Spannend hoor, zo afspreken met andere bloggers, waarvan je sommige wel al leest maar nog nooit iemand in levende lijve hebt gezien. Vorige week deed ik het toch. En al was het eerst wat onwennig, al snel werd er heel wat getaterd, wat had je anders verwacht van 19 vrouwen die altijd wel iets te vertellen hebben. Waar onze band eerst alleen bloggen en deelname aan de Meststoffen cursus was, hadden we op het einde van de middag al heel wat andere dingen van elkaar ontdekt. Doorgaan met lezen “Bloggers zijn fijne mensen”
Auteur: levelieze
Eerlijk zijn met mezelf
Twijfel. Het is een lelijk monster. Want één keer hij er is, is het moeilijk om hem terug buiten te krijgen. En soms gaat hij alleen maar weg als je een belangrijke knoop doorhakt. En zelfs dan blijft hij vaak nog wat rondhangen, om je af te vragen of je keuze nu toch wel de juiste was.
De twijfel waarvan sprake, kroop de laatste tijd in mijn relatie. Doorgaan met lezen “Eerlijk zijn met mezelf”
Series kijken à volonté
Het is zover: ik heb Netflix in huis! Enerzijds omdat ik me heb laten verleiden door de reclame, maar anderzijds ook omdat andere bloggers en mensen rond me zo enthousiaste kijkers zijn. Aangezien een aantal dingen enkel maar op Netflix te zien zijn, ging ik toch overstag. Doorgaan met lezen “Series kijken à volonté”
Waarom ik LeveLieze ben
Dat ik mezelf veel meer op de eerste plaats moest zetten. Dat vertelde mijn coach mij me begin vorig jaar (en waarschijnlijk al een aantal keer daarvoor ook, maar toen wilde ik het nog niet horen). Want alles begint altijd met jezelf graag zien en dan pas de rest. En ik mocht dan wel denken dat ik al heel goed bezig was met mijn persoonlijke ontwikkeling, een aantal dingen in mijn leven gaven heel duidelijk aan dat dat niet zo was. Doorgaan met lezen “Waarom ik LeveLieze ben”
Dag februari, welkom maart
Volgens mij is februari mijn minst favoriete maand. En dit jaar duurt ze dan ook nog een dag langer. Niet dat ik iets tegen die schrikkeldag op zich heb, hij mag al maar om de 4 jaar zijn hoofd tonen, dus ik wil niet discrimineren, maar laat het toch maar snel maart worden.
In februari is de gezelligheid van de feestdagen helemaal weg. Doorgaan met lezen “Dag februari, welkom maart”
Ode aan ondernemerschap
In mijn job als adviseur zie ik elke dag heel wat ondernemers. Ik heb er tomeloze bewondering voor. Want ook al komen die mensen bij mij raad vragen over hoe ze het allemaal moeten doen, toch zijn zij degenen die de sprong wagen. Ze hebben een droom, eentje die vaak al lang ligt te sluimeren. En dan ineens gebeurt er iets waardoor ze zeggen, oké, die droom wil ik waarmaken. Want dat ondernemen zit toch ergens in hun vel. Doorgaan met lezen “Ode aan ondernemerschap”
Hoe staat het met de doelen (1)?
Je kan natuurlijk geen lijstje met doelen op je blog zetten, zonder dat je af en toe de vraag krijgt hoe het er nu mee staat. Vanaf deze maand zal ik dus elke keer een update proberen geven. Kwestie van de sociale controle nog wat op te drijven. Doorgaan met lezen “Hoe staat het met de doelen (1)?”
Doe alles op een slakkengangetje
Bij ons was het nog ‘kraamkost’ dat verkozen werd tot woord van het jaar, in Frankrijk was één van de nieuwe woorden ‘escargoter’. Het betekent zoveel als alles op z’n slakkengangetje doen en je tijd nemen. Ik vind het alvast een prachtig woord, veel mooier dan onthaasten eigenlijk. Doorgaan met lezen “Doe alles op een slakkengangetje”
En toen werd het stil
Ik ben ongetwijfeld niet de enige die er momenteel door geplaagd wordt. Ziektekiemen. Van die vieze beestjes die maken dat ik volop loop te snotteren en te hoesten. Nu moet ik natuurlijk niet overdrijven, ik ben geen man en zal deze verkoudheid met gemak wel overleven. Maar er is wel een vreselijk lastige bijwerking. Als ik verkouden ben, dan is het bij mij namelijk altijd een paar dagen beeld zonder klank. En ook nu weer is het zover, ik krijg amper nog een deftig woord gezegd. Doorgaan met lezen “En toen werd het stil”
Waarom ik blog
Toen ik nog maar eens wat aan het lezen was over bloggen, kwam deze vraag naar boven: Waarom blog je? En als ik dan terugdenk aan een jaar geleden, dan was dat toen vooral omdat ik ergens een plaats nodig had om mijn gedachten wat op een rijtje te zetten. Het was een zware periode en ik had het gevoel dat schrijven me wel kon helpen. Al is dat nog altijd geen echte reden voor een blog. Ik zou ook gewoon een dagboek kunnen bijhouden. En dat deed ik ook al wel in het verleden. Maar dan begon ik altijd heel ijverig en na een tijdje gaf ik dat toch weer op. Doorgaan met lezen “Waarom ik blog”
levelieze.com 