Zo’n 2 jaar geleden kocht in een nieuwe auto. Ik kocht hem niet lang nadat ik en mijn vriend uit elkaar waren gegaan en noemde het altijd mijn emo-koopje. Maar eigenlijk is het veel meer dan dat. Want ik vind mijn auto echt geweldig. Het was ook niet echt een impuls-aankoop want ik dacht er al wel langer over na. En ik had ook genoeg rationele elementen om de aankoop te verantwoorden (maar dat maakt elke emo-koper zich wijs zeker). Doorgaan met lezen “Emo-shoppen”
Twintigers
Ik word nog een echte Canvas-kijker. Na de werkende mens vorige week, keek ik dit weekend naar Twintigers, een programma dat ik eerder deze week had opgenomen. Ik ben zelf geen twintiger meer, maar aangezien het toch nog niet zolang geleden is, voelde ik me toch aangesproken door het programma. Want het gaat over keuzes die jonge mensen maken. En die keuzes zullen voor mij niet zo verschillend zijn als de twintigers die op televisie opdraven. Doorgaan met lezen “Twintigers”
Happy Single
Het was nooit de bedoeling geweest om op m’n dertigste nog single te zijn. Had ik het voor het zeggen gehad, dan was ik nu getrouwd, met kindjes, wonend in mijn droomhuis met de man van mijn leven. Maar daarvoor moet je nu eenmaal met 2 zijn. En ook al hoor ik van mijn getrouwde vriendinnen uiteraard wel dat het daar ook niet altijd rozengeur en maneschijn is, het klinkt toch nog altijd veel aantrekkelijker dan mijn single bestaan. Doorgaan met lezen “Happy Single”
Gependel
Gisteren moest ik voor een vergadering naar Brussel. Met de auto naar daar rijden zou echt een straf zijn, dus nam ik de trein (wat ook niet altijd een pretje is, maar gisteren geen klachten). Ik was wat te vroeg, dus trakteerde mezelf nog op een warme chocomelk van Starbucks en zette me op een bankje in het station. En dan is er altijd wel iets te zien, mensjes kijken is nu eenmaal een leuke hobby. Doorgaan met lezen “Gependel”
Wat doe je?
Wat ga je later worden? Als kind krijgen we de vraag wel duizend keer te horen. Daar wordt niet mee bedoeld: een felle minnaar, een beste vriend, een goede vader of moeder. Maar wel: welk werk ga je later doen? Zo belangrijk is werk voor onze identiteit dat we er al vanaf onze kindertijd mee geconfronteerd worden.
Deze tekst is de omschrijving van een nieuw programma op tv over de werkende mens. Doorgaan met lezen “Wat doe je?”
Wat ik je nog wilde vragen
Een aantal maanden geleden stierf mijn mama. Heel onverwacht. Het ene moment genietend van het leven, de volgende minuut van ons weggerukt. Aan haar ziekbed probeerde ik nog alles te vertellen wat ik nog zeggen wou, ook al kwam er nooit meer een antwoord. Nu denk ik elke dag nog aan dingen ik aan nog aan haar zou willen vragen: Doorgaan met lezen “Wat ik je nog wilde vragen”
Never forget
Afgelopen weekend werd ik heel erg geraakt door een boek dat ik had meegebracht van de bibliotheek. Ik had het gewoon een beetje op gevoel gekozen toen ik het uit het rek haalde en had al eerder boeken gelezen van de schrijfster, die ik eerder catalogeerde onder de chicklits. Maar bij dit boek was niets minder waar. ‘De Nachtegaal’ van Kristin Hannah is veel meer dan een romannetje.Het is een prachtig verhaal over sterke vrouwen in de Tweede Wereldoorlog. Doorgaan met lezen “Never forget”
Wat als?
Vorige week zag ik op Libelle tv een vrouw die getrouwd is met haar eerste en enige vriendje. Ze waren samen sinds het eerste middelbaar en ondertussen 16 jaar een koppel. Heel lief en schattig allemaal.
Ik had pas een eerste vriendje toen ik al mocht uitgaan, dus ik zal een jaar of 15 geweest zijn denk ik. Het bleef wel niet duren, ik denk dat we het maar een week of 3 hebben volgehouden. Maar je vergeet hem natuurlijk niet, dat eerste vriendje en die eerste kus. Doorgaan met lezen “Wat als?”
Het eiland
Ook bij mijn werkgever doen ze mee aan het nieuwe werken: eilanden, clean desk en flex desk, thuiswerk… Vaak hoor je daar enkel de nadelen van. Maar ik ben net fan. Dicht bij je collega’s zitten kan dan soms wel storend zijn, het zorgt wel dat je snel dingen kan uitpraten als je met een vraag of probleem zit. En aangezien ik sowieso nogal clean werk, is mijn bureau ’s avonds ook snel weer opgeruimd. Doorgaan met lezen “Het eiland”
Onzichtbaar
Soms zou ik willen dat ik onzichtbaar was. Dat ik gewoon in mijn coconnetje kon kruipen, in een soort van winterslaap, en wakker kon worden als het leven daarbuiten wat liever voor me is. Dat ik me niet zo ongelukkig hoef te voelen over de dingen die gebeuren in mijn leven en dat de slechte dingen me niet meer vinden. Doorgaan met lezen “Onzichtbaar”
levelieze.com 