Ik was hier weer een weekje afwezig. Het voelde aan als een heel chaotische week en schrijven schoot er gewoon over. En bloggen als ik geen zin heb, dat probeer ik te vermijden. Veel goed zou er waarschijnlijk niet van komen. Zeker niet nu ik weer zo slecht slaap, iets dat zich toch stilaan weer begint te wreken. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #198”
Ik kan bijna niet geloven dat het al juni is. Gelukkig brengt juni het vooruitzicht van de zomer en van meer mogelijkheden in vergelijking met de voorbije maanden. Na het nieuws van woensdag begin ik al te dromen van iets gaan drinken met mijn vriendinnen, hopelijk komt dat er ook snel van. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #197”
Deze quote staat sinds vorige week op het letterbord in mijn living. Toen ik ze er op zette leek het een boodschap die ik nodig had, maar elke keer als ik er naar kijk wringt er iets. Niet dat ik niet wil geloven dat die quote kan kloppen, maar omdat ik ze schreef met een bepaalde situatie in gedachten en dat ik nog niet doordrongen ben van het geloof dat het tijd is om het los te laten en te denken dat er dan iets beters in de plaats gaat komen. Doorgaan met lezen “Buikgevoel”
Wat is er met mij gebeurd? Het is een vraag die me de laatste tijd bezig houdt. Want ik heb het gevoel dat ik een stukje van mezelf ben verloren dat ik misschien toch liever niet kwijt wou. Ik vind van mezelf dat ik iemand ben die best wel aandacht heeft voor persoonlijke groei. En dat ik daar ook al heel wat stappen heb in gezet. De bedoeling is dan natuurlijk wel dat je groeit naar een betere versie van jezelf. Of beter gezegd: een versie waar je jezelf gelukkiger bij voelt. Doorgaan met lezen “Gezocht: vrouw die zich kan smijten”
Het was een rare week. Er kwam niks uit mijn pen (allee, toetsenbord) gevloeid, ook al zat er veel in mijn hoofd. Vaak helpt schrijven me om dingen op een rijtje te zetten, maar nu krijg ik het er niet zo goed uit. Of toch niet om hier te zetten, want er zijn wat dingen bij die misschien verkeerd kunne worden opgevat. Dus laat ik het (voorlopig) maar.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #196”
Ik ging bijna zeggen dat ik deze week amper heb gemerkt dat Corona rondwaart in de wereld, maar dat is niet helemaal waar. Want ook al kon ik voor een aantal dingen veel meer terug naar normaal, het is natuurlijk een nieuw normaal. Maar eentje waar ik mee kan leven als dat betekent dat ik terug wat meer kan buiten komen en mensen zien. Voor mij was het alvast een topweek.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #195”
Ik ben normaal iemand die zoveel mogelijk volgens de regels probeert te leven. Omdat ik er meestal van uit ga dat die regels er om een goeie reden zijn. En omdat ik graag in de pas loop omdat ik dan voldoe aan de norm en dan voel ik me geruster. Ik wil graag het juiste doen en regeltjes zijn daar voor mij een leidraad in. Sommige mensen rond mij lachen daar soms een beetje mee (niet op een negatieve manier hoor), maar zo ben ik nu eenmaal. Doorgaan met lezen “Volgens de regels”
Toen er weken geleden werd gecommuniceerd door mijn baas dat we met z’n allen thuis gingen werken, was ik helemaal mee. We mochten dat voor heel deze crisis ook al, ik deed dat al eens en zag niet al te veel problemen. De nodige spullen gingen mee naar huis en ik richtte mijn bureau in (alleen jammer dat mijn bureaustoel niet in de koffer paste). Systemen als Teams, Skype en GoToWebinar gebruikten we al langer, dus met beperkt gesukkel lukte het ook wel om via die weg veel meer te doen dan waarvoor we die dingen vroeger al gebruikten. Doorgaan met lezen “In het echt”
Op een rare manier voelde het deze week toch weer net iets normaler. Ik moest op een paar plekken zijn dus ik kwam een paar keer uit mijn kot, wat natuurlijk al dadelijk voor wat meer afwisseling zorgt in de week.
Ik hou wel van een traditie op tijd en stond. Zo geniet ik er van dat we met de familie nog altijd vaste momenten in het jaar hebben dat we allemaal samen komen, dat er tijd gemaakt wordt in de agenda voor bepaalde gebeurtenissen die elk jaar terug komen, dat er evenementen zijn waarvan je weet dat je daar nog eens heel wat mensen terugziet omdat iedereen daar is… Doorgaan met lezen “Een jaar zonder ijkpunten”
levelieze.com 