In mijn tienerjaren had ik er al eentje, een dagboek. Dat sprak toen heel erg tot de verbeelding want je zag dat bij de meisjes op tv en in de boeken van de babysittersclub. Ik ging dus ook aan het schrijven. En op die leeftijd leken alle tienerdrama’s veel groter dan ze uiteraard waren en wou ik me vooral al heel groot, cool en volwassen voordoen.
Ook later had ik vaak nog een dagboek. Doorgaan met lezen “Een meisje en haar dagboek”
Een tijdje geleden deed Sas een oproep op haar blog naar mensen die graag wilden schrijven over hun job. Ik voelde me aangesproken in kroop in mijn pen. Vandaag staat het resultaat online. Je kan het hier lezen. Doorgaan met lezen “Die keer dat ik een gastblog schreef”
Spannend hoor, zo afspreken met andere bloggers, waarvan je sommige wel al leest maar nog nooit iemand in levende lijve hebt gezien. Vorige week deed ik het toch. En al was het eerst wat onwennig, al snel werd er heel wat getaterd, wat had je anders verwacht van 19 vrouwen die altijd wel iets te vertellen hebben. Waar onze band eerst alleen bloggen en deelname aan de Meststoffen cursus was, hadden we op het einde van de middag al heel wat andere dingen van elkaar ontdekt. Doorgaan met lezen “Bloggers zijn fijne mensen”
Dat ik mezelf veel meer op de eerste plaats moest zetten. Dat vertelde mijn coach mij me begin vorig jaar (en waarschijnlijk al een aantal keer daarvoor ook, maar toen wilde ik het nog niet horen). Want alles begint altijd met jezelf graag zien en dan pas de rest. En ik mocht dan wel denken dat ik al heel goed bezig was met mijn persoonlijke ontwikkeling, een aantal dingen in mijn leven gaven heel duidelijk aan dat dat niet zo was. Doorgaan met lezen “Waarom ik LeveLieze ben”
In mijn job als adviseur zie ik elke dag heel wat ondernemers. Ik heb er tomeloze bewondering voor. Want ook al komen die mensen bij mij raad vragen over hoe ze het allemaal moeten doen, toch zijn zij degenen die de sprong wagen. Ze hebben een droom, eentje die vaak al lang ligt te sluimeren. En dan ineens gebeurt er iets waardoor ze zeggen, oké, die droom wil ik waarmaken. Want dat ondernemen zit toch ergens in hun vel. Doorgaan met lezen “Ode aan ondernemerschap”
Toen ik nog maar eens wat aan het lezen was over bloggen, kwam deze vraag naar boven: Waarom blog je? En als ik dan terugdenk aan een jaar geleden, dan was dat toen vooral omdat ik ergens een plaats nodig had om mijn gedachten wat op een rijtje te zetten. Het was een zware periode en ik had het gevoel dat schrijven me wel kon helpen. Al is dat nog altijd geen echte reden voor een blog. Ik zou ook gewoon een dagboek kunnen bijhouden. En dat deed ik ook al wel in het verleden. Maar dan begon ik altijd heel ijverig en na een tijdje gaf ik dat toch weer op. Doorgaan met lezen “Waarom ik blog”
Ineens was de kaap van de 100 berichten bereikt, zonder dat ik er veel erg in had. Want deze had wel een mooie geweest om als 100e blogje te fungeren, maar jullie tellen ongetwijfeld niet mee, dus veel maakt het niet uit. Ik ben ook bijna een jaar bezig met mijn blog en dan vind ik 100 berichten per jaar al een mooi getal voor zo’n startjaar. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet voor meer kan gaan in jaar 2 natuurlijk. Doorgaan met lezen “Ik blog er op los (en leerde veel bij)”
Een vriendin van mij begon vandaag met een blog, opgebouwd rond de dingen die haar inspireren. Een andere blogster die ik volg, deelt dan weer haar lichtpuntjes. En bij nog anderen zie ik vaak blogs verschijnen over waar ze dankbaar voor zijn. Het deed me nadenken over wat mij inspiratie geeft en wat voor mij lichtpuntjes zijn. Niet dat ik er nooit bij stil sta. Doorgaan met lezen “Geïnspireerd”
Ineens was ze eventjes op, de inspiratie om te schrijven. Een tijdje geleden zei nog iemand dat ze het wel bewonderde dat ik iets vond om elke dag over te bloggen, maar het lukt dus niet elke dag. En ik had ook geen ideeën meer over van de vorige dagen.
Al dwaalt er blijkbaar wel heel veel door mijn hoofd, want de laatste dagen droom ik heel vreemd. Vannacht beleefde ik een avontuur waarin ik sagen en legendes herkende, mythologie en een ex-vriendje dat langskwam. Voer genoeg om een heel boek te schrijven, als ik nog precies zou weten hoe het verhaal nu weer in elkaar zat.
Het is sowieso een rare week. Ik ben er precies niet helemaal bij. Loop verstrooid rond, creativiteit stond op een laag pitje en sta vol blauwe plekken van mijn eigen onhandigheid. Vandaag wordt een rustdagje in de zon, op naar de volgende week.
Vandaag had ik een afspraak met een klant die overweegt om een zaak te starten (net als de meeste van mijn klanten trouwens, dat is nu eenmaal eigen aan de job). Ze is volop bezig met het schrijven van haar plannen, maar begint ineens te twijfelen of ze het wel zou doen. Niet omdat ze het niet meer wilt, maar omdat ze denkt dat ze het niet gaat kunnen. ‘Waarom zouden mensen me betalen voor raad die zo voor de hand liggend is?’, vroeg ze zich af. Doorgaan met lezen “Talent”
levelieze.com 