Een tijdje geleden introduceerde Linda van Streets ahead haar eigen tag. Linda schrijft over productiviteit en georganiseerd zijn en aangezien ik hier vorige week nog aan het stoefen was over hoe goed ik daar ook in ben, wou ik ook haar tag nog even invullen. Als je ook zin hebt om hem in te vullen, ga je gang en vergeet niet van Linda even iets te laten weten. Daar gaan we. Doorgaan met lezen “Life improvement tag”
Overlaatst schreef Sofie van Perfect day for a picnic een blogpost over opruimen en hoe ze ooit wel de titel van Prinses netjes kreeg, maar die eigenlijk niet verdiend. Ik lees van graag dingen over organiseren, opruimen en dergelijke. Maar terwijl Sofie zichzelf de nachtmerrie van organising queen Marie Kondo voelt, heb ik vaak het gevoel dat ik nog weinig van haar kan leren. Ik ben namelijk nogal goed met time-management, opruimen, minimaliseren en al die dingen. Ik heb het slimme organising boek, maar toen ik het uit had, merkte ik dat ik al die tips al toepas. Doorgaan met lezen “Marie Kondo is er niks tegen”
In mijn job als adviseur zie ik elke dag heel wat ondernemers. Ik heb er tomeloze bewondering voor. Want ook al komen die mensen bij mij raad vragen over hoe ze het allemaal moeten doen, toch zijn zij degenen die de sprong wagen. Ze hebben een droom, eentje die vaak al lang ligt te sluimeren. En dan ineens gebeurt er iets waardoor ze zeggen, oké, die droom wil ik waarmaken. Want dat ondernemen zit toch ergens in hun vel. Doorgaan met lezen “Ode aan ondernemerschap”
Vorig jaar zat ik 2 keer dicht tegen een burn out. Alles werd te veel op het werk, ik had er geen zin meer in en leek altijd maar achter de feiten aan te hollen. Er is nu eenmaal wat te veel werk voor het aantal mensen. En ook al weten mijn bazen dat ook, een oplossing is niet dadelijk in zicht. Er is dus maar 1 manier om er voor te zorgen dat ik niet terug op dat punt van uitgeblust zijn kom en dat is beter voor mezelf zorgen. Doorgaan met lezen “Hoe ik nu wel ‘on top of things’ lijk te blijven”
Nog 2 werkdagen en dan is het terug weekend. En na dat weekend zijn mijn collega’s terug uit verlof. Ik denk dat ik hen in de armen ga vliegen en zo blij ga zijn om hen terug te zien. Want momenteel is het niet fijn op het werk. De collega’s die er wel zijn staan zo onder stress, dat het huilen ons momenteel vaak nader staat dan het lachen. We hopen allemaal op een klein beetje beterschap als ons team terug compleet is. Doorgaan met lezen “Aftellen”
Jaja, ik ben er nog hoor. Bloggen stond deze week alleen nogal laag op het lijstje, wegens een overvolle agenda. Ik heb amper alle blogs gelezen die ik wilde lezen en schrijven schoot er dus al helemaal over. Het leek wel een wedloop tegen de tijd, ik heb het gevoel dat ik geen 5 minuten ben thuis geweest de afgelopen week. Doorgaan met lezen “Waar is Lieze?”
Ik heb opruim-en organiseerkriebels. Ik wil maar alles georganiseerd en op z’n plaats hebben. Alles moet er aan geloven: mijn kasten, mijn mailbox, de berging, ons fietsenhok, mijn agenda en harde schijf. En het blijft niet beperkt tot thuis, ook , op het werk ben ik aan de slag gegaan. Doorgaan met lezen “Georganiseerd”
’s Morgens, zo rond 7 uur in het station. Hoopjes mensen die op schijnbaar willekeurige plaatsen op het perron in groepjes bij elkaar staan, zonder veel te zeggen. Als de trein komt, blijkt dat die willekeurige plaatsen op het perron helemaal niet zo willekeurig zijn. Deze geroutineerde pendelaars weten immers perfect waar de trein zal stoppen en staan al klaar waar de deur zal zijn zodat ze zo snel mogelijk in kunnen stappen. Doorgaan met lezen “Eén uur”
Wat ga je later worden? Als kind krijgen we de vraag wel duizend keer te horen. Daar wordt niet mee bedoeld: een felle minnaar, een beste vriend, een goede vader of moeder. Maar wel: welk werk ga je later doen? Zo belangrijk is werk voor onze identiteit dat we er al vanaf onze kindertijd mee geconfronteerd worden.
Deze tekst is de omschrijving van een nieuw programma op tv over de werkende mens. Doorgaan met lezen “Wat doe je?”
Ook bij mijn werkgever doen ze mee aan het nieuwe werken: eilanden, clean desk en flex desk, thuiswerk… Vaak hoor je daar enkel de nadelen van. Maar ik ben net fan. Dicht bij je collega’s zitten kan dan soms wel storend zijn, het zorgt wel dat je snel dingen kan uitpraten als je met een vraag of probleem zit. En aangezien ik sowieso nogal clean werk, is mijn bureau ’s avonds ook snel weer opgeruimd. Doorgaan met lezen “Het eiland”
levelieze.com 