgens mij.

Tot ik in Sapiens (topboek!) las dat de evolutie ons geprogrammeerd heeft om niet te ongelukkig, maar ook niet te gelukkig te zijn. De menselijke geluksinstellingen verschillen van persoon tot persoon, maar iedereen heeft zijn eigen standaardsetting. En dat stelde me misschien wel wat gerust. Want misschien ligt mijn instelling gewoon niet zo gigantisch hoog als die van bepaalde andere mensen, maar is dat ook wel ok. We zullen ook nooit allemaal van hetzelfde gelukkig worden.

Heel lang dacht ik dat het tegengestelde van dalen pieken zijn. Maar het tegengestelde van in de put zitten is dat je terug uit de put bent en dat is goed genoeg. Je moet niet ineens op een berg staan. Of zoals Tineke zo mooi zei: een hartslag bestaat ook niet uit uitschieters, maar uit kleine piekjes. Grote pieken en dalen zouden niet gezond zijn. En zo is het met het leven ook, het is meer dan goed genoeg met kleine geluksmomentjes. En als die er zijn, dan mag ik dat als veel meer zien dan alleen maar neutraal.

17 gedachten over “Standaardinstelling”

  1. Heel mooi vind ik dit. En echt een nadenker. Ik ben zelf van de hoge pieken en de diepe dalen. Ik verzucht dan ook vaak: as het leven maar ‘saaier’, want die bergen zijn leuk, maar die dalen sla ik graag over. Ik vind dat jij er hier op een heel erg mooie manier naar kijkt.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ben ook niet de persoon die haar geluk van de daken schreeuwt. Ik besef dat ik heel veel goede dingen in mijn leven heb en toch voel ik me gewoontjes. Een beetje geïrriteerd nu en dan, licht geraakt, maar zeker geen rondlopende zonnestraal :-). Ik denk dat er trouwens maar weinig zo rondlopen.

    Liked by 1 persoon

  3. Goh, je geeft me iets om over na te denken. Mooi geschreven. Ik weet niet goed hoe het zit met mijn standaardinstelling. Ik kan intens gelukkig worden van die kleine geluksmomentjes en lijk ze ook meer op te merken dan andere mensen, maar mijn algemene ingesteldheid is zo niet. Dirk De Wachter is alleszins een grote favoriet hier!

    Liked by 1 persoon

  4. Mooi inzicht (en tedju, ik moet Sapiens echt eens lezen, want ik vond Homo Deus van hem ook goed)! Vooral hoge pieken en diepe dalen lijkt mij vooral heel vermoeiend, dus in die zin vind ik kleine piekjes vooral heel aantrekkelijk klinken :-)

    Like

  5. op een piek of op een berg is niet veel plek hoor. Daar kan je toch niet blijven. Dat lijkt me sowieso geen streefdoel te zijn. Als je je piek bereikt hebt is het enkel nog bergaf.

    Pieken zijn goed om even te gaan puffen en uit te blazen en even geweldig van het uitzicht te genieten. Om dan met dikke smile weer naar dal te komen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s