Als ik mensen vertel over mijn relatiebreuk, zowel in het echte leven als hier op mijn blog, dan krijg ik vaak de reactie dat ik zo moedig ben. Niet dat ik dat wil ontkennen, want het heeft zeker moed gevraagd. Maar ergens klinkt dat toch een beetje raar. Want is het niet jammer dat voor jezelf kiezen en jezelf op de eerste plaats zetten iets is waar mensen bewondering voor hebben en waar je moed voor nodig hebt? Doorgaan met lezen “Wat ben je moedig”
Just another tragic monday
Soms heb je van die dagen dat
- Je wakker wordt, lang genoeg hebt geslapen, en toch helemaal niet uit je bed geraakt.
- Je merkt dat een breuk toch echt niet in je koude kleren gaat zitten, ook al heb je er zelf voor gekozen.
- Je ineens ontdekt dat je autokoffer nog vol dozen zit die je vrijdag ergens moest afzetten en je dus nu nog even een ommetje doen moet doen voor je naar het werk kan rijden.
- Dat de wifi spelletjes speelt en er voor zorgt dat je om de haverklap opnieuw kan beginnen met dingen omdat alles vastloopt.
- Je wordt gebeld door je baas, net als je ziet dat een collega die normaal ’s avonds moet werken er niet is en je dus al snel weet hoe laat het is.
- Je dus onverwacht moet overwerken en een afspraak die al 3 maanden vaststond moest verplaatsen (gelukkig maar een weekje verder).
- Je niets anders doet dan binnenlopers op kantoor verder helpen en de telefoon opnemen, ook al ligt er nog heel wat ander werk op je te wachten, omdat het gewoon veel te druk is.
- Je ineens moet bedenken hoe je info kan geven zonder dat je naar de website kan verwijzen omdat je een handgeschreven brief krijgt met een vraag en je alleen een postadres hebt om te antwoorden.
- Je geduld door sommige mensen echt wel op de proef wordt gesteld.
En zo’n dag moet je dan zien door te komen zonder chocola.
Kunnen we de week misschien opnieuw beginnen, want ik was er duidelijk niet klaar voor…
Bloggers zijn fijne mensen
Spannend hoor, zo afspreken met andere bloggers, waarvan je sommige wel al leest maar nog nooit iemand in levende lijve hebt gezien. Vorige week deed ik het toch. En al was het eerst wat onwennig, al snel werd er heel wat getaterd, wat had je anders verwacht van 19 vrouwen die altijd wel iets te vertellen hebben. Waar onze band eerst alleen bloggen en deelname aan de Meststoffen cursus was, hadden we op het einde van de middag al heel wat andere dingen van elkaar ontdekt. Doorgaan met lezen “Bloggers zijn fijne mensen”
Eerlijk zijn met mezelf
Twijfel. Het is een lelijk monster. Want één keer hij er is, is het moeilijk om hem terug buiten te krijgen. En soms gaat hij alleen maar weg als je een belangrijke knoop doorhakt. En zelfs dan blijft hij vaak nog wat rondhangen, om je af te vragen of je keuze nu toch wel de juiste was.
De twijfel waarvan sprake, kroop de laatste tijd in mijn relatie. Doorgaan met lezen “Eerlijk zijn met mezelf”
Series kijken à volonté
Het is zover: ik heb Netflix in huis! Enerzijds omdat ik me heb laten verleiden door de reclame, maar anderzijds ook omdat andere bloggers en mensen rond me zo enthousiaste kijkers zijn. Aangezien een aantal dingen enkel maar op Netflix te zien zijn, ging ik toch overstag. Doorgaan met lezen “Series kijken à volonté”
Waarom ik LeveLieze ben
Dat ik mezelf veel meer op de eerste plaats moest zetten. Dat vertelde mijn coach mij me begin vorig jaar (en waarschijnlijk al een aantal keer daarvoor ook, maar toen wilde ik het nog niet horen). Want alles begint altijd met jezelf graag zien en dan pas de rest. En ik mocht dan wel denken dat ik al heel goed bezig was met mijn persoonlijke ontwikkeling, een aantal dingen in mijn leven gaven heel duidelijk aan dat dat niet zo was. Doorgaan met lezen “Waarom ik LeveLieze ben”
Dag februari, welkom maart
Volgens mij is februari mijn minst favoriete maand. En dit jaar duurt ze dan ook nog een dag langer. Niet dat ik iets tegen die schrikkeldag op zich heb, hij mag al maar om de 4 jaar zijn hoofd tonen, dus ik wil niet discrimineren, maar laat het toch maar snel maart worden.
In februari is de gezelligheid van de feestdagen helemaal weg. Doorgaan met lezen “Dag februari, welkom maart”
Ode aan ondernemerschap
In mijn job als adviseur zie ik elke dag heel wat ondernemers. Ik heb er tomeloze bewondering voor. Want ook al komen die mensen bij mij raad vragen over hoe ze het allemaal moeten doen, toch zijn zij degenen die de sprong wagen. Ze hebben een droom, eentje die vaak al lang ligt te sluimeren. En dan ineens gebeurt er iets waardoor ze zeggen, oké, die droom wil ik waarmaken. Want dat ondernemen zit toch ergens in hun vel. Doorgaan met lezen “Ode aan ondernemerschap”
Hoe staat het met de doelen (1)?
Je kan natuurlijk geen lijstje met doelen op je blog zetten, zonder dat je af en toe de vraag krijgt hoe het er nu mee staat. Vanaf deze maand zal ik dus elke keer een update proberen geven. Kwestie van de sociale controle nog wat op te drijven. Doorgaan met lezen “Hoe staat het met de doelen (1)?”
Doe alles op een slakkengangetje
Bij ons was het nog ‘kraamkost’ dat verkozen werd tot woord van het jaar, in Frankrijk was één van de nieuwe woorden ‘escargoter’. Het betekent zoveel als alles op z’n slakkengangetje doen en je tijd nemen. Ik vind het alvast een prachtig woord, veel mooier dan onthaasten eigenlijk. Doorgaan met lezen “Doe alles op een slakkengangetje”
levelieze.com 