Lieze laat los

X-files

Ik was niet van plan om nog veel aan mijn exen te denken, laat staan er hier woorden aan vuil te maken. Gisteren wou ik toch nog eventjes iets kwijt, dus schreef ik het hier neer en dan kon ik weer verder. Tot ineens totaal onverwacht de meneer in kwestie uit mijn blog voor mijn neus stond.  Ik zei hem vriendelijk goeiedag en werd totaal genegeerd. Ik zag daarna wel hoe hij onopvallend probeerde te kijken, maar zelfs een lachje kon er niet af toen hij mij passeerde. Doorgaan met lezen “X-files”

Lieze laat los

Misplaatste nostalgie

‘Weet je nog, die keer toen, wat hebben we toen gelachen. Dat was toch een mooie tijd.’ Iedereen doet het wel eens, herinneringen ophalen. Ik doe het ook hoor, zeker met vriendinnen die ik al lang ken en dus ook al heel wat mee heb meegemaakt. Maar soms is het tijd om dingen los te laten. Het haalt niet uit van te blijven mijmeren over tijden die voorbij zijn en niet meer terugkomen. Herinneringen ophalen is iets positiefs. Maar mijmeren is in mijn ogen eerder een negatief iets als je er in blijft hangen. Doorgaan met lezen “Misplaatste nostalgie”

Lieze laat los

Alles is liefde

Liefste,

ik had je zoveel liefde te geven. Vanaf het prille begin wou ik niets anders meer dan altijd bij je zijn en je overladen met alle liefde die in mijn hart zit. En geloof mij, die is oneindig. In ruil kreeg ik jouw liefde, of dat dacht ik toch. Maar jouw liefde voor mij bleek veel minder oneindig te zijn. Alsof mijn cadeau aan jou niet genoeg was. Al weet ik dat het je bagage uit het verleden is die er voor zorgt dat je jouw liefde liever niet allemaal meer geeft. Doorgaan met lezen “Alles is liefde”

Lieze laat los

Vasthouden

Een aantal weken geleden was er op Libelle tv een reportage over de vader van een meisje dat stierf in de busramp van Sierre. Er werd veel over geschreven omdat de presentatrice zelf moest huilen, maar mij bleef een ander stukje meer bij. De vader praat in het programma namelijk over loslaten. Iedereen zegt hem maar dat hij het moet loslaten. En dat zinnetje is mij maar al te bekend. Doorgaan met lezen “Vasthouden”

Lieze laat los

Sorry mama

Sorry mama, dat ik je de weken voor je dood zoveel verdriet deed. Dat jij de bliksemafleider moest zijn die al mijn woede en verdriet opving omdat ik het nergens anders kwijt kon. Dat je moest zien hoe ik mezelf de dieperik induwde voor een vent die me niet graag kon zien en dat maar niet kon loslaten. Dat ik geen interesse had in alle goedbedoelde oplossingen die je maar bleef aandragen, maar liever in mijn donker hoekje bleef zitten. Doorgaan met lezen “Sorry mama”

Lieze laat los

Lieze is boos

Ik voel me heel vaak boos. Op de wereld. Omdat ik maar niet kan begrijpen waarom alle ellende van de afgelopen jaren mij moet overkomen. Omdat ik geen slecht mens ben en slechte dingen moeten maar bij slechte mensen gebeuren. Omdat ik maar emmertjes stront over mij lijk te krijgen en mijn vriendinnen niet, ik krijg hun deel gewoon bij. Omdat ik elke keer als ik weer bijna naar boven was gekropen, toch weer naar beneden werd getrokken. Omdat het allemaal gewoon niet eerlijk is. Doorgaan met lezen “Lieze is boos”