Mijn job is om startende zelfstandigen te begeleiden. Dat doe ik nu al meer dan 7 jaar. En laat mij dat nog maar gerust een tijd verder doen, want ik doe dat nog altijd heel graag. Mensen helpen om met hun droom aan de slag te gaan en hen in dit proces zien groeien, dat kan toch alleen maar fijn zijn (of toch meestal). Doorgaan met lezen “Altijd weer mijn starters”
Categorie: Lieze leeft
Die oude dame
De beelden zien van de Notre Dame die in vlammen opgaat en in stukken naar beneden tuimelt, dat deed me toch wel echt iets. Ik kreeg er echt kippenvel van. Niet omdat het een kerk is, maar wel omwille van de geschiedenis die daar hangt. Mijn binding met de katholieke kerk verloor ik al een tijd geleden, maar ik hou er wel nog steeds van om kerken binnen te gaan op vakantie. Doorgaan met lezen “Die oude dame”
Op de foto
Je merkt het al gewoon hier op de blog, ik neem eigenlijk helemaal niet zo veel foto’s. Beetje atypisch voor een blogger misschien, want als ik dan mijn weekoverzicht schrijf, denk ik vaak: doeme, weer vergeten om te zorgen dat er een foto voorhanden is. Ik denk dat ik vooral niet het gevoel heb dat er zoveel fotowaardige dingen in mijn leven zijn. Want wie zit er te wachten op een foto van mijn makkelijke luie eten of van alleen thuis zitten? Doorgaan met lezen “Op de foto”
Moeten al die keuzes wel?
Millenials hebben vertrouwen en zijn verdraagzaam, maar ze zijn ook narcistisch en hebben een gevoel van aanspraak kunnen maken. Ik weet nu niet of ik mij in al die eigenschappen kan vinden, maar door mijn geboortejaar 1983 val ik weldegelijk in die groep. Dat millenials zo zijn komt omdat we altijd te horen hebben gekregen dat we onze dromen moeten volgen en alles mogelijk is. Maar net omdat alles mogelijk zou zijn, liggen de verwachtingen heel hoog en moet een mens heel veel keuzes maken om die dromen waar te maken. Doorgaan met lezen “Moeten al die keuzes wel?”
Uitdagingen genoeg
Nog 9 blogposts te schrijven voor 40 dagen bloggen en dan zit het er op (de uitdaging he, niet het bloggen voor altijd uiteraard). Ik heb dat totaal niet gestructureerd aangepakt. Als ik al iets vooruit schreef dan was het eens een dagje op voorhand ingepland, meer niks. Niet dat ik die goeie voornemens niet had hoor, maar dan komt het leven er gewoon even tussen. En inspiratie om te schrijven is er nu eenmaal ook niet gewoon op commando. Doorgaan met lezen “Uitdagingen genoeg”
Zo snel mogelijk
Samen met een collega ben ik bezig om een opleiding te organiseren rond Office. Omdat ik zelf een dik jaar geleden een zeer interessante korte opleiding kreeg ergens, nodigden we die dame uit om de mogelijkheden eens te bekijken. Op het einde van het gesprek zei ze dat ze alle info nog eens zou doorsturen. Ze kan alleen niet beloven dat dat nog voor het einde van de … dag zou zijn. Toen ze haar zin begon dachten we allebei dat ze het einde van de week zou zeggen en dan nog was dat ok geweest. Maar de opleider legde de druk voor zichzelf dus nog een pak hoger (we hadden de informatie trouwens nog voor de middag gedaan was). Doorgaan met lezen “Zo snel mogelijk”
Empathie en sympathie
Ik had er nog nooit zo over nagedacht. Tot ik op een lezing dit filmpje zag. Brene Brown is mij guru als het gaat over verbinding maken en ook hier weer zit ze er boenk op. Ik deel het hier graag. Omdat ik er al slachtoffer van werd. Maar zeker ook omdat ik me er al schuldig aan gemaakt heb. Iets waar ik nu toch met meer aandacht zal bekijken. Doorgaan met lezen “Empathie en sympathie”
Ode aan mijn team
6 jaar geleden verhuisde ik van Limburg terug naar de Kempen. Niet dat het in Limburg zo slecht was, maar het voelde toch ook goed om terug te keren naar de roots. Een jaar later, vandaag exact 5 jaar geleden, maakte ik ook op werkgebied de overstap naar provincie Antwerpen. En ook daar weer, het was helemaal niet slecht in Vlaams-Brabant, maar het voelde toch een beetje als thuiskomen om in mijn eigen regio te kunnen werken. Doorgaan met lezen “Ode aan mijn team”
Woorden
Ik ben een vrouw van veel woorden (van veel daden ook hoor). Ik praat veel en snel dus er passeren heel wat woorden op een minuut als je mij aan het woord laat. Ik denk ook heel snel dus als ik daar zou moeten tellen hoeveel woorden in me opkomen, dan kan ik ze helemaal niet meer tellen. Doorgaan met lezen “Woorden”
Het is om te lachen
Ik heb de laatste tijd een aantal keer hardop gelachen bij filmpjes die ik zag passeren op Facebook. En misschien hebben jullie ze ook al gezien, maar ik wil jullie toch graag mee laten genieten. Want een glimlach (of misschien zelfs een grote bulderlach), dat kan iedereen toch al eens gebruiken. Doorgaan met lezen “Het is om te lachen”
levelieze.com 