‘Dat kan ik toch moeilijk van de mensen vragen’, hoorde ik mijn tante vorige week zeggen toen ze graag had dat iemand extra mee ging om een oogje te houden op haar kleinzonen bij de carnavalstoet. Terwijl wij sowieso gingen, meestal bij hen staan en ik dat al automatisch zou doen. Ze kan dat dus gerust aan ons vragen. Doorgaan met lezen “Durf te vragen”
Tag: moeilijk
Weten is 1, doen is 2
Als ik alles optel, loop ik al een tijdje bij een psycholoog, coach of therapeut. Over de jaren heen heb ik dan ook heel wat inzichten over mezelf opgedaan. En dat is positief. Maar als dat gaan spreken met zoveel mensen alles zou oplossen, waarom moest ik dan over de jaren telkens opnieuw hulp gaan zoeken? Omdat een inzicht krijgen nog niet de oplossing is voor al mijn problemen. Want het is niet omdat een bepaald inzicht er is, dat een mens er ook al iets mee doet. En dat was heel lang het geval bij mij. Doorgaan met lezen “Weten is 1, doen is 2”
Ingekaderd
Ik ben iemand die graag controle heeft. Ik heb vertrouwen in dingen als ze een bepaald stramien volgen. Dan kom ik niet voor te veel verrassingen te staan en hoef ik niet te vaak te wankelen. Daarom hou ik van een kader. Als het kader (of soms zelfs het keurslijf) er is, dan kan ik gerust zijn. Geef mij maar regeltjes om te volgen, voor mij is dat helemaal ok. Doorgaan met lezen “Ingekaderd”
10 jaar geleden
Of de #10yearchallenge effectief een groot complot is van social media kanalen om gegevens te verzamelen of dat het gewoon een ludiek spelletje is, daar heb ik geen antwoord op, maar feit is wel dat iedereen ze al heeft zien passeren. Ook ik deelde een foto van 10 jaar geleden en nu. Maar een foto zegt lang niet alles over een leven, dus wou ik er eens wat dieper op in gaan (Isabelle van Boston Baby had trouwens in het weekend hetzelfde idee). Doorgaan met lezen “10 jaar geleden”
Waar ligt de lat?

Toen ik dinsdag schreef over hoe ik mezelf elke dag test en evalueer en dus elke dag examen moet doen, schreef ik er bij dat het niet goed genoeg lijkt tot ik zou kunnen bereiken wat ik ‘normaal’ vind. Maar dat betekent natuurlijk ook dat ik dus een bepaald beeld heb van wat normaal is. En dat beeld durft al eens behoorlijk verstoord te zijn. Doorgaan met lezen “Waar ligt de lat?”
Elke dag examen

Ze is weer bezig, de blokperiode voor de studenten. Hele dagen studeren voor examens, stress voelen, discipline proberen te houden… Het is toch een behoorlijk vermoeiende periode. Want je probeert goed genoeg je best te doen om een goeie evaluatie te krijgen en dat vraagt behoorlijk wat energie. Misschien daarom dat ik vaak nog altijd vermoeid ben, want mijn psycholoog wees me er overlaatst op dat ik nog steeds in examenperiode zit, elke dag opnieuw. Doorgaan met lezen “Elke dag examen”
De plooi
De laatste weken is er één gevoel dat overheerst. Een gevoel van gelatenheid. De dingen zijn zoals ze zijn en het is nu zo. Ik ben 35, zonder partner, zonder kinderen en blijkbaar is het niet voor mij weg gelegd om dat wel te hebben. Ik ben het geloof kwijt dat die dingen nog komen. Dat klinkt nu misschien heel melodramatisch, maar ik krijg het gevoel niet van me afgeschud. Doorgaan met lezen “De plooi”
Wat ik aan kan
Als mensen het moeilijk hebben, wordt er wel eens gezegd dat je enkel op je pad krijgt wat je aan kan. Geen idee of dat uit een religie komt of van ergens anders, maar meestal proberen mensen het te gebruiken als troostende woorden. Ze willen je gerust stellen dat je ongetwijfeld sterk genoeg bent om alle miserie te overleven. Doorgaan met lezen “Wat ik aan kan”
Mijn gedacht
Als ik hier op mijn blog schrijf of op dingen reageer, dan doe ik dat vanuit mijn eigen leefwereld en vanuit hoe het voor mij aanvoelt. Voor mij is dat echt. Maar voor iemand anders voelt het misschien heel anders aan. Want we hebben allemaal ons eigen referentiekader. Doorgaan met lezen “Mijn gedacht”
Slechte verstopper

Dat ik geregeld depressieve gevoelens heb, is voor lezers hier waarschijnlijk geen verrassing. Ik zal het zelden zo benoemen want ik wil zo ver mogelijk wegblijven van het woord depressie, maar de gevoelens zijn er wel. En soms voelt het alsof ik er een dagtaak van maak om ze zo goed mogelijk te onderdrukken in de omgang met andere mensen. Doorgaan met lezen “Slechte verstopper”
