Hoe de digitale detox mij verging

Twee weken zonder mobiel internet werden ook 2 weken met heel weinig bloggen. De 2 staan nochtans volledig los van elkaar. Want hoe goed de digitale detox ook ging, hoe hard ik wel gemerkt heb dat ik heel moeilijk volledig zonder internet zou kunnen. Thuis op de Ipad werd er dan ook nog zeer duchtig gesurft en bleef ik wel in het blogwereldje. Maar onderweg werd mijn gsm enkel telefoon (en camera). En dat lukte wonderwel. Al waren er wel een paar dingen die me opvielen.

Zowel op dag 1 als op dag 2 liet de trein me in de steek. De eerste keer moest ik meer dan een half uur wachten op mijn aansluiting. Daar was ik niet op voorzien dus ik had ook geen boek of zo bij. Normaal zou ik dan wat mijn mijn gsm beginnen spelen, maar dat ging nu niet natuurlijk. Dus maakte ik een wandelingetje (2 weken geleden was het gelukkig niet zo aan het regenen als nu) en ontdekte ik hoeveel klaprozen er in het station groeien. De dag erna stonden we onderweg stil met de trein en had ik ineens tijd om een aantal plannen die ik nog moest lezen voor het werk alvast te bekijken, wat me de dag erna heel wat tijd bespaarde. Zonder gsm had ik dus meer tijd voor nuttige dingen (want geen afleiding), maar werd ik ook gedwongen om eens rond me te kijken in plaats van op mijn scherm.

InstagramCapture_70ab9f19-bd92-4d9b-8a1e-1124acfe223c

Waar ik wel aan moest denken tussendoor was om ’s avonds op de computer nog naar mijn mails te kijken. Dat doe ik normaal zelden want ik heb toch alles al op mijn telefoon gezien. Voordeel is dat ik op de computer echt bewust met mijn mails bezig ben en veel minder dingen vergeet die ik nog moet opvolgen. Op de telefoon heb je ze wel gezien, maar dat is dan tussendoor en je kan niet altijd dadelijk actie ondernemen. Multitasken stond dus op een lager pitje.

En dan heb je mensen die totaal niet kunnen begrijpen dat je geen mobiel internet hebt, ook al is het maar voor even. Zo was er een vriendin die totaal niet snapte dat ik even geen WhatsApp had. Ik hoorde haar dan ook zo’n 2 weken gewoon niet. Maar het zieligste was wel een kerel op tinder die contact wou leggen via WhatsApp. Toen ik zei dat dat een tijdje niet ging, vond hij ineens heel snel de unmatch-knop (pff, flauw hoor).

Het is mij dus eigenlijk goed afgegaan, die 2 weken. Geen afkickverschijnselen, niet het gevoel dat ik veel heb gemist en minder tijd verkwist aan nutteloze dingen. En nu ik terug ben ik de wereld van mobiel internet, merk ik toch dat ik nog altijd mijn telefoon wat meer laat liggen dan ervoor. Maar of ik er ooit in zou slagen om ook zo te detoxen van het internet, dat denk ik niet…

 

7 gedachtes over “Hoe de digitale detox mij verging

  1. Ik merk heel duidelijk dat ik, sinds ik mijn Iphone een jaar of 2 heb, veel minder lees bv! En ik ben helemaal niet het type dat gek wordt als er geen fb gecheckt kan worden ofzo. Ook als we met zijn tweetjes op stap gaan, zitten we nooit op onze telefoons bezig! Als je daarop begint te letten op café of resto… ik begrijp dat niet, mensen praten niet meer met elkaar! Jammer!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s