Lieze overpeinst

Zalig de armen van geest

Ik ben gezegend met een goed stel hersenen. En daar ben ik dankbaar om, want het is fijn om dingen te kunnen leren met een bepaalde mate van gemak, om verbanden te kunnen leggen, om te kunnen redeneren. Alleen gaan mijn hersenen geregeld ook in overdrive, om dan niet gewoon over dingen na te denken die nuttig zijn, maar vooral om te beginnen denken over elk klein futiel dingetje. En dat is minder fijn.

Ik denk dus over heel veel dingen veel te veel na. Is het wel goed genoeg? Waarom heb ik 20 jaar geleden dat ene stomme ding gedaan? Als ik dit doe, dan zal die wel dat over mij denken. Die andere is daar wel veel beter in als ik. Heb ik wel genoeg gedaan? Ben ik wel genoeg? Je weet toch dat je dit en dit en dit nog moet doen om er te geraken. Het houdt zelden op. En daarom ben ik wel eens jaloers op mensen die hun hoofd veel meer kunnen uitzetten op zo’n moment.

Hoe zalig moet het zijn om het leven gewoon te nemen zoals het is en niet te veel stil te staan bij wat is geweest of wat nog moet komen. Die het kunnen laten om zich te vergelijken met anderen en daar een conclusie uit te trekken. Hoe heerlijk rustig moet het soms in die mensen hun hoofd zijn.

Je kan natuurlijk niet zomaar kiezen wat je hoofd doet, dat vraagt heel wat oefening. Maar af en toe zou ik dus gerust eens wat armer van geest willen zijn…

8 gedachten over “Zalig de armen van geest”

  1. Zeer herkenbaar! Mijn man heeft overigens wel een goed stel hersens, maar die piekert en vergelijkt dus ook niet, die neemt de dingen meestal gewoon zoals ze komen en gaat zonder al teveel zorgen door het leven. Heerlijk lijkt me dat!

    Geliked door 1 persoon

  2. Zo herkenbaar! Mijn hoofd kan ook eindeloos blijven denken. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat er mensen zijn bij wie het soms ‘stil’ is in hun hoofd, maar dat (b)lijkt te bestaan. Lijkt me heerlijk!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op GoAnnelies - In Another Era Reactie annuleren