Als ik op het werk mensen begeleid met het maken van hun ondernemingsplan, dan druk ik er altijd op dat ze duidelijke doelen nodig hebben voor de toekomst. Je kan immers pas geraken waar je wil zijn als je weet waar je naartoe wil. Ook ikzelf heb doelen in mijn leven. En de doelen voor dit jaar maakte ik zichtbaar in mijn vision board. Het hangt al sinds januari aan de muur boven de zetel, zodat ik het elke dag heel goed zie. En nu staat het sinds vrijdag ook op mijn blog. Heel zichtbaar voor iedereen die hier terecht komt. Maar ik sta ondertussen sterk genoeg in mijn schoenen om dit aan iedereen te durven laten zien. Doorgaan met lezen “Visie”
Auteur: levelieze
Moederdag
15 augustus, door ons in de provincie Antwerpen wordt vandaag moederdag gevierd. Voor mij de eerste moederdag zonder mama. Een dag om haar heel erg te missen, maar ook gewoon om met heel veel warmte vandaag nog net iets meer terug te denken. Doorgaan met lezen “Moederdag”
Verwijderde items
Gisteren maakte ik het mapje ‘Verwijderde items’ van mijn mailbox op het werk leeg: 165 items. Lijkt weinig misschien, maar ik had die map vorige week ook al eens leeggemaakt. Op een paar dagen tijd had ik dus alweer een hele verzameling opgebouwd. 165 mailtjes die ik niet meer nodig had, naast al degenen die ik wel nog ergens heb bewaard om te klasseren om nog iets mee te doen. Doorgaan met lezen “Verwijderde items”
Wordt vervolgd
Vorige week ergens al schreef ik over het feit dat ik aan het daten ben. Heel beperkt hoor, zeker niet elke week. Maar zelfs al doe ik het weinig, leuk vind ik het niet. Doorgaan met lezen “Wordt vervolgd”
Sterrenregen
De kans op vallende sterren zou deze dagen blijkbaar behoorlijk groot zijn. Elk jaar rond 12 augustus spreken ze van een sterrenregen omdat we dan door een gebied bewegen waar veel stofdeeltjes in de baan rond de zon zitten. Het heeft toch iets magisch, zo’n vallende sterren. Toen ik 15-16 jaar was, ging ik net die periode op kamp in Frankrijk. Twee zomers na elkaar legden we die nacht onze matjes en slaapzakken buiten om zo zeker niks van het spektakel te missen. Doorgaan met lezen “Sterrenregen”
Schizofreen
Klantenkaarten, bijna in alle winkels heb je ze tegenwoordig. Soms nog een echt kaartje waar je 10 keer een stempel of een bedrag op nodig hebt om dan korting te krijgen, andere staan gewoon in de computer en nog anderen zijn plastic kaartjes die gescand worden aan de kassa. Eigenlijk zijn die kaarten voor de winkels een goede manier om big brother te spelen. Zeker bij de supermarkt merk ik dat. Ik spaar punten op mijn kaart, krijg bonnetjes om extra punten te verzamelen door bepaalde producten te kopen en ze sturen me mails met speciale aanbiedingen die zijn afgestemd op mijn profiel en koopgedrag. Doorgaan met lezen “Schizofreen”
Gij zult bloggen
‘Leve Lieze’ bestaat ondertussen een dik half jaar. Het idee om er mee te beginnen zat al langer in mijn hoofd, maar in het verleden was het er gewoon nooit van gekomen. Maar met het zware jaar dat ik achter de rug had, zocht ik begin dit jaar toch naar een uitlaatklep. En schrijven is altijd wel al een uitlaatklep voor me geweest. Ik heb bijvoorbeeld al jaren een dagboek. Doorgaan met lezen “Gij zult bloggen”
Op het kerkhof
Er wordt wel eens gezegd van mensen die gestorven zijn, dat ze op het kerkhof liggen. Ik heb dat gevoel niet. Voor mij ligt mijn mama niet op het kerkhof. Als ik al in iets geloof, dan is het dat mama hierboven ergens is en hopelijk toekijkt hoe het met ons gaat. Maar ze ligt niet op het kerkhof. Haar as zit in een potje, begraven op het kerkhof. Maar dat is maar wat overblijft van haar lichaam, het is niet wie zij is. Doorgaan met lezen “Op het kerkhof”
X-files
Ik was niet van plan om nog veel aan mijn exen te denken, laat staan er hier woorden aan vuil te maken. Gisteren wou ik toch nog eventjes iets kwijt, dus schreef ik het hier neer en dan kon ik weer verder. Tot ineens totaal onverwacht de meneer in kwestie uit mijn blog voor mijn neus stond. Â Ik zei hem vriendelijk goeiedag en werd totaal genegeerd. Ik zag daarna wel hoe hij onopvallend probeerde te kijken, maar zelfs een lachje kon er niet af toen hij mij passeerde. Doorgaan met lezen “X-files”
Misplaatste nostalgie
‘Weet je nog, die keer toen, wat hebben we toen gelachen. Dat was toch een mooie tijd.’ Iedereen doet het wel eens, herinneringen ophalen. Ik doe het ook hoor, zeker met vriendinnen die ik al lang ken en dus ook al heel wat mee heb meegemaakt. Maar soms is het tijd om dingen los te laten. Het haalt niet uit van te blijven mijmeren over tijden die voorbij zijn en niet meer terugkomen. Herinneringen ophalen is iets positiefs. Maar mijmeren is in mijn ogen eerder een negatief iets als je er in blijft hangen. Doorgaan met lezen “Misplaatste nostalgie”
levelieze.com 