Een tijdje geleden startte bij ons een nieuwe collega. Nog voor ze goed en wel was gestart, werd er al over haar gepraat. Ze was jong, ambitieus en met heel veel dingen tegelijk bezig. En toen werd het woord FOMO in de mond genomen. Want misschien was ze wel iemand die alles wilt, zo snel mogelijk. Ik wil daar helemaal geen oordeel over vellen, iedereen doet met zijn of haar leven wat hij wil. Waar ik wel lastig van word, is de commentaar van iets oudere collega’s die dat automatisch allemaal toeschrijven aan de jeugd van tegenwoordig. Doorgaan met lezen “De jeugd van tegenwoordig”
Tag: maatschappij
Het leven van een blogger
Een week of 2 kreeg ik van Sofie het estafettestokje van de Liebster Award door. Ze vroeg me wat bloggen voor mij betekent, wat het bijdraagt in mijn leven en hoe open is blog. Ik schreef er voor een deel vroeger al over, maar door deze nominatie ben ik er nog eens opnieuw over gaan nadenken. Doorgaan met lezen “Het leven van een blogger”
Iedereen kan wel eens van z’n voetstuk vallen
Soms heb je van die mensen die het perfecte leven lijken te hebben. Slanke lijn, haar altijd mooi in de plooi, mooie kleren, goede job, knappe man, mooi huis en lieve kindjes. Of ze die perfectie bereiken door de tips van de boekskes te volgen zoals Karen Damen een tijdje probeerde (wat een zalig programma was dat trouwens!), dat weet ik niet, maar ook met die tips lijkt het me toch niet echt te lukken om mijn leven helemaal op orde te krijgen.
Doorgaan met lezen “Iedereen kan wel eens van z’n voetstuk vallen”
Als we niet leren uit het verleden
Als er op dit moment één programma is op televisie dat echt indruk op me maakt, dan is het wel ‘Terug naar eigen land’ met Martin Heylen. Hoe mooi kon dat programma in beeld brengen welke weg een vluchteling moet afleggen om zijn Europese droom te verwezenlijken. Ik ben er ook van overtuigd dat ik zeker niet de enige ben die van de beelden die je daar ziet, heel erg stil wordt. Doorgaan met lezen “Als we niet leren uit het verleden”
Vliegen zijn er om weg te jagen
Afgelopen weekend gingen we met een groep vrouwen naar Eindhoven. Shoppen, terrasjes doen, lekker gaan eten… En ’s avonds nog eens op stap gaan. Dat laatste is iets wat niet meer zo vaak gebeurd. Ik word een dagje ouder in het uitgangsleven, de meeste van mijn vriendinnen zijn getrouwd en hebben kindjes en zelf heb ik ook niet meer de behoefte om echt uit te gaan. Geef mij maar gezellig op restaurant gaan, iets gaan drinken of zelfs gewoon bij vrienden thuis. Al is het af en toe wel leuk om toch een stapje in de wereld te zetten.
Maar bij zo’n gelegenheden, word ik wel altijd heel erg met mezelf geconfronteerd. En dat we deze keer niet anders. Doorgaan met lezen “Vliegen zijn er om weg te jagen”
Als alles al gezegd is
De afgelopen dagen heb ik niet veel meer geschreven. De berichten die vorige week online kwamen, had ik al op voorhand geschreven en gingen over alledaagse dingen. Maar iets anders schrijven lukte niet. Omdat het moeilijke dagen zijn. Een breuk verwerken en op het werk ondergesneeuwd raken door de drukte, waren al heel erg zijn tol aan het eisen. En toen ineens werd het ook nog eens die dinsdag. Doorgaan met lezen “Als alles al gezegd is”
Ode aan ondernemerschap
In mijn job als adviseur zie ik elke dag heel wat ondernemers. Ik heb er tomeloze bewondering voor. Want ook al komen die mensen bij mij raad vragen over hoe ze het allemaal moeten doen, toch zijn zij degenen die de sprong wagen. Ze hebben een droom, eentje die vaak al lang ligt te sluimeren. En dan ineens gebeurt er iets waardoor ze zeggen, oké, die droom wil ik waarmaken. Want dat ondernemen zit toch ergens in hun vel. Doorgaan met lezen “Ode aan ondernemerschap”
Doe alles op een slakkengangetje
Bij ons was het nog ‘kraamkost’ dat verkozen werd tot woord van het jaar, in Frankrijk was één van de nieuwe woorden ‘escargoter’. Het betekent zoveel als alles op z’n slakkengangetje doen en je tijd nemen. Ik vind het alvast een prachtig woord, veel mooier dan onthaasten eigenlijk. Doorgaan met lezen “Doe alles op een slakkengangetje”
Dagen zonder chocola
Worden jullie ook zo’n beetje langs alle kanten rond de oren geslagen door de actie van ‘Dagen zonder vlees’? Mooie actie hoor, daar niet van, maar het wordt een beetje overkill. Misschien ook wel omdat één van mijn Facebook-vrienden nogal fanatiek is als het hierover gaat en zich de laatste dagen dus helemaal laat gaan op social media. Maar ik liet me wel inspireren, al heb ik het mezelf veel moeilijker gemaakt dan 40 dagen geen vlees of vis te eten. Ik wil namelijk proberen om tijdens de vasten van de chocola af te blijven. Doorgaan met lezen “Dagen zonder chocola”
Al helemaal terug fan van De Mol
Er was geen ontkomen aan, de terugkeer van De Mol. Geweldig programma was dat toch vroeger. En dan laten ze ons 13 jaar wachten op het vervolg. Maar voor mij heeft het de verwachtingen wel weer helemaal kunnen inlossen gisteren (al was het maar omdat Gilles De Coster toch wel mooier is om naar te kijken dan Michiel De Vlieger). Doorgaan met lezen “Al helemaal terug fan van De Mol”
