Me heel klein maken, niks moeten doen, niks horen, niks voelen. Dat zou ik op dit moment willen. Niet hoeven denken aan alle slechte dingen die me al overkomen zijn. Niet de pijn hoeven voelen van de leegte die er is. Gewoon eventjes verdwijnen en de wereld buiten sluiten. Doorgaan met lezen “Een andere plek”
Categorie: Lieze overpeinst
Ik tegen de anderen
Op aanraden van heel wat mensen rond mij, las ik een aantal weken geleden het boek ‘Een klein leven’ van Hanya Yanagihara. En het is ook echt een aanrader want het is een geweldig boek. Er zijn meer dan 700 bladzijden, maar als je die gelezen hebt, is het eigenlijk nog altijd te snel om afscheid te nemen van de personages. Ik vind het dus zelf ook een grote aanrader. Maar wees gewaarschuwd, dit boek blijft even hangen en ik was er even niet goed van. Doorgaan met lezen “Ik tegen de anderen”
Die dinsdag
Vorig jaar na de aanslagen schreef ik er een week na het gebeuren over. Niet veel, want ik had het gevoel dat alles al gezegd was. Dat er misschien zelfs al te veel gezegd was. Ik had daar niet veel meer aan toe te voegen. De foto die er bij staat is van wat ik die 22e maart neerschreef aan het stadhuis van Antwerpen en op die manier had ik gezegd wat ik zeggen wou.
Vandaag is er weer heel veel te lezen over die dinsdag. Doorgaan met lezen “Die dinsdag”
De nostalgische tour
Ik kocht vorige week een nieuwe laptop. De vorige was na jaar wat versleten en nogal een log ding, dus die maakte plaats voor een lichtgewichtje dat iets sneller werkt. Wat je dan natuurlijk moet doen is alles overzetten van de ene naar de andere (of in dit geval van de oude computer naar de cloud). Heel veel dingen waren dat niet, vooral heel wat foto’s van de voorbije jaren. Ik ging er nog eens door om te kijken welke ik wilde overzetten en dat was bij momenten behoorlijk confronterend want een aantal dingen vielen me op. Doorgaan met lezen “De nostalgische tour”
Vroeger was het beter
Puberen, dat hebben we allemaal meegemaakt. Bij de ene al wat langer geleden dan bij de andere. Ook bij mij liggen mijn puberjaren al een tijdje achter me. En ik vond ze niet altijd zo gemakkelijk. Er werd thuis wel eens met deuren geslagen en er waren ook geregeld tranen door liefdesverdriet, ruzie met een vriendin of andere dingen die nu heel pietluttig lijken. Ik wilde zo graag snel groot zijn en aan het ‘echte’ leven beginnen, maar dan kom je af en toe wel eens jezelf tegen. Doorgaan met lezen “Vroeger was het beter”
De zottigheid van online kopen
Vertel het niet tegen mijn grote baas, want die heeft liever dat we bij de zelfstandige handelaar kopen, maar ik (en mijn collega’s) bestel wel eens iets online bij een grote speler. Niet altijd hoor, voor heel wat dingen ga ik nog gewoon naar de winkel, maar soms is de keuze online groter en de prijs kleiner en dan laat ik me verleiden door de gemakzucht. Doorgaan met lezen “De zottigheid van online kopen”
Erfelijk belast
Mijn mama stierf aan een hersenbloeding. Een bommetje dat in haar hoofd zat en ineens besliste om te barsten. We hadden dat totaal niet zien aankomen. Maar toen we achteraf wat verder nadachten, hadden we het misschien toch kunnen voorzien. Mama is namelijk niet de enige in de familie die dit heeft meegemaakt. Het is niets om trots op te zijn, maar het zit dus wel in de familie. Doorgaan met lezen “Erfelijk belast”
Rotreacties
Wat heb ik een brave volgers en lezers. Ik heb nog nooit (hout vasthouden) een hatelijke reactie gekregen op mijn blog. Heel af en toe is er eens een reactie waar ik me niet helemaal in kan vinden, maar mensen mogen uiteraard een andere mening hebben dus dat is geen probleem. Maar bij anderen gebeurt het jammer genoeg wel en dat is toch eigenlijk compleet fout. Doorgaan met lezen “Rotreacties”
Het allegaartje (3)
Oei oei, dat gaat hier niet goed. Overlaatst schreef ik ergens dat ik dit jaar 150 blogberichten wou schrijven (dus 3 per week met een paar keer ruimte om te brossen), maar ondertussen is dit al de 2e week dat ik dinsdag heb overgeslagen. Och ja, het jaar is nog jong, tijd genoeg om in te halen en anders is het ook maar zo. Ik had nochtans goede intenties om een aantal dingen vooruit te schrijven, maar zondag was ik echt te ziek om na te denken over blogjes voor de komende week. En daarom vandaag dus nog eens een allegaartje.
Doet kiezen verliezen?
Toen ik vorige week het jaaroverzicht zag op televisie, viel het me op dat het een jaar was waarin veel gekozen moest worden. En die keuze leek altijd heel gepolariseerd te zijn, je koos voor het ene of voor het andere, iets tussenin leek amper te bestaan (of zo kwam het toch in de media). Zo was er de keuze voor of tegen Europa, de keuze voor of tegen Trump, de keuze voor of tegen vluchtelingen en moslims en zo voort. De ene keuze moest door sommige mensen echt op papier gemaakt worden, de andere werden uitgevochten op internet. Wat ik me vooral afvroeg is of het allemaal wel zo zwart-wit moet zijn? Er moet toch ergens iets tussenin zitten? Doorgaan met lezen “Doet kiezen verliezen?”
levelieze.com 