Vrouwen met ballen, ik kan ze wel smaken. Toen er zo’n vrouw met ballen vorig jaar op kantoor bij mij terecht kwam met het idee om van haar toen nog kleine website en echt online en print-magazine te maken, moest ik natuurlijk eens een kijkje nemen op haar site. Sindsdien ben ik fan van Charlie Mag. Een magazine dat het over echte dingen wil hebben en geen blad voor de mond neemt. Doorgaan met lezen “I’m real”
Plusmama
In mijn vorige 2 relatie was ik niet alleen vriendin, maar ook stiefmama. De eerste kreeg was er eentje om de 2 weekends, de tweede keer waren er om de week 2 bengels die mee in de planning zaten. Ik zag ze graag, die stiefkindjes. Maar het maakt een relatie starten en onderhouden met hun papa er niet makkelijker op. Je leert iemand kennen en wordt smoorverliefd. En met die roze bril van verliefdheid neem je de kindjes er met heel veel plezier bij. Doorgaan met lezen “Plusmama”
Als ik 1 persoon kan raken…
Je hoort het kunstenaars of mensen die voor groepen spreken soms zeggen: als ik maar 1 persoon kan raken met wat ik doe of vertel, dan is het de moeite waard geweest. Een beetje cliché vond ik het klinken. Want we leven toch in een samenleving waarin iedereen lijkt te gaan voor zoveel mogelijk exposure via allerlei kanalen, zoveel mogelijk volgers op sociale media en waar mensen hun waarde soms afmeten aan het aantal likes die ze krijgen op hun foto’s. Doorgaan met lezen “Als ik 1 persoon kan raken…”
Excuseer
‘Omdat ik geen zin heb’ of ‘Omdat ik niet wil’. Als dat eigenlijk de redenen zijn waarom je nee wil zeggen tegen iemand, blijkt het toch vaak moeilijk om dat echt zo te zeggen. Want wat zal die andere persoon dan wel niet denken. En dan verval ik ook al snel in het verzinnen van een excuus. Ik doe het zelfs niet alleen voor mezelf, in het verleden deed ik het ook geregeld voor mijn ex-vriendjes als zij niet mee wilden naar iets. Doorgaan met lezen “Excuseer”
Kast vol potjes
Tot voor kort bestond mijn beauty-ritueel er uit van ’s morgens gewoon mijn gezicht te wassen met water en als ik op stap was geweest met make-up en ik had nog fut, dan ontschminkte ik me met reinigingsmelk. Amper een beauty-ritueel te noemen dus. Doorgaan met lezen “Kast vol potjes”
Groen meisje
Ik sta niet op de barricades om het milieu te redden. Ik heb het graag warm genoeg, was niet altijd in de daluren en steek bijna alles in de droogkast. Maar dat betekent niet dat ik helemaal niks doe om mijn groen steentje bij te dragen. Ik neem altijd een winkelmandje mee naar de supermarkt, neem mijn groenten los mee in de winkel in plaats van ze allemaal afzonderlijk in een plastic zakje te steken (of ik haal mijn groentenpakket bij de boer), sorteer mijn afval en koop vaak navullingen in plaats van een hele nieuwe bus. Doorgaan met lezen “Groen meisje”
Krachtinspanning
Ze staat nog altijd te blinken, mijn tuinbank. Dat was na de winter wel anders. Toen stond ze er maar grauw bij en daar wou ik iets aan doen. Het kostte me heel wat water, azijn, een goede borstel maar vooral heel wat inspanning om ze terug proper te krijgen, maar het resultaat mag er absoluut zijn. Doorgaan met lezen “Krachtinspanning”
Terug naar school
Vroeger op school vond ik het altijd geweldig om mijn agenda te pimpen. Met afbeeldingen, stickers, uitspraken en kleurencodes. Ik maakte er mijn eigen kunstwerkje van.
Ondertussen ga ik al een tijdje niet meer naar school en met een drukke werkagenda, schakelde ik een paar jaar geleden over op de digitale agenda van mijn telefoon. Mooi gesynchroniseerd zodat ik overal kon zien wat er op het programma staat. Doorgaan met lezen “Terug naar school”
Eén uur
’s Morgens, zo rond 7 uur in het station. Hoopjes mensen die op schijnbaar willekeurige plaatsen op het perron in groepjes bij elkaar staan, zonder veel te zeggen. Als de trein komt, blijkt dat die willekeurige plaatsen op het perron helemaal niet zo willekeurig zijn. Deze geroutineerde pendelaars weten immers perfect waar de trein zal stoppen en staan al klaar waar de deur zal zijn zodat ze zo snel mogelijk in kunnen stappen. Doorgaan met lezen “Eén uur”
Gelukkig nieuwjaar!
1 januari ligt al een hele tijd achter ons, of nog heel wat weken voor ons. De titel bevat daarom misschien een beetje een vreemde boodschap. Maar ik besloot enkele dagen geleden om toch gewoon nieuwjaar te vieren. In de zomer ja, omdat er elke dag weer 365 nieuwe dagen komen. Doorgaan met lezen “Gelukkig nieuwjaar!”
levelieze.com 