Ik ben iemand die graag controle heeft. Ik heb vertrouwen in dingen als ze een bepaald stramien volgen. Dan kom ik niet voor te veel verrassingen te staan en hoef ik niet te vaak te wankelen. Daarom hou ik van een kader. Als het kader (of soms zelfs het keurslijf) er is, dan kan ik gerust zijn. Geef mij maar regeltjes om te volgen, voor mij is dat helemaal ok. Doorgaan met lezen “Ingekaderd”
Categorie: Lieze overpeinst
Geholpen
Ondertussen heb ik het boek waarover ik hier vorige week sprak, Help me van Marianne Power, uitgelezen en ik wou er toch graag nog wat meer over schrijven. Het boek gaat over iemand die een kast vol zelfhulpboeken heeft, maar na al de jaren dat ze die leest nog altijd het gevoel heeft niet tevreden of zelfs ongelukkig te zijn. Op een gegeven moment beseft ze dat ze die boeken wel leest, maar niet doet wat er in opgedragen wordt en daar wil ze verandering in brengen om dan te kijken of het inderdaad oplevert. Doorgaan met lezen “Geholpen”
Dag van de liefde
Het was gisteren Valentijn (even een open deur intrappen). Een dag waarvan heel veel mensen zeggen dat ze er niets mee hebben, maar waar we precies toch heel erg mee bezig zijn. De ene om te zeggen dat het bij hem of haar elke dag Valentijn is, een andere om te roepen dat het allemaal pure commerce is en nog anderen vinden het niet fijn om als alleenstaande al die hartjes door hun strot geramd te krijgen. Doorgaan met lezen “Dag van de liefde”
Wat maakt je mooi?
Om tot inzichten te komen heb je meestal niemand nodig die je het juiste antwoord geeft op de dingen waar je mee worstelt, maar gewoon iemand die de juiste vragen stelt en je daarmee aan het denken zet. Die iemand was voor mij vorige week Tineke van Hurray for Today. In haar Facebook community This is me vroeg ze namelijk wat maakt dat je mensen mooi vind. Doorgaan met lezen “Wat maakt je mooi?”
Stel dat ze op zijn
Er zijn momenten dat ik het liefst gillend weg zou lopen als ik in de boekskes lees dat er weer maar eens een BV is die een nieuw lief heeft gevonden. En een keer dat je er op begint te letten, zijn er dat best veel dus er komen geregeld frustraties bij me op. En dat heeft verschillende redenen (die natuurlijk niet alleen door BV’s komen). Doorgaan met lezen “Stel dat ze op zijn”
We wilden vooruitgang
Ooit, nog niet zo heel lang geleden, kochten mensen hun boodschappen bij de lokale handelaars. Drank zat in glazen flessen en het leeggoed werd terug gebracht. Fruit en groenten waren niet verpakt of zaten in een papieren zakje. Brood kwam van de bakker of werd thuis gebakken. Een tussendoortje kwam uit het grote pak koeken en werd in een doosje gestoken om mee te nemen naar school in plaats van dat het allemaal apart gekocht werd in porties. Er werd vers gekookt want meeneemmaaltijden waren amper te krijgen. Aan de waslijn buiten hing was te drogen want een droogkast was een luxe. Kleding of schoenen die een gaatje hadden werden hersteld. En op vakantie gingen ze met de auto naar de kust of naar Frankrijk. Doorgaan met lezen “We wilden vooruitgang”
Alle zaakjes op orde
Onderstaande tekst kreeg ik vorige week een aantal keer te zien op social media en hij werd me zelfs speciaal doorgestuurd. Hij is bedoeld om een hart onder de riem te steken. Dat het ok is om niet te voldoen aan het ideale plaatje dat de maatschappij soms lijkt op te dringen. Dat je gewoon je eigen leven moet leiden, zonder te veel het gevoel te hebben dat je aan bepaalde beelden van andere moet voldoen. En dat is mooi. Er kwam ook heel veel bijval bij deze afbeelding. Doorgaan met lezen “Alle zaakjes op orde”
Waar ligt de lat?
Toen ik dinsdag schreef over hoe ik mezelf elke dag test en evalueer en dus elke dag examen moet doen, schreef ik er bij dat het niet goed genoeg lijkt tot ik zou kunnen bereiken wat ik ‘normaal’ vind. Maar dat betekent natuurlijk ook dat ik dus een bepaald beeld heb van wat normaal is. En dat beeld durft al eens behoorlijk verstoord te zijn. Doorgaan met lezen “Waar ligt de lat?”
Elke dag examen
Ze is weer bezig, de blokperiode voor de studenten. Hele dagen studeren voor examens, stress voelen, discipline proberen te houden… Het is toch een behoorlijk vermoeiende periode. Want je probeert goed genoeg je best te doen om een goeie evaluatie te krijgen en dat vraagt behoorlijk wat energie. Misschien daarom dat ik vaak nog altijd vermoeid ben, want mijn psycholoog wees me er overlaatst op dat ik nog steeds in examenperiode zit, elke dag opnieuw. Doorgaan met lezen “Elke dag examen”
De plooi
De laatste weken is er één gevoel dat overheerst. Een gevoel van gelatenheid. De dingen zijn zoals ze zijn en het is nu zo. Ik ben 35, zonder partner, zonder kinderen en blijkbaar is het niet voor mij weg gelegd om dat wel te hebben. Ik ben het geloof kwijt dat die dingen nog komen. Dat klinkt nu misschien heel melodramatisch, maar ik krijg het gevoel niet van me afgeschud. Doorgaan met lezen “De plooi”
levelieze.com 