Nog 9 blogposts te schrijven voor 40 dagen bloggen en dan zit het er op (de uitdaging he, niet het bloggen voor altijd uiteraard). Ik heb dat totaal niet gestructureerd aangepakt. Als ik al iets vooruit schreef dan was het eens een dagje op voorhand ingepland, meer niks. Niet dat ik die goeie voornemens niet had hoor, maar dan komt het leven er gewoon even tussen. En inspiratie om te schrijven is er nu eenmaal ook niet gewoon op commando. Doorgaan met lezen “Uitdagingen genoeg”
Categorie: Lieze leeft
Zo snel mogelijk
Samen met een collega ben ik bezig om een opleiding te organiseren rond Office. Omdat ik zelf een dik jaar geleden een zeer interessante korte opleiding kreeg ergens, nodigden we die dame uit om de mogelijkheden eens te bekijken. Op het einde van het gesprek zei ze dat ze alle info nog eens zou doorsturen. Ze kan alleen niet beloven dat dat nog voor het einde van de … dag zou zijn. Toen ze haar zin begon dachten we allebei dat ze het einde van de week zou zeggen en dan nog was dat ok geweest. Maar de opleider legde de druk voor zichzelf dus nog een pak hoger (we hadden de informatie trouwens nog voor de middag gedaan was). Doorgaan met lezen “Zo snel mogelijk”
Empathie en sympathie
Ik had er nog nooit zo over nagedacht. Tot ik op een lezing dit filmpje zag. Brene Brown is mij guru als het gaat over verbinding maken en ook hier weer zit ze er boenk op. Ik deel het hier graag. Omdat ik er al slachtoffer van werd. Maar zeker ook omdat ik me er al schuldig aan gemaakt heb. Iets waar ik nu toch met meer aandacht zal bekijken. Doorgaan met lezen “Empathie en sympathie”
Ode aan mijn team
6 jaar geleden verhuisde ik van Limburg terug naar de Kempen. Niet dat het in Limburg zo slecht was, maar het voelde toch ook goed om terug te keren naar de roots. Een jaar later, vandaag exact 5 jaar geleden, maakte ik ook op werkgebied de overstap naar provincie Antwerpen. En ook daar weer, het was helemaal niet slecht in Vlaams-Brabant, maar het voelde toch een beetje als thuiskomen om in mijn eigen regio te kunnen werken. Doorgaan met lezen “Ode aan mijn team”
Woorden
Ik ben een vrouw van veel woorden (van veel daden ook hoor). Ik praat veel en snel dus er passeren heel wat woorden op een minuut als je mij aan het woord laat. Ik denk ook heel snel dus als ik daar zou moeten tellen hoeveel woorden in me opkomen, dan kan ik ze helemaal niet meer tellen. Doorgaan met lezen “Woorden”
Het is om te lachen
Ik heb de laatste tijd een aantal keer hardop gelachen bij filmpjes die ik zag passeren op Facebook. En misschien hebben jullie ze ook al gezien, maar ik wil jullie toch graag mee laten genieten. Want een glimlach (of misschien zelfs een grote bulderlach), dat kan iedereen toch al eens gebruiken. Doorgaan met lezen “Het is om te lachen”
Door weer en wind
Deze blogpost schrijf ik terwijl ik zit te wachten op mijn wagen bij Carglass. Vorige week ontdekte ik immers een barstje in de voorruit en gelukkig maakte ik toen al een afspraak, want ondertussen is de barst alleen maar groter geworden. Een tijdje geleden moest mijn auto ook al eens naar de garage omdat er toen iemand tegen was gereden. En ook al is het 2 keer de verzekering die het betaalt, het blijft toch altijd een beetje miserie. Doorgaan met lezen “Door weer en wind”
Ook anderen doen van 40 dagen bloggen
Uiteraard ben ik niet de enige gek die meedoet aan 40 dagen bloggen. Er is nog een hele lijst van andere deelnemers. We hebben zelfs een groep op Facebook om elkaar aan te moedigen en te inspireren. Nu lukt dat 40 dagen bij de ene al wat beter dan bij de andere, maar er wordt deze periode toch opmerkelijk meer geschreven in blogland. Ik moet behoorlijk mijn best doen om bij te houden met lezen. Doorgaan met lezen “Ook anderen doen van 40 dagen bloggen”
Dingen die ik koester
Het is maar een klein doosje in de kast, de spulletjes die emotionele waarde hebben en die ik wil bewaren. Ik heb ook helemaal niet zoveel foto’s in huis staan (al wil ik daar in het nieuwe huis wel wat meer aandacht aan besteden) en ik hou niet krampachtig vast aan spullen. Maar sommige dingen zijn het wel echt waard om te koesteren. En zeker als je iemand verliest, dan is het fijn om ook nog iets tastbaars te hebben. Doorgaan met lezen “Dingen die ik koester”
Dingen die Talitha niet begrijpt
‘Of we nog eens van gastbloggen zouden durven doen?’ vroeg Talitha vorige week op haar blog. Het idee is dat zij op basis van een post die op mijn blog verscheen iets schrijft en ik hetzelfde doe bij haar. Vorig jaar lanceerde ze dit ook al eens, maar toen reageerde ik er niet op. Eigenlijk vooral omdat ik een beetje geïntimideerd was. Ik hou namelijk super hard van Talitha’s schrijfstijl en ik vreesde of wat ik zou schrijven wel goed genoeg zou zijn. Maar kijk, dit jaar durf ik het wel gewoon (al moet ik dus wel nog mijn stukje schrijven). Doorgaan met lezen “Dingen die Talitha niet begrijpt”
