Ik word binnenkort 40. Ik voel me geen 40, maar ik ga het wel zijn. Nu ja, hoe zou dat eigenlijk moeten voelen, die 40? Want 40 jarigen zijn er in heel veel verschillende maten, kleuren en gewichten. En toch hebben we blijkbaar een beeld in ons hoofd van hoe de gemiddelde 40-jarige er uit ziet en zich gedraagt. En laat ik daar dan vaak niet in passen, in dat beeld.
Doorgaan met lezen “Leeftijd is gewoon een getal”
Ik ben gezegend met een goed stel hersenen. En daar ben ik dankbaar om, want het is fijn om dingen te kunnen leren met een bepaalde mate van gemak, om verbanden te kunnen leggen, om te kunnen redeneren. Alleen gaan mijn hersenen geregeld ook in overdrive, om dan niet gewoon over dingen na te denken die nuttig zijn, maar vooral om te beginnen denken over elk klein futiel dingetje. En dat is minder fijn.
Doorgaan met lezen “Zalig de armen van geest”
Hoe stellen ze die vraag bij miss-verkiezingen? Iets in de trant van was je graag zou willen voor de wereld en dat ze dan vroeger begonnen over wereldvrede, alsof je daar als miss invloed op had. Mijn antwoord op die vraag: wat minder eilandjes op de wereld. Niet letterlijk natuurlijk, maar figuurlijk. Want als die polarisering en dat individualisme, dat is iets waar ik graag van af wil.
Doorgaan met lezen “Mijn versie van wereldvrede”Ken je die film ‘Sliding Doors’? Daarin leeft Gwyneth Paltrow 2 levens. Eentje waarin ze de metro haalt en op tijd thuiskomt om haar partner te betrappen op bedrog en in de andere mist ze de metro waardoor ze pas later thuiskomt. Je ziet daarna wat er gebeurt in beide gevallen.
Doorgaan met lezen “Wat had kunnen zijn”
In het lijstje van dingen waaraan ik me wel eens kan ergeren: toezeggen op iets en dan de vraag krijgen of er toch ook nog een bevestiging komt. Als in, ik stel bijvoorbeeld een datum voor, de andere zegt ‘ja dat is goed’ om dan te vervolgen met ‘kan je dit nog even bevestigen’. Had jij dan net niet mijn voorstel bevestigd? Moet ik nu dus jouw bevestiging bevestigen?
Doorgaan met lezen “Hierbij bevestigd”
Als ik iemand anders het hoor doen, dan zal ik vaak zeggen dat het geen zin heeft: vergelijken met anderen. Er hangen immers geen al te positieve gevoelens aan vast.
Doorgaan met lezen “Passende vergelijking”
uniek (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)
1 waarvan er maar één is; = enig
Klinkt positief, toch, als je het zo ziet staan. Zo is er maar één. De tegenstelling van uniek is doorsnee, dat klinkt een pak minder positief. En toch heb ik het lang moeilijk gehad met het feit dat er maar één is zoals ik. Want ook ik ben uniek (en jij natuurlijk ook).
Doorgaan met lezen “Zo is er maar één”
Terug naar normaal, zo na Corona, daar keek ik toch best naar uit. Heel dat gedoe over het nieuwe normaal hoefde voor mij zo niet. Niet dat er niks mag overblijven van de laatste jaren, maar over het algemeen vond ik het 2 jaar geleden voor Corona nog niet zo slecht. Maar natuurlijk was niet alleen Corona een abnormale factor voor mij de afgelopen tijd. Ziek thuis zitten was dat ook.
Doorgaan met lezen “De zoektocht naar mijn normaal”
Als je worstelt met vermoeidheid, dan wordt vaak het beeld van de al dan niet lege batterij boven gehaald. Je bent moe dus de batterij is leeg en je moet dingen doen die de batterij terug vullen. Slapen is er daar eentje van, maar er wordt ook begonnen over op zoek gaan naar je energiegevers. Dat er energiegevers zijn, impliceert dat er ook energienemers zijn. Dus er zijn dingen waar je batterij van oplaadt en er zijn dingen die je batterij leegzuigen. Klinkt logisch en simpel. En toch is het zo simpel niet. Want eigenlijk vraagt alles energie.
Doorgaan met lezen “Alles is energie”
Onlangs zag ik op LinkedIn een discussie passeren over of het professioneel was om op foto’s voor je werk of zaak je tattoos zichtbaar te tonen. Een aantal mensen vonden het geen probleem, maar er was ook iemand die reageerde met de boodschap ‘de 40 uur die je op je werk bent zijn van werkgever, je hebt nog uren genoeg over in de week om jezelf te zijn’. Eum wat?
Doorgaan met lezen “Altijd jezelf mogen zijn”
levelieze.com 