Durf te vragen

‘Dat kan ik toch moeilijk van de mensen vragen’, hoorde ik mijn tante vorige week zeggen toen ze graag had dat iemand extra mee ging om een oogje te houden op haar kleinzonen bij de carnavalstoet. Terwijl wij sowieso gingen, meestal bij hen staan en ik dat al automatisch zou doen. Ze kan dat dus gerust aan ons vragen.

Ik zou zo nog heel wat dingen kunnen bedenken waarbij ik of iemand uit mijn omgeving het lastig vond om iets te vragen aan een ander. Omdat we dachten dat die vraag bij de tegenpartij lastig zou gevonden worden. Maar dat weet je natuurlijk nooit zeker en niet op voorhand, dus ik merk bij mezelf dat ik daarom soms de vraag maar gewoon niet stel.

En dan kom je in situaties terecht dat je die ander waaraan je iets niet durfde vragen tegenkomt, de bepaalde vraag toch ter sprake komt en die ander dan spontaan zegt: waarom heb je dat niet gewoon gevraagd! Vaak gewoon om aan te geven dat ze dat helemaal niet erg hadden gevonden, soms zelfs met verontwaardiging dat ze niet gevraagd zijn om te mogen helpen.

Dus voor mezelf en voor anderen een warme oproep. Hulp vragen is jezelf kwetsbaar opstellen. Maar er is niks mis mee. Want ik heb al mogen merken dat je heel wat meer van mensen kan vragen dan dat je zelf soms zou denken. En ik kan er ook nog veel in leren, maar er is ook nog meer dan genoeg om te vragen.

 

blogpost 18/40 van #40dagenbloggen

 

4 gedachtes over “Durf te vragen

  1. De meeste mensen vinden het echt totaal niet erg om te helpen en zijn zelfs blij dat ze je kunnen helpen. Ik vraag het meestal wel gewoon. Een nee heb je en een ja kun je krijgen hé :)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s