Nog 2 werkdagen en dan is het terug weekend. En na dat weekend zijn mijn collega’s terug uit verlof. Ik denk dat ik hen in de armen ga vliegen en zo blij ga zijn om hen terug te zien. Want momenteel is het niet fijn op het werk. De collega’s die er wel zijn staan zo onder stress, dat het huilen ons momenteel vaak nader staat dan het lachen. We hopen allemaal op een klein beetje beterschap als ons team terug compleet is. Doorgaan met lezen “Aftellen”
Waar is Lieze?
Jaja, ik ben er nog hoor. Bloggen stond deze week alleen nogal laag op het lijstje, wegens een overvolle agenda. Ik heb amper alle blogs gelezen die ik wilde lezen en schrijven schoot er dus al helemaal over. Het leek wel een wedloop tegen de tijd, ik heb het gevoel dat ik geen 5 minuten ben thuis geweest de afgelopen week. Doorgaan met lezen “Waar is Lieze?”
Triest
Buiten regen, binnen frisjes en ik alleen thuis. Zo was het gisterenavond. Nu is het wel vaker zo, maar gisterenavond voelde ik me er triestig bij. En miste ik echt wel iemand om mee te knuffelen op de zetel. Want het is niet dat ik wilde dat ik op stap was, ik voel me op zich wel goed knus thuis, maar het alleen zijn overviel me wel weer wat. Doorgaan met lezen “Triest”
Herhalingen
De krant berichtte vandaag over een onderzoek dat zegt dat herhalingen van series bekijken gezond zou zijn. Het zou je op je gemak stellen en een positieve boost geven omdat de personages al herkenbaar zijn en dat minder mentale energie vraagt. Mensen die dat doen zouden meer wilskracht en zelfbeheersing hebben. Als dat waar is, dan moet ik wel heel gezond zijn, want ik bezondig me vaak aan herhalingen op televisie. Doorgaan met lezen “Herhalingen”
Mama
Ik heb al een jaar haar stem niet meer gehoord. Al een jaar niet meer met haar gepraat. Ik kon haar wel nog vastpakken, maar toen was ze al niet meer echt mijn mama. Doorgaan met lezen “Mama”
Geïnspireerd
Een vriendin van mij begon vandaag met een blog, opgebouwd rond de dingen die haar inspireren. Een andere blogster die ik volg, deelt dan weer haar lichtpuntjes. En bij nog anderen zie ik vaak blogs verschijnen over waar ze dankbaar voor zijn. Het deed me nadenken over wat mij inspiratie geeft en wat voor mij lichtpuntjes zijn. Niet dat ik er nooit bij stil sta. Doorgaan met lezen “Geïnspireerd”
Misdadigers
Vanmorgen rond een uur of 9 in Brussel Noord: het station ligt er rustig bij. Geen vluchtelingen te zien en het is redelijk rustig. Bij het buitenkomen zie ik wel een hele politiemacht staan. Niet voor de asielzoekers in het park, maar voor de boeren die gaan komen betogen. Ik wandel met een grote zak broodjes over straat. Niemand die me lastig valt of probeert om dingen uit mijn handen te trekken, zoals sommige media me proberen bang te maken. Doorgaan met lezen “Misdadigers”
Doe iets!
Maandag moet ik naar het hoofdkantoor van mijn werk voor een vergadering. Ik neem dan altijd de trein omdat ik niet graag in Brussel rijd. Van het station naar kantoor is een wandelingetje van 10 minuten. En het is een wandelingetje langs het Maximiliaanpark. Dat parkje is vaak niks bijzonders (en ook helemaal niet gevaarlijk zoals soms wel eens wordt gezegd), maar momenteel is het wel de thuis van heel wat mensen die moeten kamperen tot ze bij de dienst vreemdelingenzaken terecht kunnen om zich te registreren. Doorgaan met lezen “Doe iets!”
De kleine dingen
Kleurtjes, mooi papier, washi tape, leuke decoratiedingetjes… ik krijg er maar geen genoeg van. Er ligt hier al meer dan genoeg in huis, maar toch laat ik me altijd weer verleiden in de winkel als ik iets nieuws zie dat naar me roept. Want alles is zo leuk, mooi en het kost niets dus waarom zou ik het niet meenemen.
Fris en fruitig
Festivals, ze zijn niet echt aan mij besteed. Of toch niet de festivals waarbij je een aantal dagen ligt te stinken op een wei. In Werchter ben ik nog nooit geweest en op de wei van Pukkelpop was ik alleen nog maar voor Rimpelrock. Maar een stadsfestivalletje kan ik wel appreciëren. Gisteren ging ik daarom voor de eerste keer eens proeven van Maanrock. Doorgaan met lezen “Fris en fruitig”
levelieze.com 