Ik voel me heel vaak boos. Op de wereld. Omdat ik maar niet kan begrijpen waarom alle ellende van de afgelopen jaren mij moet overkomen. Omdat ik geen slecht mens ben en slechte dingen moeten maar bij slechte mensen gebeuren. Omdat ik maar emmertjes stront over mij lijk te krijgen en mijn vriendinnen niet, ik krijg hun deel gewoon bij. Omdat ik elke keer als ik weer bijna naar boven was gekropen, toch weer naar beneden werd getrokken. Omdat het allemaal gewoon niet eerlijk is. Doorgaan met lezen “Lieze is boos”
Liefde is een werkwoord
Soms hoor ik verliefde mensen zeggen dat het allemaal vanzelf gaat of dat ze voelden dat alles op z’n plaats viel toen ze elkaar leerden kennen. Het zal misschien een beetje ingegeven zijn door de roze wolk waar je opzit als je net verlief bent, maar ik ken dat gevoel niet. Ik heb het misschien ooit kort gehad, maar bij mij lijkt een relatie hebben altijd moeilijk te zijn. Ik vind dat zelfs normaal. Pas als alles al in duigen aan het vallen is, stel ik me de vraag of het inderdaad wel normaal is dat alles zo moeilijk gaat. Doorgaan met lezen “Liefde is een werkwoord”
Rollercoaster
Ondertussen slingeren hier al heel wat blaadjes rond van dingen waarover ik iets wou schrijven. Dingen die spontaan bij me opkwamen of waar ik aan dacht als ik iets zag of las. Maar echt schrijven, dat is eventjes geleden. Het kwam er gewoon niet van, geen zin, geen fut… Doorgaan met lezen “Rollercoaster”
Slaap kindje slaap
Een nachtje doorslapen en ’s morgens uitgerust wakker worden. Ik weet eigenlijk al bijna niet meer hoe het voelt. Altijd moe zijn voelt ondertussen al aan als normaal. Het is dagelijkse kost om de wekker toch nog maar even verder te duwen op snooze, hopend dat die paar minuten extra nog heel wat extra rust brengen. Me uiteindelijk uit bed slepen om op tijd naar het werk te kunnen. Heel de dag moe en futloos zijn, met een serieuze middagdip er bovenop. En ’s avonds amper nog iets gedaan krijgen omdat de energie echt wel op is, om dan maar weer op tijd in bed te kruipen maar niet uitgerust te raken. Doorgaan met lezen “Slaap kindje slaap”
Tegen beter weten in
Toch hopen dat hij belt. Gewoon. Om te horen hoe het er mee is. Om zo een teken te geven dat hij toch nog om me geeft. Dat ik in iemands leven belangrijk ben. Dat er iemand is die aan me denkt. Ook al zijn we uit elkaar. Ook al weten we allebei dat het samen niet lukt. Gevoelens schakel je nu eenmaal niet uit met rationaliteit. Doorgaan met lezen “Tegen beter weten in”
Emo-shoppen
Zo’n 2 jaar geleden kocht in een nieuwe auto. Ik kocht hem niet lang nadat ik en mijn vriend uit elkaar waren gegaan en noemde het altijd mijn emo-koopje. Maar eigenlijk is het veel meer dan dat. Want ik vind mijn auto echt geweldig. Het was ook niet echt een impuls-aankoop want ik dacht er al wel langer over na. En ik had ook genoeg rationele elementen om de aankoop te verantwoorden (maar dat maakt elke emo-koper zich wijs zeker). Doorgaan met lezen “Emo-shoppen”
Twintigers
Ik word nog een echte Canvas-kijker. Na de werkende mens vorige week, keek ik dit weekend naar Twintigers, een programma dat ik eerder deze week had opgenomen. Ik ben zelf geen twintiger meer, maar aangezien het toch nog niet zolang geleden is, voelde ik me toch aangesproken door het programma. Want het gaat over keuzes die jonge mensen maken. En die keuzes zullen voor mij niet zo verschillend zijn als de twintigers die op televisie opdraven. Doorgaan met lezen “Twintigers”
Happy Single
Het was nooit de bedoeling geweest om op m’n dertigste nog single te zijn. Had ik het voor het zeggen gehad, dan was ik nu getrouwd, met kindjes, wonend in mijn droomhuis met de man van mijn leven. Maar daarvoor moet je nu eenmaal met 2 zijn. En ook al hoor ik van mijn getrouwde vriendinnen uiteraard wel dat het daar ook niet altijd rozengeur en maneschijn is, het klinkt toch nog altijd veel aantrekkelijker dan mijn single bestaan. Doorgaan met lezen “Happy Single”
Gependel
Gisteren moest ik voor een vergadering naar Brussel. Met de auto naar daar rijden zou echt een straf zijn, dus nam ik de trein (wat ook niet altijd een pretje is, maar gisteren geen klachten). Ik was wat te vroeg, dus trakteerde mezelf nog op een warme chocomelk van Starbucks en zette me op een bankje in het station. En dan is er altijd wel iets te zien, mensjes kijken is nu eenmaal een leuke hobby. Doorgaan met lezen “Gependel”
Wat doe je?
Wat ga je later worden? Als kind krijgen we de vraag wel duizend keer te horen. Daar wordt niet mee bedoeld: een felle minnaar, een beste vriend, een goede vader of moeder. Maar wel: welk werk ga je later doen? Zo belangrijk is werk voor onze identiteit dat we er al vanaf onze kindertijd mee geconfronteerd worden.
Deze tekst is de omschrijving van een nieuw programma op tv over de werkende mens. Doorgaan met lezen “Wat doe je?”
levelieze.com 