Geloven in was deze week al eerder het thema en ik ga er nog even op door. Ik schreef toen dat ik het soms moeilijk heb om te geloven in de toekomst, in geloven dat de droom van een gezin nog voor mij is weggelegd. Wat ik daarbij wel eens uit het oog verlies is dat moeilijk kunnen geloven in mezelf als partner en moeder, niet hetzelfde is als niet kunnen geloven in mezelf als persoon. En dan begin ik dus helemaal aan mezelf te twijfelen, in alles. Doorgaan met lezen “Anderen geloven wel”

Geduld is een schone deugd, maar ik ben er niet zo goed in. Dat heeft als valkuil dat ik soms te veel in de toekomst leef, omdat ik zit te wachten op dingen die ik nog wil in het leven en zo uit het oog verlies wat er nu aan de gang is. Soms voelt het alsof ik een nummertje heb getrokken, om een partner te vinden en een gezin te stichten en een eigen huis te hebben, maar dat ik het bordje niet vind waar op staat hoeveel wachtenden er nog voor mij zijn. Doorgaan met lezen “Geloven in de toekomst”