Lieze overpeinst

In de handen van het lot

railroad-tracks-163518_1280

Ik las dit jaar al 2 boeken waarin het verhaal over de hoofdpersonages verschillende keren verteld wordt, maar dat de versie telkens verschilt door een gebeurtenis of een keuze die op een gegeven moment gemaakt wordt (een beetje zoals de film Sliding Doors). Ik vind dat altijd wel leuk om te lezen omdat het fijn is om te zien hoe anders een leven kan lopen door dingen die op had moment zelf zo banaal lijken. Doorgaan met lezen “In de handen van het lot”

Lieze overpeinst

Bedankt voor de goede raad

dadaepo-beach-2826172_1920

Ik wil geloven dat mensen meestal het beste met elkaar voorhebben. En dat ze goede raad geven om goed te doen. Ik doe het zelf ook, raad geven in de hoop om daar iemand mee verder te helpen. Maar goeie raad krijgen, daar ben ik misschien niet zo goed in. Omdat ik heel vaak het gevoel heb dat die goede raad weinig gekoppeld is aan begrip voor mijn situatie. Ik ben me er van bewust dat het voor een buitenstaander makkelijker praten is. Je zit er niet zelf middenin en kan dus neutraler zijn. Maar dat wil niet zeggen dat begrip niet meer nodig is. Doorgaan met lezen “Bedankt voor de goede raad”

Lieze date

Kreeft, krokodil of toch iets anders?

hatches-387339_1920

The lobster, die film, ken je die? Toen ik hoorde waarover hij ging, wou ik hem zeker zien.  De film gaat over hoe alleenstaand zijn iets ten alle kost moet vermijden. Als je single bent wordt je ondergebracht in het hotel en krijg je 45 dagen om een partner te vinden. Lukt dat niet, dan word je veranderd in een dier. Dat dier mag je wel nog zelf kiezen en, verrassing, het hoofdpersonage kiest voor een kreeft. De film zelf vond ik maar niks, een beetje te arty voor mij, maar ik wou wel eens nadenken over welk dier ik zou willen zijn. Doorgaan met lezen “Kreeft, krokodil of toch iets anders?”

Lieze date

2 even grote koffers

679edfe98c6fd1e5b29c4e71f781d66f

Een goeie relatie hebben, ik denk dat je dat een beetje moet leren. Hoe je samen leeft, hoe je ruzie maakt, waar je samen naartoe wil… Alle dingen die je leert, die steek je in je koffertje en neem je mee in de rest van je leven. Maar wat ik me dan soms afvraag is: hoe belangrijk is het dat de koffer waar je mee verder reist ongeveer even groot is als die van je partner? Doorgaan met lezen “2 even grote koffers”

Lieze overpeinst

Als we 30 zijn trouwen we

rain-316579_1280

‘Als we op ons 30 nog allebei alleen zijn, dan trouwen we gewoon met elkaar’. Het wordt wel eens gezegd in films, er was een aflevering van Friends die er om draaide en het werd in mijn omgeving vroeger ook wel eens gezegd. Niet dat het ooit gemeend wordt door iemand, maar het wordt dus wel vaker gezegd. Niemand denkt er dan echter serieus over na denk ik, want het is een back up plan. En eentje waar je dan van denkt dat het nooit nodig zal zijn. Doorgaan met lezen “Als we 30 zijn trouwen we”

Lieze overpeinst

Ik heb ook een verhaal

books-1245690_1920

Vorige week hadden we op het werk een opleiding. Die werd gegeven door iemand extern, iemand die ons dus niet kent. Wat krijg je dan: het obligate voorstelrondje. Aangezien het voor een deel ging over storytelling, wou de opleider de link leggen naar wat we zouden vertellen en daar ging hij de mist in. Zijn uitgangspunt was immers: Jullie hebben allemaal een partner en jullie hebben allemaal kinderen, dus jullie hebben allemaal een verhaal. Allemaal behalve ik dan, want ik heb noch een partner, noch kinderen. Maar heb ik dan niet eens een verhaal?! Doorgaan met lezen “Ik heb ook een verhaal”

Lieze overpeinst

Oef, getrouwd

Gisterenavond zat ik zoals ongetwijfeld heel veel andere Vlamingen voor tv voor Blind Getrouwd. En ook al spoorden een aantal mensen me aan, ik had me niet ingeschreven. Ik hoef niet zozeer met mijn kop op tv en al zeker niet om een wildvreemde in mijn huis te moeten opnemen. Maar het blijft wel een programma dat ik fijn vind om te zien. Al vond ik sommige dingen toch behoorlijk confronterend. Doorgaan met lezen “Oef, getrouwd”

Lieze overpeinst

Mag ik nog eens buiten?

Mijn sociale agenda in januari is zo goed als leeg. Vaak klagen mensen deze maand dat ze zoveel verplichtingen hebben, maar bij mij is dat net niet zo. Ik heb geen grootouders waar ik nog langs moet gaan om nieuwjaar te wensen, geen kinderen die bij meters en peters nieuwjaarsbrieven moeten gaan voorlezen en geen verenigingen waar een nieuwjaarsreceptie wordt georganiseerd. En als de mensen rond jou die verplichtingen wel hebben, dan is er geen tijd meer voor andere dingen.

Doorgaan met lezen “Mag ik nog eens buiten?”