Ik ben geen bangerik. Ik durf nog gewoon buiten komen en rondlopen in een Brussels station, ook al loop je daar tussen de militairen. Ik nam ook zonder zorgen het vliegtuig in de zomer, want hoe groot is de kans dat er net dan een aanslag gebeurt. De kans is groter dat ik onder een auto terecht kom. En als je altijd aan elk gevaar moet denken, dan kan je je beter opsluiten binnen. Doorgaan met lezen “Een raar voorgevoel”
Categorie: Lieze overpeinst
Vergeten is het ergste
Sommige dingen uit mijn leven vergeet ik liefst zo snel mogelijk: gênante momenten waarop ik iets stom doe of zeg, pijnlijke dingen die mensen tegen me zegden, foute keuzes die ik maakte (al vroeg ik me eerder al wel eens af of vergeten wel een goeie optie zou zijn). Andere dingen wil ik dan weer net zo goed mogelijk onthouden. Jammer genoeg heb je niet te kiezen en lijkt het vaak dat ik die lastige dingen net niet kan vergeten en dat andere dingen wel verdwijnen uit mijn geheugen. Doorgaan met lezen “Vergeten is het ergste”
Zo maak je geen vriendjes
– ‘Voor mij was het gewoon een vriendschappelijke babbel, ik voelde niet echt een match want daarvoor staan we te anders in het leven.’
-‘Vrouwen vergrijpen zich altijd aan die klik-zever, je moet toch eerst vriendschap opbouwen voor je daar over kan spreken over een klik’
-‘Ik zeg niet dat er direct een vonk moet zijn, maar met vrienden moet je toch ook een bepaalde match hebben’
-‘Amai, dan ben je wel zeer selectief in het kiezen van vrienden’ Doorgaan met lezen “Zo maak je geen vriendjes”
Een mooi verhaal
Een verhaal kan je leven redden. Of dat beweert Ish Ait Hamou toch. Dat ik grote fan ben van deze grote meneer, dat was hier al langer duidelijk denk ik. Die man kan de dingen op zo’n manier zeggen dat je echt geraakt wordt. Ik hoorde hem al eens bezig (en tickets voor zijn nieuwe lezing zijn al besteld) en de rode draad door wat hij zegt, is hoe belangrijk verhalen zijn geweest in zijn leven. Zijn TED talk hierover is een echte aanrader. Doorgaan met lezen “Een mooi verhaal”
Loslopend wild
Vorige week was er wat commotie binnen ons bedrijf omwille van een ‘grapje’ in de personeelsnieuwsbrief. Er is namelijk een nieuwe stagiair gestart, die werd voorgesteld in die nieuwsbrief, met de uitdrukkelijke boodschap voor een bepaalde vrijgezelle collega er bij dat het meisje nog single is. De reactie van de meeste collega’s was gelukkig ietwat verontwaardigd. Maar het maakte nog maar eens pijnlijk duidelijk dat mensen behoorlijk ongepaste dingen durven zeggen over alleenstaanden. Doorgaan met lezen “Loslopend wild”
Mijn 2 gezichten
Aangenaam, ik ben Annelies. Maar tegelijkertijd ben ik ook blogger Lieze. En de indrukken van die 2 personen durven al eens verschillen. Uiteraard zijn het geen twee verschillende personen, ik ben gewoon mezelf. Maar ik laat ongetwijfeld niet op elk moment en in elk gezelschap alle kanten van mezelf zien. Doorgaan met lezen “Mijn 2 gezichten”
Te hard op doel
Efficiënt en doelgericht, dat zijn 2 eigenschappen ik vroeger vaak noemde als positief punt bij sollicitatiegesprekken. Want dat is toch goed, om op je doelen af te gaan en dat op een efficiënte manier aan te pakken. Of dat dacht ik toch heel lang. Want overlaatst werd ik er op gewezen dat dat misschien ook wel eens een valkuil of een drempel kan zijn. Doorgaan met lezen “Te hard op doel”
5 dingen die ik leerde op groepsreis
Hoe spannend was dat, die ochtend op de luchthaven. Op vakantie vertrekken met 20 nobele onbekenden, dat was toch wel behoorlijk hard buiten mijn comfort zone gaan. Ondertussen ben ik al even terug en ook al dacht ik op sommige momenten dingen als ‘waar ben ik aan begonnen’ en ‘dit doe ik nooit meer’, toch kijk ik met een positief gevoel terug op mijn reisje in Italië en zou ik zelfs durven overwegen om het nog eens te doen. Want het was een fijne reis, ik deed dingen die ik anders misschien niet zou gedaan hebben en ik leerde er ook nog een aantal lessen uit. Doorgaan met lezen “5 dingen die ik leerde op groepsreis”
Wachten op Godot
Als ik eindelijk een lief vind, dan gaat het beter zijn. Geen garantie natuurlijk, maar zo voelt het vaak wel. Want mijn alleen zijn durft me wel eens in de weg te staan. Ik weet dat dat niet ok is, maar schakel dat maar eens uit, dat mannetje in mijn hoofd dat er bepaalde ideeën op nahoudt. Doorgaan met lezen “Wachten op Godot”
Het is mijn beurt
Zwanger van een tweede of derde kindje, aan het bouwen, een trouw aan het plannen, een huis gekocht, gezellig met de hele familie van 3 generaties op vakantie of gewoon een mooie grote reis doen met de liefde van hun leven. Ik word overspoeld door goed nieuws van de mensen rond mij. En natuurlijk ben ik blij voor hen, maar vanbinnen denk ik vooral: is het niet eindelijk eens mijn beurt? Doorgaan met lezen “Het is mijn beurt”
levelieze.com 