2024 was geen vlekkeloos jaar. Het was met momenten best pittig: wat financiƫle tegenvallers, de uitdagingen van een samengesteld gezin waar je ook nog eens een puppy bij gooit, een toxische situatie op het werk die het hele jaar impacteerde en het verlies van een lieve vriendin. Het overheersende gevoel op het einde van het jaar is dan ook vooral vermoeidheid.
Zoals jullie merkten stond ook het bloggen op een heel laat pitje, maar ik wou toch heel graag mijn typische jaaroverzicht maken. Dus ook dit jaar weer tel ik af van 9 tot 2025
Ze ontbreekt
Ik heb een beetje een lastige periode. Meer dan dat er op het werk vanalles speelt ga ik er (nu) niet over vertellen. Maar ik lig er wel wakker van. En ik wou dat ik er over kon praten met mijn mama. Zij is degene wiens raad ik momenteel best goed zou kunnen gebruiken. Gisterenavond besefte ik ineens dat ik exact 10 jaar geleden ook wakker lag. Ik probeerde toen de nacht door te komen voor ik op een vliegtuig kon stappen om aan haar sterfbed te zitten. En toen kwam het extra hard binnen.
Doorgaan met lezen “Ze ontbreekt”Schrijven en blijven
Ik weet niet hoe vaak ik al gedacht heb over de vraag of ik nog iets met mijn blog zou doen de laatste tijd, maar het is best vaak. Enerzijds lijkt het alsof mijn hoofd te vol zit met allerlei andere dingen zodat er geen ruimte is voor bloggen, anderzijds is dat misschien eigenlijk het ideale moment om tijd te maken om al die hersenspinsel eens neer te schrijven.
Doorgaan met lezen “Schrijven en blijven”De maand in gelukskes #14
Hoewel het vorige bericht misschien het tegendeel laat uitschijnen, waren er de voorbije 2 maanden uiteraard ook fijne dingen. Want gelukkig zijn er altijd gelukskes te vinden, als je maar durft kijken.
Doorgaan met lezen “De maand in gelukskes #14”Winter
Kwartaal 1 van 2024, echt heel lief ben je nog niet geweest. Wat was dat allemaal seg. Ik moet er nog even van bekomen.
De maand in gelukskes #13
Een nieuw jaar, nieuwe dingen om dankbaar voor te zijn.
Doorgaan met lezen “De maand in gelukskes #13”Te laat
Ik heb het niet meer kunnen zeggen, hoeveel bewondering ik voor je had. Voor je nuchterheid, je optimisme, voor hoe je altijd klaar stond voor iedereen, voor de manier waarop jij de zaak runde.
Ik heb het je niet meer kunnen zeggen, hoe fijn jij als vriendin was. Dat het zo tof was als jij er ondanks de drukke agenda toch eens bij kon zijn en dat er dan zoveel gelachen werd. Dat je met jou over alles kon praten.
Ik heb het je niet meer kunnen zeggen, hoe blij ik ben dat je van een kennis, naar een vriendin-van-een-vriendin ook gewoon een vriendin bent geworden. Eentje die ik hard gaan missen.
Want je was dan wel Sofie’ke, maar je was verdorie een grote madam!
Vandaag werd een dierbare vriendin begraven. Ze moest veel te jong en veel te snel gaan.
En naast alle mooie herinneringen, wil ik vooral ook meenemen dat je niet moet wachten met dingen te zeggen. Het kan ineens te laat zijn.
Weer januari
Het voelde als knokken om de kerstvakantie te halen, of zo voelde het toch een beetje eind vorig jaar. Het najaar van 2023 was er eentje dat best pittig aanvoelde.
Doorgaan met lezen “Weer januari”Wat Lieze leest (2023 – 3)
Ik maak nog graag even het overzicht van 2023 compleet. Blijkbaar maakte ik vorig jaar nog maar 2 overzichtjes, dus hier ineens het lijstje van de laatste 2 kwartalen.
Doorgaan met lezen “Wat Lieze leest (2023 – 3)”Afgeteld naar 2024
Ik ging even het bericht van vorig jaar terugzoeken en had de intro eigenlijk kunnen laten staan. Het ging over een jaar van niet veel bloggen en toch een jaaroverzicht willen schrijven. Dat geldt voor dit jaar dus ook :-)
Doorgaan met lezen “Afgeteld naar 2024”
levelieze.com 