Sinds ik blog, lees ik ook heel wat meer blogs. Sommige kom ik toevallig tegen, anderen worden aangeraden door anderen en soms ga ik hier op WordPress ook wel eens neuzen tussen de suggesties. Ik lees vooral graag over de dagdagelijkse dingen, mensen die hun gedachtespinsels verwoorden en waar ik me vaak in kan herkennen. Doorgaan met lezen “Blogvriendinnetjes”
Talent
Vandaag had ik een afspraak met een klant die overweegt om een zaak te starten (net als de meeste van mijn klanten trouwens, dat is nu eenmaal eigen aan de job). Ze is volop bezig met het schrijven van haar plannen, maar begint ineens te twijfelen of ze het wel zou doen. Niet omdat ze het niet meer wilt, maar omdat ze denkt dat ze het niet gaat kunnen. ‘Waarom zouden mensen me betalen voor raad die zo voor de hand liggend is?’, vroeg ze zich af. Doorgaan met lezen “Talent”
Visie
Als ik op het werk mensen begeleid met het maken van hun ondernemingsplan, dan druk ik er altijd op dat ze duidelijke doelen nodig hebben voor de toekomst. Je kan immers pas geraken waar je wil zijn als je weet waar je naartoe wil. Ook ikzelf heb doelen in mijn leven. En de doelen voor dit jaar maakte ik zichtbaar in mijn vision board. Het hangt al sinds januari aan de muur boven de zetel, zodat ik het elke dag heel goed zie. En nu staat het sinds vrijdag ook op mijn blog. Heel zichtbaar voor iedereen die hier terecht komt. Maar ik sta ondertussen sterk genoeg in mijn schoenen om dit aan iedereen te durven laten zien. Doorgaan met lezen “Visie”
Moederdag
15 augustus, door ons in de provincie Antwerpen wordt vandaag moederdag gevierd. Voor mij de eerste moederdag zonder mama. Een dag om haar heel erg te missen, maar ook gewoon om met heel veel warmte vandaag nog net iets meer terug te denken. Doorgaan met lezen “Moederdag”
Verwijderde items
Gisteren maakte ik het mapje ‘Verwijderde items’ van mijn mailbox op het werk leeg: 165 items. Lijkt weinig misschien, maar ik had die map vorige week ook al eens leeggemaakt. Op een paar dagen tijd had ik dus alweer een hele verzameling opgebouwd. 165 mailtjes die ik niet meer nodig had, naast al degenen die ik wel nog ergens heb bewaard om te klasseren om nog iets mee te doen. Doorgaan met lezen “Verwijderde items”
Wordt vervolgd
Vorige week ergens al schreef ik over het feit dat ik aan het daten ben. Heel beperkt hoor, zeker niet elke week. Maar zelfs al doe ik het weinig, leuk vind ik het niet. Doorgaan met lezen “Wordt vervolgd”
Sterrenregen
De kans op vallende sterren zou deze dagen blijkbaar behoorlijk groot zijn. Elk jaar rond 12 augustus spreken ze van een sterrenregen omdat we dan door een gebied bewegen waar veel stofdeeltjes in de baan rond de zon zitten. Het heeft toch iets magisch, zo’n vallende sterren. Toen ik 15-16 jaar was, ging ik net die periode op kamp in Frankrijk. Twee zomers na elkaar legden we die nacht onze matjes en slaapzakken buiten om zo zeker niks van het spektakel te missen. Doorgaan met lezen “Sterrenregen”
Schizofreen
Klantenkaarten, bijna in alle winkels heb je ze tegenwoordig. Soms nog een echt kaartje waar je 10 keer een stempel of een bedrag op nodig hebt om dan korting te krijgen, andere staan gewoon in de computer en nog anderen zijn plastic kaartjes die gescand worden aan de kassa. Eigenlijk zijn die kaarten voor de winkels een goede manier om big brother te spelen. Zeker bij de supermarkt merk ik dat. Ik spaar punten op mijn kaart, krijg bonnetjes om extra punten te verzamelen door bepaalde producten te kopen en ze sturen me mails met speciale aanbiedingen die zijn afgestemd op mijn profiel en koopgedrag. Doorgaan met lezen “Schizofreen”
Gij zult bloggen
‘Leve Lieze’ bestaat ondertussen een dik half jaar. Het idee om er mee te beginnen zat al langer in mijn hoofd, maar in het verleden was het er gewoon nooit van gekomen. Maar met het zware jaar dat ik achter de rug had, zocht ik begin dit jaar toch naar een uitlaatklep. En schrijven is altijd wel al een uitlaatklep voor me geweest. Ik heb bijvoorbeeld al jaren een dagboek. Doorgaan met lezen “Gij zult bloggen”
Op het kerkhof
Er wordt wel eens gezegd van mensen die gestorven zijn, dat ze op het kerkhof liggen. Ik heb dat gevoel niet. Voor mij ligt mijn mama niet op het kerkhof. Als ik al in iets geloof, dan is het dat mama hierboven ergens is en hopelijk toekijkt hoe het met ons gaat. Maar ze ligt niet op het kerkhof. Haar as zit in een potje, begraven op het kerkhof. Maar dat is maar wat overblijft van haar lichaam, het is niet wie zij is. Doorgaan met lezen “Op het kerkhof”
levelieze.com 