Ik word er zo moe van om alles alleen te moeten doen. Om alleen voor het huishouden te zorgen, alleen te koken, alleen in te staan voor de boodschappen en de klusjes en alleen allerlei dagdagelijkse maar ook moeilijke keuzes maken. Soms zou het zo fijn zijn om thuis te komen bij iemand die daar wat mee kan helpen. Niet dat ik alles uit handen wil geven, maar gedeelde last is halve last. Doorgaan met lezen “Helemaal alleen”
Auteur: levelieze
Lieze checkt in #65
Er waren goede blogvoornemens deze week, maar zoals je kan zien kwam daar weinig van in huis. Omdat het druk was met leuke dingen, maar ook omdat ik daarnaast vocht tegen een dikke verkoudheid. Die laatste begint gelukkig te beteren, dus hopelijk ben ik daar volgende week vanaf. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #65”
Lieze checkt in #64
Najaarsmoeheid, is dat een dingetje? Want dat verklaart dan misschien waarom ik deze week niet eens 1 blogbericht online kreeg. Ik vrees ook dat er weinig spannende lichtpuntjes zitten aan te komen en dat ik misschien zelfs wat in herhaling ga vallen. Als je alleen bent dan gebeurt er niet zoveel spannend in huis. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #64”
Lieze checkt in #63
Het was een week van kleine gelukjes, in plaats van grootse dingen. Maar daar draait het eigenlijk om in deze rubriek, dus hier gaan we. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #63”
Een raar voorgevoel
Ik ben geen bangerik. Ik durf nog gewoon buiten komen en rondlopen in een Brussels station, ook al loop je daar tussen de militairen. Ik nam ook zonder zorgen het vliegtuig in de zomer, want hoe groot is de kans dat er net dan een aanslag gebeurt. De kans is groter dat ik onder een auto terecht kom. En als je altijd aan elk gevaar moet denken, dan kan je je beter opsluiten binnen. Doorgaan met lezen “Een raar voorgevoel”
Lieze checkt in #62
Het is alweer zondag, hoe snel gaat dat toch. Ik heb ondertussen een paar verdiende dagen vakantie achter de rug en ben klaar om er morgen weer tegenaan te gaan. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #62”
Verstrooide professor
Is het met een jaartje ouder te worden vorige week, dat mijn brein ineens dacht dat het nu een excuus heeft om wat minder goed te werken? Of ben ik gewoon heel erg toe aan vakantie (gelukkig vanaf morgen een weekend van 5 dagen). Ik weet het niet, maar ik sloeg er vooral heel veel naast vorige week. Een bloemlezing. Doorgaan met lezen “Verstrooide professor”
Lieze checkt in #61
Vergeten is het ergste
Sommige dingen uit mijn leven vergeet ik liefst zo snel mogelijk: gênante momenten waarop ik iets stom doe of zeg, pijnlijke dingen die mensen tegen me zegden, foute keuzes die ik maakte (al vroeg ik me eerder al wel eens af of vergeten wel een goeie optie zou zijn). Andere dingen wil ik dan weer net zo goed mogelijk onthouden. Jammer genoeg heb je niet te kiezen en lijkt het vaak dat ik die lastige dingen net niet kan vergeten en dat andere dingen wel verdwijnen uit mijn geheugen. Doorgaan met lezen “Vergeten is het ergste”
levelieze.com 