Het bestaat blijkbaar echt, vakantiestress. In veel vormen blijkbaar: de grote nood aan een perfecte reis te kunnen maken, het stressen om alles op tijd klaar te krijgen, te veel plannen hebben om allemaal gedaan te krijgen in het verlof… Behalve dan bij mij. Mijn vakantiestress komt vooral omdat er dan bij mij het grote niks komt. Doorgaan met lezen “Vakantiestress”
Tof weekend zal het wel geleken hebben in mijn weekoverzicht: een overwinning van de Duivels, dansen op een trouwfeest en lekker gaan barbecueën voor de verjaardag van een vriendin. En natuurlijk ben ik blij dat ik uitgenodigd wordt voor zo’n dingen. Maar eerlijk, ik heb vooral heel veel tranen gelaten in het weekend. Doorgaan met lezen “Hartzeer”
‘Als we op ons 30 nog allebei alleen zijn, dan trouwen we gewoon met elkaar’. Het wordt wel eens gezegd in films, er was een aflevering van Friends die er om draaide en het werd in mijn omgeving vroeger ook wel eens gezegd. Niet dat het ooit gemeend wordt door iemand, maar het wordt dus wel vaker gezegd. Niemand denkt er dan echter serieus over na denk ik, want het is een back up plan. En eentje waar je dan van denkt dat het nooit nodig zal zijn. Doorgaan met lezen “Als we 30 zijn trouwen we”
Dan wordt een mens genomineerd voor een award en dan heb je het niet eens door. Ik werd namelijk al een aantal weken geleden door Katrien van Perfect Imperfect uitverkoren voor de Liebster Award en kwam daar pas een paar dagen geleden achter. Te laat of niet, ik accepteer uiteraard met evenveel enthousiasme. Doorgaan met lezen “Liebster Award”
Januari geeft voor veel mensen een gevoel van een nieuw begin. Natuurlijk is dat maar een gevoel, maar toch. Ook ik begon met goeie voornemens: de rust bewaren, gaan voor mijn eigen project (mijn huis) en hopelijk wat mooie momenten mogen beleven in 2018. En ook al heb ik al heel wat miserie gehad in het verleden, ik probeer toch nog altijd de dingen zo positief mogelijk te benaderen.
Mijn sociale agenda in januari is zo goed als leeg. Vaak klagen mensen deze maand dat ze zoveel verplichtingen hebben, maar bij mij is dat net niet zo. Ik heb geen grootouders waar ik nog langs moet gaan om nieuwjaar te wensen, geen kinderen die bij meters en peters nieuwjaarsbrieven moeten gaan voorlezen en geen verenigingen waar een nieuwjaarsreceptie wordt georganiseerd. En als de mensen rond jou die verplichtingen wel hebben, dan is er geen tijd meer voor andere dingen.
Ik kreeg eergisteren een herinnering op Facebook van de kerstboom die ik 5 jaar geleden had gezet. Het was toen een nieuwe kerstboom met een hele grote ster die de nodige kerstsfeer bracht. Alles leek goed te gaan: het huis waar we woonden was af genoeg om comfortabel te zijn, de plannen voor een huis van ons 2 kregen vorm, ik had na een lastige zoektocht eindelijk een job, we waren ons trouwfeest aan het plannen en we zouden een aantal dagen later op citytrip vertrekken. Doorgaan met lezen “5 jaar”
Ik probeer het jaar mindful af te sluiten en doe daarom mee met de 30 dagen mindful challenge. Ik hou jullie graag op de hoogte van de vooruitgang. Doorgaan met lezen “30 dagen mindful – week 1”
Ik word er zo moe van om alles alleen te moeten doen. Om alleen voor het huishouden te zorgen, alleen te koken, alleen in te staan voor de boodschappen en de klusjes en alleen allerlei dagdagelijkse maar ook moeilijke keuzes maken. Soms zou het zo fijn zijn om thuis te komen bij iemand die daar wat mee kan helpen. Niet dat ik alles uit handen wil geven, maar gedeelde last is halve last. Doorgaan met lezen “Helemaal alleen”
Ik ben geen bangerik. Ik durf nog gewoon buiten komen en rondlopen in een Brussels station, ook al loop je daar tussen de militairen. Ik nam ook zonder zorgen het vliegtuig in de zomer, want hoe groot is de kans dat er net dan een aanslag gebeurt. De kans is groter dat ik onder een auto terecht kom. En als je altijd aan elk gevaar moet denken, dan kan je je beter opsluiten binnen. Doorgaan met lezen “Een raar voorgevoel”
levelieze.com 