Lieze overpeinst

Waarom lukt het niet?

Januari geeft voor veel mensen een gevoel van een nieuw begin. Natuurlijk is dat maar een gevoel, maar toch. Ook ik begon met goeie voornemens: de rust bewaren, gaan voor mijn eigen project (mijn huis) en hopelijk wat mooie momenten mogen beleven in 2018. En ook al heb ik al heel wat miserie gehad in het verleden, ik probeer toch nog altijd de dingen zo positief mogelijk te benaderen.

Doorgaan met lezen “Waarom lukt het niet?”

Lieze overpeinst

Mag ik nog eens buiten?

Mijn sociale agenda in januari is zo goed als leeg. Vaak klagen mensen deze maand dat ze zoveel verplichtingen hebben, maar bij mij is dat net niet zo. Ik heb geen grootouders waar ik nog langs moet gaan om nieuwjaar te wensen, geen kinderen die bij meters en peters nieuwjaarsbrieven moeten gaan voorlezen en geen verenigingen waar een nieuwjaarsreceptie wordt georganiseerd. En als de mensen rond jou die verplichtingen wel hebben, dan is er geen tijd meer voor andere dingen.

Doorgaan met lezen “Mag ik nog eens buiten?”

Lieze laat los

5 jaar

Ik kreeg eergisteren een herinnering op Facebook van de kerstboom die ik 5 jaar geleden had gezet. Het was toen een nieuwe kerstboom met een hele grote ster die de nodige kerstsfeer bracht. Alles leek goed te gaan: het huis waar we woonden was af genoeg om comfortabel te zijn, de plannen voor een huis van ons 2 kregen vorm, ik had na een lastige zoektocht eindelijk een job, we waren ons trouwfeest aan het plannen en we zouden een aantal dagen later op citytrip vertrekken. Doorgaan met lezen “5 jaar”

Lieze overpeinst

Helemaal alleen

Ik word er zo moe van om alles alleen te moeten doen. Om alleen voor het huishouden te zorgen, alleen te koken, alleen in te staan voor de boodschappen en de klusjes en alleen allerlei dagdagelijkse maar ook moeilijke keuzes maken. Soms zou het zo fijn zijn om thuis te komen bij iemand die daar wat mee kan helpen. Niet dat ik alles uit handen wil geven, maar gedeelde last is halve last. Doorgaan met lezen “Helemaal alleen”

Lieze overpeinst

Een raar voorgevoel

Ik ben geen bangerik. Ik durf nog gewoon buiten komen en rondlopen in een Brussels station, ook al loop je daar tussen de militairen. Ik nam ook zonder zorgen het vliegtuig in de zomer, want hoe groot is de kans dat er net dan een aanslag gebeurt. De kans is groter dat ik onder een auto terecht kom. En als je altijd aan elk gevaar moet denken, dan kan je je beter opsluiten binnen.  Doorgaan met lezen “Een raar voorgevoel”

Lieze overpeinst

Vergeten is het ergste

Sommige dingen uit mijn leven vergeet ik liefst zo snel mogelijk: gênante momenten waarop ik iets stom doe of zeg, pijnlijke dingen die mensen tegen me zegden, foute keuzes die ik maakte (al vroeg ik me eerder al wel eens af of vergeten wel een goeie optie zou zijn). Andere dingen wil ik dan weer net zo goed mogelijk onthouden. Jammer genoeg heb je niet te kiezen en lijkt het vaak dat ik die lastige dingen net niet kan vergeten en dat andere dingen wel verdwijnen uit mijn geheugen. Doorgaan met lezen “Vergeten is het ergste”

Lieze overpeinst

Loslopend wild

Vorige week was er wat commotie binnen ons bedrijf omwille van een ‘grapje’ in de personeelsnieuwsbrief. Er is namelijk een nieuwe stagiair gestart, die werd voorgesteld in die nieuwsbrief, met de uitdrukkelijke boodschap voor een bepaalde vrijgezelle collega er bij dat het meisje nog single is. De reactie van de meeste collega’s was gelukkig ietwat verontwaardigd. Maar het maakte nog maar eens pijnlijk duidelijk dat mensen behoorlijk ongepaste dingen durven zeggen over alleenstaanden. Doorgaan met lezen “Loslopend wild”