Wat is dat ineens met de mensen seg? Met de temperatuur gaat ineens precies ook de negativiteit in stijgende lijn. Heeft de warmte het geloof in de mensheid doen smelten of zo? Ik begin me echt dood te ergeren aan al het gezaag van mensen langs alle kanten. Elk dingetje dat in het nieuws komt lijkt dadelijk aanleiding voor een lawine aan meningen en bagger. Waar zijn we nu eigenlijk mee bezig? Doorgaan met lezen “Wat een bagger”
Nu er een collega weggaat, moet er natuurlijk vervanging gezocht worden. Toen ik langs mijn neus weg vroeg aan een collega uit een ander team of zij geen interesse zou hebben om als ondernemersbegeleider aan de slag te gaan, kwamen er een aantal argumenten maar ook de twijfel of ze het wel zou kunnen. Ik wil zeker niet pretenderen dat je voor mijn job niet al te veel competenties en kennis moet hebben, maar anderzijds geloof ik ook wel dat je met een gezonde dosis verstand en wil om te leren al heel ver kan komen. Doorgaan met lezen “Gezond boerenverstand”
Gelukkig had ik deze week redelijk goed bijgehouden wat ik hier wou schrijven, want als ik er vandaag nog aan had moeten beginnen dan was er geen post geweest vandaag. Ik heb de voorbije 3 dagen heel hard gewerkt op de bouw (met dit weer ja) en ben helemaal pompaf. En nu zit ik hier in mijn thuissauna een beetje uit te rusten. Het is hier 32 graden binnen dus ik droom meer en meer van mijn huis waar het volgende zomer hopelijk niet meer zo hoog gaat oplopen.
Geloven in was deze week al eerder het thema en ik ga er nog even op door. Ik schreef toen dat ik het soms moeilijk heb om te geloven in de toekomst, in geloven dat de droom van een gezin nog voor mij is weggelegd. Wat ik daarbij wel eens uit het oog verlies is dat moeilijk kunnen geloven in mezelf als partner en moeder, niet hetzelfde is als niet kunnen geloven in mezelf als persoon. En dan begin ik dus helemaal aan mezelf te twijfelen, in alles. Doorgaan met lezen “Anderen geloven wel”
Geduld is een schone deugd, maar ik ben er niet zo goed in. Dat heeft als valkuil dat ik soms te veel in de toekomst leef, omdat ik zit te wachten op dingen die ik nog wil in het leven en zo uit het oog verlies wat er nu aan de gang is. Soms voelt het alsof ik een nummertje heb getrokken, om een partner te vinden en een gezin te stichten en een eigen huis te hebben, maar dat ik het bordje niet vind waar op staat hoeveel wachtenden er nog voor mij zijn. Doorgaan met lezen “Geloven in de toekomst”
Toen ik begin dit jaar na 2 weken ziekteverlof terug aan de slag ging, kon ik niet lang naar kantoor of daar was de lockdown. Nu zou ik normaal maandag terug uit vakantie komen, maar opnieuw naar kantoor gaan zit er dus niet in. Aangezien ik in de provincie Antwerpen woon en werk, moeten we met z’n allen terug thuis werken. Toch een behoorlijke tegenvaller, want ik werk toch liever tussen mijn collega’s en met klanten die fysiek voor me zitten in plaats van achter een computerscherm. Doorgaan met lezen “Na de oorlog”
Op een Forum waar ik lid van ben (ja, die bestaan nog, ook al zijn ze ongetwijfeld heel erg passé sinds de opkomst van sociale media), kwam iemand af met een lijstje. Eigenlijk zoiets als een tag die je op blogs tegenkomt. Omdat ik hem voor daar graag wou invullen, nam ik ineens die inspiratie mee om er hier wat uitgebreider mee aan de slag te gaan.
Het is toch een rare vakantie. Het is vooral een vakantie van veel rust en dat is op zich goed want ik merk dat ik dat echt nodig heb, maar tegelijk wringen er toch wat dingen.
De afgelopen week bracht ik door aan de Opaalkust. Toen een vriend een paar weken geleden vroeg of ik zin had om mee op vakantie te gaan, voelde ik dat dat deugd zou doen na het voorjaar dat ik heb gehad. En vanaf dat het geboekt was, zat ik ook wel effectief af te tellen om er eventjes tussenuit te zijn.
levelieze.com 