Ooit, nog niet zo heel lang geleden, kochten mensen hun boodschappen bij de lokale handelaars. Drank zat in glazen flessen en het leeggoed werd terug gebracht. Fruit en groenten waren niet verpakt of zaten in een papieren zakje. Brood kwam van de bakker of werd thuis gebakken. Een tussendoortje kwam uit het grote pak koeken en werd in een doosje gestoken om mee te nemen naar school in plaats van dat het allemaal apart gekocht werd in porties. Er werd vers gekookt want meeneemmaaltijden waren amper te krijgen. Aan de waslijn buiten hing was te drogen want een droogkast was een luxe. Kleding of schoenen die een gaatje hadden werden hersteld. En op vakantie gingen ze met de auto naar de kust of naar Frankrijk. Doorgaan met lezen “We wilden vooruitgang”
Auteur: levelieze
Lieze checkt in #126
10 jaar geleden
Of de #10yearchallenge effectief een groot complot is van social media kanalen om gegevens te verzamelen of dat het gewoon een ludiek spelletje is, daar heb ik geen antwoord op, maar feit is wel dat iedereen ze al heeft zien passeren. Ook ik deelde een foto van 10 jaar geleden en nu. Maar een foto zegt lang niet alles over een leven, dus wou ik er eens wat dieper op in gaan (Isabelle van Boston Baby had trouwens in het weekend hetzelfde idee). Doorgaan met lezen “10 jaar geleden”
Lieze checkt in #125

Alweer een week gepasseerd. En omdat ik veel te vaak foto’s vergeet te nemen en de rubriek ‘foto’ van de week’ hier dus meestal toch maar weglaat, ga ik deze week voor iets anders. Naast topmomenten en mindere dingen, maak ik ook plaats voor de kleine gelukskes (naar het idee van het boek van Lynn Van Royen).
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #125”
Ik beken tag

Na een paar serieuzere dingen, is het nog eens tijd voor een luchtige tag. Eentje die ik al een hele tijd geleden las bij Evi en die oorspronkelijk werd gemaakt door Kim. Tijd dus voor verborgen eigenschappen en heimelijke genoegens.
Doorgaan met lezen “Ik beken tag”
Alle zaakjes op orde
Onderstaande tekst kreeg ik vorige week een aantal keer te zien op social media en hij werd me zelfs speciaal doorgestuurd. Hij is bedoeld om een hart onder de riem te steken. Dat het ok is om niet te voldoen aan het ideale plaatje dat de maatschappij soms lijkt op te dringen. Dat je gewoon je eigen leven moet leiden, zonder te veel het gevoel te hebben dat je aan bepaalde beelden van andere moet voldoen. En dat is mooi. Er kwam ook heel veel bijval bij deze afbeelding. Doorgaan met lezen “Alle zaakjes op orde”
Lieze checkt in #124

Na de vakantie en de feestdagen, was het nu terug een heel gewoon weekje. Nieuwjaar begint al lang geleden te lijken en de dagen vallen weer in hun gewone patroon. Daarom ook wat minder hoogte- en laagtepunten.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #124”
Waar ligt de lat?

Toen ik dinsdag schreef over hoe ik mezelf elke dag test en evalueer en dus elke dag examen moet doen, schreef ik er bij dat het niet goed genoeg lijkt tot ik zou kunnen bereiken wat ik ‘normaal’ vind. Maar dat betekent natuurlijk ook dat ik dus een bepaald beeld heb van wat normaal is. En dat beeld durft al eens behoorlijk verstoord te zijn. Doorgaan met lezen “Waar ligt de lat?”
Elke dag examen

Ze is weer bezig, de blokperiode voor de studenten. Hele dagen studeren voor examens, stress voelen, discipline proberen te houden… Het is toch een behoorlijk vermoeiende periode. Want je probeert goed genoeg je best te doen om een goeie evaluatie te krijgen en dat vraagt behoorlijk wat energie. Misschien daarom dat ik vaak nog altijd vermoeid ben, want mijn psycholoog wees me er overlaatst op dat ik nog steeds in examenperiode zit, elke dag opnieuw. Doorgaan met lezen “Elke dag examen”
Lieze checkt in #123

En zo zijn we al in 2019. Ik zal maar niet te hard stil staan bij hoe de tijd soms lijkt te vliegen. Hopelijk hebben jullie het jaar allemaal goed ingezet.
Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #123”
