Lieze overpeinst

Geen applaus

Iedereen wordt wel eens graag bewierookt. Een mooi compliment, een schouderklopje, een beloning, wie vindt dat nu niet tof. Ik in ieder geval wel. En als je dan beloond of geprezen wordt om iets wat je hebt gedaan, dan zit het in de menselijke natuur om dat gedrag opnieuw te stellen. Want ja, dan krijg je hopelijk terug een complimentje dat je doet zweven. Maar wat als je op die manier aangemoedigd wordt om dingen te doen die eigenlijk niet zo goed zijn voor jou?

Ik werd de afgelopen jaren vaak bejubeld: omdat ik me zo sterk kon houden toen mama stierf, omdat ik goed mijn eigen boontjes kon doppen, omdat het toch zo knap was dat ik alleen een huis bouwde. En dat is natuurlijk heel positief bedoeld door de mensen. Maar door een gesprek met iemand over de dingen waar ik mee worstelde, kreeg ik het inzicht dat die mooie complimenten van hierboven eigenlijk negatieve neveneffecten hadden.

Als ik te horen krijg dat het zo straf is dat ik zo’n doorzetter ben, sterk ben, een straffe madam ben, dan zet mij dat aan om dat imago hoog te houden. Want ik vind het fijn om complimentjes te krijgen en blijkbaar hebben mensen bewondering voor mij omwille van die eigenschappen, dus dan moet ik die zeker houden zodat ik de moeite waard blijf. Je voelt mij al komen: als ik elke keer nog dat tikje extra moet doorzetten, dan is het op een gegeven moment op en zo botste ik ineens heel hard tegen de muur.

Zie dit nu vooral niet als pleidooi om mensen geen complimentjes meer te geven. Of als een verwijt naar de mensen rond mij toe dat ze verkeerde dingen zouden gezegd hebben. Zie het vooral als inzicht dat onze maatschappij blijven doorgaan, ook al is het te veel, nog vaak als de beste weg ziet en daar bewondering voor heeft. En dat je als tegengewicht ook gewoon wel eens hardop mag zeggen, tegen jezelf of mensen rond je, dat goed gewoon goed genoeg is en dat je ook nog leuk bent als je niet elke keer de sterkste bent. Soms verdient iemand net een compliment omdat die de lat wat lager heeft gelegd.

8 gedachten over “Geen applaus”

  1. Mooi gezegd en echt iets om over na te denken. Ik heb ook vaak gehoor dat ik zo’n harde werker was en dat het knap was dat ik kwam als ik eigenlijk ziek was. Ehm, ja. Maar ik wil eigenlijk helemaal niet dat ik gewoon kom als ik ziek ben.
    Nog één waar ik vaak over nadenken: mensen geven elkaar altijd complimentjes als iemand is afgevallen. Waarom? Ben je alleen mooi nadat je bent afgevallen? Ik vind dat iets heel ingewikkelds…
    Helemaal met jou eens dus!

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik kan hier alleen maar keihard met akkoord gaan! Ook ik kreeg en krijg heel vaak complimenten omdat ik zo hard werk, blijf doorzetten, er niet onder door ging, … wat er uiteindelijk voor zorgde dat ik de lat extra hoog ging leggen en toen het echt niet meer ging dat ook niet meer durfde te zeggen. Dus ik kan alleen maar zeggen hear hear en laten we inderdaad ook toejuichen dat mensen de lat lager durven leggen en durven toe te geven dat niet alles altijd van een leien dakje verloopt.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s