
Vandaag nog het laatste deel van de tag, gebaseerd op de vragen van MissDeadline. Dat gaat over wat zij levenskunst noemt, na het deel over praktische zaken en sociaal&werk. Doorgaan met lezen “Volwassen-tag deel 3”

Vandaag nog het laatste deel van de tag, gebaseerd op de vragen van MissDeadline. Dat gaat over wat zij levenskunst noemt, na het deel over praktische zaken en sociaal&werk. Doorgaan met lezen “Volwassen-tag deel 3”

Vorige week lazen jullie al deel 1 van de volwassen-tag, gebaseerd op de vragen van Laetitia van MissDeadline. Toen ging het over hele praktische zaken. Vandaag zijn we toe aan deel 2, over sociaal leven en werk. Doorgaan met lezen “Volwassen-tag deel 2”

Hoe snel gaan de dagen toch man. Ik ben gewoon niet aan bloggen toegekomen de afgelopen week, al was dat wel het plan. En volgende week is het al juni, ik kan gewoon niet meer volgen! De afgelopen week was in ieder geval een muzikale.
Dat begon op zondag met het concert van Niels Destadsbader. Het concert was zeker leuk, maar wat misschien nog leuker was, was het tripje met 9 vrouwen naar Hasselt voor Nielske. Eerst gaan eten, daarna nog een cocktail gaan drinken. Het was een tof uitje.
Gelukkig was er dan maandag nog een extra dagje verlof. Omdat het zo’n mooi weer was, was dat een ideale dag voor een wandeling. Eigenlijk zijn hier heel veel mooie plekjes in de buurt die ik amper ken. Er is nog heel veel rust te vinden tussen de velden en bossen.
Soms zijn het hele kleine gelukjes die tellen. Dinsdag moest ik nog even langsgaan op de hogeschool die tegenover ons kantoor ligt. Ik moest van ergens anders komen en was van plan om mijn auto al aan kantoor te zetten en dan te voet te gaan. Nu was ik wat laat, dus ik reed toch maar met de auto tot aan de ingang van de school. En wat een geluk, want toen ik daar moest vertrekken goot het echt zo hard water dat ik nooit de straat was over geraakt zonder heel nat te worden.
Woensdag sprong mijn zus binnen om wat dingen te regelen voor de kaartenverkoop van het cultureel centrum. Dat is hier nog een beetje ouderwets met gaan aanschuiven en we proberen dat af te wisselen, aangezien dat vroeg is op zaterdagochtend. Dit jaar wil zei dat doen en daar ben ik uiteraard dankbaar voor.

Een aantal collega’s gingen op ondernemersreis naar Amsterdam en deden daar een bedrijfsbezoek bij Tony Chocolonely. Omdat ze ons goed kennen op kantoor, wisten ze dat ze donderdag niet mochten terugkomen zonder een voorraad chocolade en ze losten de verwachtingen meer dan in: alle smaakjes die er zijn werden meegebracht. Wij zijn de komende dagen dus in de chocolade-hemel.
Vrijdag was het terug tijd voor muziek. Nick en Simon stonden in de stadsschouwburg van Antwerpen en ik was daar natuurlijk bij. Ik vond het niet het beste concert van hen dat ik al heb gedaan, maar ik heb er nog steeds wel van genoten. En een oud-collega terugzien daar was ook fijn.
Ik sluit af met misschien een vreemd lichtpuntje, maar ik was zaterdag heel blij om het goeie nieuws te horen over het referendum in Ierland. Ik heb iets met dat land dus volgde de docu’s daar zo wat rond en ook al ben ik geen voorstander van onbezonnen seks en abortus al gemakkelijke oplossing als het even niet zo goed uitkomt in je leven (daar zijn andere oplossingen voor), de verhalen van vrouwen die moeten bevallen van kinderen die niet levensvatbaar zijn, die waren behoorlijk hartverscheurend. Goed dus dat hier nu verandering in kan komen.
Op aanraden van Irene kocht ik het boek ‘Steeds leuker’ van Jelle Hermus. En ook al zit ik nog maar op pagina 50, ik heb echt al zoveel plakkertjes gekleefd met dingen die herkenbaar zijn en waar ik over wil bloggen. Eentje daarvan was een onderwerp waar ik al langer op zat te denken, door een blogbericht van Marion en door iets wat Ish vertelde in zijn show die ik een tijdje geleden zag. Doorgaan met lezen “Waar ligt mijn eindmeet?”

‘Als we op ons 30 nog allebei alleen zijn, dan trouwen we gewoon met elkaar’. Het wordt wel eens gezegd in films, er was een aflevering van Friends die er om draaide en het werd in mijn omgeving vroeger ook wel eens gezegd. Niet dat het ooit gemeend wordt door iemand, maar het wordt dus wel vaker gezegd. Niemand denkt er dan echter serieus over na denk ik, want het is een back up plan. En eentje waar je dan van denkt dat het nooit nodig zal zijn. Doorgaan met lezen “Als we 30 zijn trouwen we”

Vorige week hadden we op het werk een opleiding. Die werd gegeven door iemand extern, iemand die ons dus niet kent. Wat krijg je dan: het obligate voorstelrondje. Aangezien het voor een deel ging over storytelling, wou de opleider de link leggen naar wat we zouden vertellen en daar ging hij de mist in. Zijn uitgangspunt was immers: Jullie hebben allemaal een partner en jullie hebben allemaal kinderen, dus jullie hebben allemaal een verhaal. Allemaal behalve ik dan, want ik heb noch een partner, noch kinderen. Maar heb ik dan niet eens een verhaal?! Doorgaan met lezen “Ik heb ook een verhaal”


Het was een week van kleine gelukjes, in plaats van grootse dingen. Maar daar draait het eigenlijk om in deze rubriek, dus hier gaan we. Doorgaan met lezen “Lieze checkt in #63”
Een verhaal kan je leven redden. Of dat beweert Ish Ait Hamou toch. Dat ik grote fan ben van deze grote meneer, dat was hier al langer duidelijk denk ik. Die man kan de dingen op zo’n manier zeggen dat je echt geraakt wordt. Ik hoorde hem al eens bezig (en tickets voor zijn nieuwe lezing zijn al besteld) en de rode draad door wat hij zegt, is hoe belangrijk verhalen zijn geweest in zijn leven. Zijn TED talk hierover is een echte aanrader. Doorgaan met lezen “Een mooi verhaal”
Vorige week was er wat commotie binnen ons bedrijf omwille van een ‘grapje’ in de personeelsnieuwsbrief. Er is namelijk een nieuwe stagiair gestart, die werd voorgesteld in die nieuwsbrief, met de uitdrukkelijke boodschap voor een bepaalde vrijgezelle collega er bij dat het meisje nog single is. De reactie van de meeste collega’s was gelukkig ietwat verontwaardigd. Maar het maakte nog maar eens pijnlijk duidelijk dat mensen behoorlijk ongepaste dingen durven zeggen over alleenstaanden. Doorgaan met lezen “Loslopend wild”