Trump, Assad, Poetin, Erdogan, niet mijn favoriete mannen. Ze zitten dan wel vaak in het nieuws, zelden is dat om iets waarover ik enthousiast word. Het is eerder ergernis die naar boven komt. Maar wie ben ik he, want er zijn op de wereld heel veel mensen die wel voorstander zijn van die mannen. Ze stemmen er zelfs voor, ook al kan ik dat moeilijk begrijpen. Doorgaan met lezen “Grote mannen”
Dat gaat vanzelf
Als ik moet stappen, dan moet ik niet meer nadenken over hoe ik mijn voeten moet zetten om vooruit te geraken. Als ik iets wil zeggen, dan lukt dat vanzelf, zonder dat ik eerst moet zoeken naar de juiste letters en woorden. Bij het autorijden moet ik niet meer zoals in het begin heel erg letten op koppeling langzaam loslaten en gas geven, ik voel dat ondertussen aan. Als ik na lange tijd terug op mijn fiets kruip, dan weet ik nog gewoon hoe dat moet, ook al wiebelde ik jaren geleden nog heel erg voor ik vertrokken geraakte. Doorgaan met lezen “Dat gaat vanzelf”
Alles tegelijk is eigenlijk niks
Multitasken, dat kunnen vrouwen toch allemaal? Blijkbaar niet. Of toch niet volgens het boek Mentaal Kapitaal van Elke Geeraerts dat ik vorige week uitlas. We denken alleen maar dat we het kunnen. Maar door verschillende dingen tegelijk te doen zit je aandacht bij het switchen tussen verschillende dingen en dus eigenlijk bij geen enkele van de taken die je aan het doen bent. Doorgaan met lezen “Alles tegelijk is eigenlijk niks”
Lieze checkt in #31
Tot het einde
Als je ergens aan begint, dan moet je het ook afmaken. Dat heb ik vroeger thuis geleerd. Doorzetten en niet te snel opgeven. Niet dat ik dat altijd zo fijn vond hoor. Ik herinner me meer dan 1 moment dat ik echt wou stoppen met muziekschool en dat ze dan thuis zeiden dat ik dan eerst het schooljaar moest uitdoen (en elke keer opnieuw besloot ik in september om toch terug te beginnen trouwens). Maar het leerde me wel een wijze les en ik denk dat ik wel van mezelf kan zeggen dat ik een doorzetter ben. Doorgaan met lezen “Tot het einde”
Gastbloggers gezocht
Ik liet vorige week al eens een ballonnetje op over een idee dat ik had om iets met gastbloggers te doen. Mensen die iets willen schrijven rond single zijn. Niet dat ik van mezelf vind dat ik een singlesblog heb (en dat wil ik ook niet speciaal zijn), maar het gaat hier wel over mijn leven en dat single zijn is nu eenmaal iets dat me heel erg bezig houdt. Doorgaan met lezen “Gastbloggers gezocht”
Een andere plek
Me heel klein maken, niks moeten doen, niks horen, niks voelen. Dat zou ik op dit moment willen. Niet hoeven denken aan alle slechte dingen die me al overkomen zijn. Niet de pijn hoeven voelen van de leegte die er is. Gewoon eventjes verdwijnen en de wereld buiten sluiten. Doorgaan met lezen “Een andere plek”
Meisjes met rode haren
Ja ze zijn echt, mijn rode haren. Ik kan niet meer tellen hoe vaak ik die vraag al heb gekregen. Bij de kapper moet ik ook elke keer beloven om mijn haard nooit te kleuren, want dat iedereen daar jaloers op is. Vroeger was dat wel anders. Op de lagere school werd ik wel eens gepest als rosse. Maar wat maakt dat kleurtje nu eigenlijk specialer dan blond of bruin? Er gaan heel wat weetjes rond over roodharigen, maar of ze allemaal kloppen? Doorgaan met lezen “Meisjes met rode haren”
Ik tegen de anderen
Op aanraden van heel wat mensen rond mij, las ik een aantal weken geleden het boek ‘Een klein leven’ van Hanya Yanagihara. En het is ook echt een aanrader want het is een geweldig boek. Er zijn meer dan 700 bladzijden, maar als je die gelezen hebt, is het eigenlijk nog altijd te snel om afscheid te nemen van de personages. Ik vind het dus zelf ook een grote aanrader. Maar wees gewaarschuwd, dit boek blijft even hangen en ik was er even niet goed van. Doorgaan met lezen “Ik tegen de anderen”
levelieze.com 