Vorige week ergens al schreef ik over het feit dat ik aan het daten ben. Heel beperkt hoor, zeker niet elke week. Maar zelfs al doe ik het weinig, leuk vind ik het niet. Doorgaan met lezen “Wordt vervolgd”
Vorige week ergens al schreef ik over het feit dat ik aan het daten ben. Heel beperkt hoor, zeker niet elke week. Maar zelfs al doe ik het weinig, leuk vind ik het niet. Doorgaan met lezen “Wordt vervolgd”
De kans op vallende sterren zou deze dagen blijkbaar behoorlijk groot zijn. Elk jaar rond 12 augustus spreken ze van een sterrenregen omdat we dan door een gebied bewegen waar veel stofdeeltjes in de baan rond de zon zitten. Het heeft toch iets magisch, zo’n vallende sterren. Toen ik 15-16 jaar was, ging ik net die periode op kamp in Frankrijk. Twee zomers na elkaar legden we die nacht onze matjes en slaapzakken buiten om zo zeker niks van het spektakel te missen. Doorgaan met lezen “Sterrenregen”
Klantenkaarten, bijna in alle winkels heb je ze tegenwoordig. Soms nog een echt kaartje waar je 10 keer een stempel of een bedrag op nodig hebt om dan korting te krijgen, andere staan gewoon in de computer en nog anderen zijn plastic kaartjes die gescand worden aan de kassa. Eigenlijk zijn die kaarten voor de winkels een goede manier om big brother te spelen. Zeker bij de supermarkt merk ik dat. Ik spaar punten op mijn kaart, krijg bonnetjes om extra punten te verzamelen door bepaalde producten te kopen en ze sturen me mails met speciale aanbiedingen die zijn afgestemd op mijn profiel en koopgedrag. Doorgaan met lezen “Schizofreen”
‘Leve Lieze’ bestaat ondertussen een dik half jaar. Het idee om er mee te beginnen zat al langer in mijn hoofd, maar in het verleden was het er gewoon nooit van gekomen. Maar met het zware jaar dat ik achter de rug had, zocht ik begin dit jaar toch naar een uitlaatklep. En schrijven is altijd wel al een uitlaatklep voor me geweest. Ik heb bijvoorbeeld al jaren een dagboek. Doorgaan met lezen “Gij zult bloggen”
Er wordt wel eens gezegd van mensen die gestorven zijn, dat ze op het kerkhof liggen. Ik heb dat gevoel niet. Voor mij ligt mijn mama niet op het kerkhof. Als ik al in iets geloof, dan is het dat mama hierboven ergens is en hopelijk toekijkt hoe het met ons gaat. Maar ze ligt niet op het kerkhof. Haar as zit in een potje, begraven op het kerkhof. Maar dat is maar wat overblijft van haar lichaam, het is niet wie zij is. Doorgaan met lezen “Op het kerkhof”
Ik was niet van plan om nog veel aan mijn exen te denken, laat staan er hier woorden aan vuil te maken. Gisteren wou ik toch nog eventjes iets kwijt, dus schreef ik het hier neer en dan kon ik weer verder. Tot ineens totaal onverwacht de meneer in kwestie uit mijn blog voor mijn neus stond. Ik zei hem vriendelijk goeiedag en werd totaal genegeerd. Ik zag daarna wel hoe hij onopvallend probeerde te kijken, maar zelfs een lachje kon er niet af toen hij mij passeerde. Doorgaan met lezen “X-files”
‘Weet je nog, die keer toen, wat hebben we toen gelachen. Dat was toch een mooie tijd.’ Iedereen doet het wel eens, herinneringen ophalen. Ik doe het ook hoor, zeker met vriendinnen die ik al lang ken en dus ook al heel wat mee heb meegemaakt. Maar soms is het tijd om dingen los te laten. Het haalt niet uit van te blijven mijmeren over tijden die voorbij zijn en niet meer terugkomen. Herinneringen ophalen is iets positiefs. Maar mijmeren is in mijn ogen eerder een negatief iets als je er in blijft hangen. Doorgaan met lezen “Misplaatste nostalgie”
Ik heb opruim-en organiseerkriebels. Ik wil maar alles georganiseerd en op z’n plaats hebben. Alles moet er aan geloven: mijn kasten, mijn mailbox, de berging, ons fietsenhok, mijn agenda en harde schijf. En het blijft niet beperkt tot thuis, ook , op het werk ben ik aan de slag gegaan. Doorgaan met lezen “Georganiseerd”
Naar de markt van, ik vind het wel eens leuk. Beetje rondkijken, tussen de mensen slenteren en af en toe iets kopen. Zeker op vakantie vind ik het zalig. Op de markt leer je de specialiteiten en de geuren van de regio kennen. Het is ook de ideale plaats om op souvenirs te jagen: kruiden voor mama, wijn voor papa, een t-shirt voor mezelf, juwelen voor de zus…voor ieder wat wils. Doorgaan met lezen “Op de markt”
Volgens mij wil het Universum dat ik een nieuwe zetel koop. Hij is al een tijdje bij me en heeft al verschillende huisjes gezien, maar misschien wordt het binnenkort toch tijd om afscheid te nemen. Doorgaan met lezen “Zetel(s)hoppen”