Tof weekend zal het wel geleken hebben in mijn weekoverzicht: een overwinning van de Duivels, dansen op een trouwfeest en lekker gaan barbecueën voor de verjaardag van een vriendin. En natuurlijk ben ik blij dat ik uitgenodigd wordt voor zo’n dingen. Maar eerlijk, ik heb vooral heel veel tranen gelaten in het weekend. Doorgaan met lezen “Hartzeer”
Vorig jaar stelde ik me hier de vraag hoe ik dat in godsnaam moest doen, me meer open stellen. Want je open stellen, dat leek de sleutel tot gelukkiger zijn. Klinkt simpel, is het niet. Want je kwetsbaar opstellen kan mooie dingen opleveren maar ook heel erg pijn doen. Een tijdje geleden had ik dan ook het gevoel dat ik er nog totaal niet was. Nog steeds niet trouwens, maar ik zette er wel al heel wat stappen in. Doorgaan met lezen “Me open stellen, hoe deed ik dat?”
Mijn werk, dat bestaat uit verschillende dingen: infosessies geven, starters begeleiden bij hun business plan, ondernemers bijstaan, rapporteringen maken voor de overheid, financiële controles… Dat ik mijn werk graag doe, dat is geen geheim. En toch begon ik vorige zomer na te denken over loopbaanbegeleiding. Dat klinkt misschien een beetje raar, want meestal wordt dat geassocieerd met mensen die niet meer tevreden zijn op het werk en willen uitzoeken wat ze dan wel willen doen. Ik wist wat ik wou doen: ik wilde heel graag blijven werken waar ik nu werk, maar ik was niet heel zeker of elk deel van mijn job wel zo juist was. Doorgaan met lezen “Ieder z’n talent”
Op aanraden van Irene kocht ik het boek ‘Steeds leuker’ van Jelle Hermus. En ook al zit ik nog maar op pagina 50, ik heb echt al zoveel plakkertjes gekleefd met dingen die herkenbaar zijn en waar ik over wil bloggen. Eentje daarvan was een onderwerp waar ik al langer op zat te denken, door een blogbericht van Marion en door iets wat Ish vertelde in zijn show die ik een tijdje geleden zag. Doorgaan met lezen “Waar ligt mijn eindmeet?”
Het wereldwijde web, uiteraard ben ik daar fan van. Kunnen bloggen, Whatsappjes sturen met leuke foto’s, altijd en overal dingen kunnen opzoeken, de mogelijkheden zijn eindeloos en ik heb dus zeker niks tegen moderne communicatie. Maar soms lijkt het alsof die moderne communicatie, waarbij dat we communiceren via een schermpje, mensen doet vergeten dat er aan de andere kant van dat schermpje ook gewoon een mens zit en dat is natuurlijk jammer. Doorgaan met lezen “We blijven ook mensen”
Depressie, net als veel andere heb ik er ook mee gekampt. De effectieve diagnose ligt al een hele tijd achter me en de depressie zelf ook. Of dat denk ik toch meestal. Doorgaan met lezen “Voor eens en altijd?”
Wat op mijn kast staat in de living durft al wel eens te veranderen. Tijdens de feestdagen zit daar mijn Kerstman tussen de lampionnetjes, er stond al eens een vaas met kurken en lampjes, wat souvenirs van op vakantie. En foto’s. Doorgaan met lezen “Altijd een oude foto”
Ik doe mijn job heel graag. Ik mag een klein deeltje uitmaken van iemands droom om een zaak te starten. Ze vragen mijn advies en ik kan hen helpen. Wat heel leuk is, maar soms brengt dat bij mezelf toch ook een behoorlijke druk met zich mee. Want die mensen leggen hun zaak voor een stukje in mijn handen. Wat als ik daar iets verkeerd mee doe? Doorgaan met lezen “Een adviseur zonder advies”
Vorig jaar schreef ik over me open stellen. Dat ik dat wel meer zou willen doen, maar dat ik eigenlijk niet zo goed weet hoe ik dat moet doen. Ik kreeg toen een aantal tips, maar ook reacties van mensen die zeiden dat ze het daar ook moeilijk mee hebben (wat wel een geruststelling is). Ik had gewild dat ik ondertussen kon schrijven over hoe ik sindsdien de magische oplossing heb gevonden, maar het blijft iets waar ik mee worstel. Doorgaan met lezen “Momenteel gesloten”
levelieze.com 